Εικόνες ντροπής στο κεντρικό πάρκο της Κομοτηνής

Ήταν αρχές Δεκεμβρίου όταν στην Κομοτηνή, αστυνομικοί της ομάδας ΔΙ.ΑΣ., συλλάμβαναν τρεις ημεδαπούς, ηλικίας 25, 18 και 14 ετών, γιατί αφαίρεσαν από σιντριβάνι, που βρίσκεται στο πάρκο της πόλης, δύο μεταλλικές βέργες. Είχαν κατασχεθεί τα παραπάνω μεταλλικά αντικείμενα, τα οποία είχαν αποδοθεί σε αρμόδιο υπάλληλο του Δήμου Κομοτηνής. Όμως όπως αποτυπώνουν οι χθεσινές εικόνες του «Χ» καμία ενέργεια εκ μέρους του Δήμου δεν έγινε προκειμένου να αποκατασταθούν οι ζημιές που προκάλεσαν οι κλέφτες ή τουλάχιστον να απομακρυνθούν τα επικίνδυνα τζάμια.

Η εγκατάλειψη στο άλσος της Αγίας Παρασκευής είναι κάτι περισσότερο από εμφανής. Και φυσικά η κατάσταση αυτή δεν οφείλεται στους κλέφτες, αλλά επιδεινώθηκε χάριν αυτών. Τα σιντριβάνια του πάρκου αποτελούσαν ανέκαθεν στόχο βάνδαλων ή κλεφτών που ήθελαν είτε να καταστρέψουν είτε να αποκομίσουν κέρδος από την πώληση του μετάλλου. Σήμερα όμως το πάρκο εμφανίζει εικόνες ντροπής, ενώ σε παγίδες κινδύνου έχουν μετατραπεί τα σιντριβάνια. Σπασμένα τζάμια, πεσμένα στο έδαφος, καλώδια στο χώμα και εκτεθειμένα μεταλλικά στοιχεία, συνθέτουν μία εικόνα που κάθε άλλο παρά σε πάρκο συνάδει. 

Ο πρώην δήμαρχος Δημήτρης Κοτσάκης εγκαινιάζοντας το αναβαθμισμένο πάρκο επί θητείας του, εύχονταν αυτό να γίνει πόλος τουριστικής έλξης. Σήμερα το πάρκο δε μπορεί να προσελκύσει ούτε καν τους μόνιμους κατοίκους που βλέπουν αυτό να αφήνεται στην τύχη του. Τα σιντριβάνια δεν συντηρούνται όπως πρέπει και εφόσον δε συμβαίνει αυτό οφείλει ο Δήμος να βρει μία λύση, ακόμα και απομακρύνοντας και γιατί όχι να βάλει στη θέση τους δένδρα και φυτά. Άλλωστε έχει ανάγκη η πόλη το πράσινο και κάθε ενέργεια προς αυτή την κατεύθυνση μόνο θετικές κριτικές θα μπορούσε να επιφέρει.

Ένας σημαντικός λόγος που είχε γίνει η αναμόρφωση του πάρκου, και μάλιστα με σημαντική χρηματοδότηση μέσω Urban, ήταν η δημιουργία και ενός άλλου παιδότοπου, πιο ασφαλούς, από την κεντρική πλατεία της πόλης. Όμως κάθε άλλο παρά ασφαλής παιδότοπος δεν είναι το πάρκο, αντίθετα εγκυμονεί κινδύνους για οποιαδήποτε παιδί πλησιάσει τα σπασμένα τζάμια στα σιντριβάνια ή τους τσιμεντένιους κώνους που κάποτε ανάβλυζαν νερό και σήμερα βρίσκονται πεσμένοι στο χώμα. 

Δήμητρα Συμεωνίδου