Καταπληκτική επίδοση 59:27 στα 100μέτρα πεταλούδα κατηγορίας S9, στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο
Έκανε περήφανο τον Έβρο, τη Θράκη, τον σύλλογο "Ηρόδικο" Κομοτηνής, όλη την Ελλάδα και πάνω από όλα τον εαυτό του, ο Δημοσθένης Μιχαλεντζάκης, ο οποίος κατάφερε και πέτυχε ένα ακόμη χρυσό παραολυμπιακό μετάλλιο για την Ελλάδα, το πρώτο όμως στην κολύμβηση και το πρώτο δικό του!
Μόλις στα 17 του χρόνια, ο Δημοσθένης πραγματοποίησε ονειρική κούρσα στα 100 μέτρα πεταλούδας κατηγορίας S9, με καταπληκτικό χρόνο 59 δευτερόλεπτα και 27 δέκατα του δευτερολέπτου. Με αυτό τον τρόπο ανέβηκε στο πρώτο σκαλί του βάθρου. Το νεαρό της ηλικίας του σε συνδυασμό με τις αξιοζήλευτες επιδόσεις συντελούν -εκτός από το λαμπρό παρόν- στη δημιούργια ενός ακόμη λαμπρότερου μέλλοντος στην κολύμβηση για το νεαρό αθλητή με καταγωγή με τις Φέρες Έβρου.
Πιο αναλυτικά, ο Δημοσθένης αγωνίστηκε στα προκριματικά της κατηγορίας S9, δηλαδή της κατηγορίας που αφορά σε αθλητές με σημαντικό πρόβλημα στο ένα τους πόδι, δυσκολία δυντονισμού ή αθλητές χωρίς ένα άκρο. Στα προκριματικά εξασφάλισε το εισιτήριό του για τον τελικό με επίδοση λίγο πάνω από το 1 λεπτό, ωστόσο στον τελικό κατάφερε και ανέβασε ακόμη πιο ψηλά τον «πήχη», πετυχαίνοντας πρσωπικό ρεκόρ 59:27 το οποίο του εξασφάλισε την πρωτιά. Το πρώτο 50άρι του ήταν ικανοποιητικό, όμως στο δεύτερο 50άρι ήταν εκεί που πραγματικά ανέβασε την επίδοσή του, κάνοντας την αντεπίθεση στα τελευταία 25 μέτρα και περνόντας από την τρίτη στην πρώτη θέση. Ο ίδιος αφιέρωσε τη νίκη του και το μετάλλιο στην αδελφή του, Μαρία, η οποία με προσωπικά της έξοδα ταξίδεψε μέχρι το Ρίο, προκειμένου να χειροκροτήσει ? ανεξαιρέτως αποτελέσματος - την παλικαρίσια προσπάθεια του αδελφού της. Συγχαρητήρια στον αθλητή αλλά και στους αφανείς ήρωες, δηλαδή σε όσους τον στήριξαν τόσα χρόνια!
Με αυτό τον τρόπο η Ελλάδα έφτασε τα 13 Παραολυμπιακά μετάλλια και τα 5 χρυσά στο Ρίο!
«Έδωσα και την ψυχή μου για το μετάλλιο»
Στις πρώτες του δηλώσεις στο Πρακτoρείο Sport δήλωσε τα εξής: «Ήθελα να στρίψω μαζί τους. Όσο πιο κοντά γινόταν στο πρώτο 50άρι. Αυτό και έγινε. Η σκληρή δουλειά έφερε καρπούς. Η προετοιμασία στα Χανιά με τον Αντώνη Τσαπατάκη, τον οποίο ευχαριστώ ιδιαίτερα για τις συμβουλές του αλλά και την ψυχολογική του υποστήριξη, σε συνδυασμό με όλη την υπόλοιπη δουλειά έφερε αυτό το αποτέλεσμα. Στο δεύτερο 50άρι τολμώ να πω ότι έδωσα την ψυχή μου για να έρθει αυτό το μετάλλιο. Ένα μετάλλιο το οποίο το ήθελα. Το ονειρευόμουν από μικρός. Αυτό το μετάλλιο το αφιερώνω στην αδελφή μου, η οποία με προσωπικά της έξοδα ήρθε στο Ρίο για να με δει. Για να με καμαρώσει», είπε ο 17χρονος κολυμβητής, ο οποίος παραδέχθηκε ότι η δύναμη που πήρε από συγγενείς, φίλους αλλά και τον απλό κόσμο πριν τον τελικό, ήταν αυτό που τον... απογείωσε στο δεύτερο πενηντάρι.
«Τα μηνύματα και οι ευχές που έλαβα πριν από τον τελικό μου έδωσαν δύναμη στο δεύτερο 50άρι. Τα σκεφτόμουν πριν ξεκινήσω. Στο δεύτερο πενηντάρι είπα ότι αυτούς τους ανθρώπους με κάποιον τρόπο να τους δώσω ακόμη μεγαλύτερη χαρά. Τους είχα στο μυαλό μου, τους είχα στην καρδιά μου κι αυτό αποτέλεσε την τονωτική ένεση για να παλέψω μέχρι το τέλος». Ο Μιχαλεντζάκης παραδέχθηκε ότι ποτέ στο παρελθόν δεν έχει κάνει μια τόσο μεγάλη επίδοση, όπως και ότι ποτέ από το μυαλό του δεν είχε περάσει η σκέψη του χρυσού μεταλλίου.
«Δεν πίστευα ότι μπορώ να κάνω μια τόσο μεγάλη επίδοση, η οποία μάλιστα να είναι και παραολυμπιακό ρεκόρ. Δεν πίστευα ότι θα κέρδιζα. Ήθελα απλά ένα μετάλλιο, ανεξαρτήτως χρώματος. Το ρεκόρ ήρθε επειδή είχα καλή ψυχολογία και καλή υποστήριξη από τους ανθρώπους που ήταν δίπλα μου. Ευχαριστώ πολύ την ομάδα μου, τον γιατρό μου, τον φυσιοθεραπευτή μου και όλους όσοι είναι δίπλα μου. Αυτοί οι άνθρωποι δεν περίμεναν να πάρω μετάλλιο για να έρθουν να μου πουν συγχαρητήρια».
Μόλις στα 17 του χρόνια, ο Δημοσθένης πραγματοποίησε ονειρική κούρσα στα 100 μέτρα πεταλούδας κατηγορίας S9, με καταπληκτικό χρόνο 59 δευτερόλεπτα και 27 δέκατα του δευτερολέπτου. Με αυτό τον τρόπο ανέβηκε στο πρώτο σκαλί του βάθρου. Το νεαρό της ηλικίας του σε συνδυασμό με τις αξιοζήλευτες επιδόσεις συντελούν -εκτός από το λαμπρό παρόν- στη δημιούργια ενός ακόμη λαμπρότερου μέλλοντος στην κολύμβηση για το νεαρό αθλητή με καταγωγή με τις Φέρες Έβρου.
Πιο αναλυτικά, ο Δημοσθένης αγωνίστηκε στα προκριματικά της κατηγορίας S9, δηλαδή της κατηγορίας που αφορά σε αθλητές με σημαντικό πρόβλημα στο ένα τους πόδι, δυσκολία δυντονισμού ή αθλητές χωρίς ένα άκρο. Στα προκριματικά εξασφάλισε το εισιτήριό του για τον τελικό με επίδοση λίγο πάνω από το 1 λεπτό, ωστόσο στον τελικό κατάφερε και ανέβασε ακόμη πιο ψηλά τον «πήχη», πετυχαίνοντας πρσωπικό ρεκόρ 59:27 το οποίο του εξασφάλισε την πρωτιά. Το πρώτο 50άρι του ήταν ικανοποιητικό, όμως στο δεύτερο 50άρι ήταν εκεί που πραγματικά ανέβασε την επίδοσή του, κάνοντας την αντεπίθεση στα τελευταία 25 μέτρα και περνόντας από την τρίτη στην πρώτη θέση. Ο ίδιος αφιέρωσε τη νίκη του και το μετάλλιο στην αδελφή του, Μαρία, η οποία με προσωπικά της έξοδα ταξίδεψε μέχρι το Ρίο, προκειμένου να χειροκροτήσει ? ανεξαιρέτως αποτελέσματος - την παλικαρίσια προσπάθεια του αδελφού της. Συγχαρητήρια στον αθλητή αλλά και στους αφανείς ήρωες, δηλαδή σε όσους τον στήριξαν τόσα χρόνια!
Με αυτό τον τρόπο η Ελλάδα έφτασε τα 13 Παραολυμπιακά μετάλλια και τα 5 χρυσά στο Ρίο!
«Έδωσα και την ψυχή μου για το μετάλλιο»
Στις πρώτες του δηλώσεις στο Πρακτoρείο Sport δήλωσε τα εξής: «Ήθελα να στρίψω μαζί τους. Όσο πιο κοντά γινόταν στο πρώτο 50άρι. Αυτό και έγινε. Η σκληρή δουλειά έφερε καρπούς. Η προετοιμασία στα Χανιά με τον Αντώνη Τσαπατάκη, τον οποίο ευχαριστώ ιδιαίτερα για τις συμβουλές του αλλά και την ψυχολογική του υποστήριξη, σε συνδυασμό με όλη την υπόλοιπη δουλειά έφερε αυτό το αποτέλεσμα. Στο δεύτερο 50άρι τολμώ να πω ότι έδωσα την ψυχή μου για να έρθει αυτό το μετάλλιο. Ένα μετάλλιο το οποίο το ήθελα. Το ονειρευόμουν από μικρός. Αυτό το μετάλλιο το αφιερώνω στην αδελφή μου, η οποία με προσωπικά της έξοδα ήρθε στο Ρίο για να με δει. Για να με καμαρώσει», είπε ο 17χρονος κολυμβητής, ο οποίος παραδέχθηκε ότι η δύναμη που πήρε από συγγενείς, φίλους αλλά και τον απλό κόσμο πριν τον τελικό, ήταν αυτό που τον... απογείωσε στο δεύτερο πενηντάρι.
«Τα μηνύματα και οι ευχές που έλαβα πριν από τον τελικό μου έδωσαν δύναμη στο δεύτερο 50άρι. Τα σκεφτόμουν πριν ξεκινήσω. Στο δεύτερο πενηντάρι είπα ότι αυτούς τους ανθρώπους με κάποιον τρόπο να τους δώσω ακόμη μεγαλύτερη χαρά. Τους είχα στο μυαλό μου, τους είχα στην καρδιά μου κι αυτό αποτέλεσε την τονωτική ένεση για να παλέψω μέχρι το τέλος». Ο Μιχαλεντζάκης παραδέχθηκε ότι ποτέ στο παρελθόν δεν έχει κάνει μια τόσο μεγάλη επίδοση, όπως και ότι ποτέ από το μυαλό του δεν είχε περάσει η σκέψη του χρυσού μεταλλίου.
«Δεν πίστευα ότι μπορώ να κάνω μια τόσο μεγάλη επίδοση, η οποία μάλιστα να είναι και παραολυμπιακό ρεκόρ. Δεν πίστευα ότι θα κέρδιζα. Ήθελα απλά ένα μετάλλιο, ανεξαρτήτως χρώματος. Το ρεκόρ ήρθε επειδή είχα καλή ψυχολογία και καλή υποστήριξη από τους ανθρώπους που ήταν δίπλα μου. Ευχαριστώ πολύ την ομάδα μου, τον γιατρό μου, τον φυσιοθεραπευτή μου και όλους όσοι είναι δίπλα μου. Αυτοί οι άνθρωποι δεν περίμεναν να πάρω μετάλλιο για να έρθουν να μου πουν συγχαρητήρια».
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
