Αν είχαν το θάρρος θα παραλάμβαναν τουλάχιστον το ψήφισμα?

Επίκαιρη όσο ποτέ, εξαιτίας των συνεχιζόμενων προκλήσεων της Τουρκίας στην ΑΟΖ της Κύπρου, ήταν η πορεία διαμαρτυρίας που πραγματοποιήθηκε στην Κομοτηνή το μεσημέρι του Σαββάτου 15 Νοεμβρίου. Ο σύλλογος Κυπρίων Ν. Ξάνθης και η φοιτητική ένωση Κυπρίων Φοιτητών & Φίλων, διοργάνωσαν την πορεία για τη μαύρη επέτειο της ανακήρυξης του ψευδοκράτους που έγινε στις  15/11/1983 από τον κατοχικό ηγέτη Ραούφ Ντεκτάς, στην οποία συμμετείχαν και μέλη της φοιτητικής ένωσης Κυπρίων Κομοτηνής. Η πορεία ξεκίνησε από το παλιό κτίριο της νομικής σχολής και κατέληξε στο τουρκικό προξενείο Κομοτηνής, στο οποίο είχαν παραταχθεί από νωρίς το πρωί δυνάμεις της αστυνομίας, αποτρέποντας την προσέγγισή του. 

Συνθήματα φώναξαν οι συγκεντρωμένοι μπροστά από τους παραταγμένους αστυνομικούς, ενώ μόνο σε μία ολιγομελή ομάδα επετράπη να φτάσει κοντά στο προξενείο για να επιδώσει τα ψηφίσματα διαμαρτυρίας. Έντονη ήταν η αντίδραση της προέδρου του συλλόγου Κυπρίων Κομοτηνής Χριστιάνας Κωνσταντίνου όταν και αυτή τη φορά απαγορεύτηκε να πλησιάζουν στην είσοδο του προξενείου και επιστρατεύτηκε ένα σταντ για να αναρτήσουν εκεί τα ψηφίσματα. «Αν είχαν το θάρρος θα παραλάμβαναν τουλάχιστον το ψήφισμα…», είπε η κ. Κωνσταντίνου λέγοντας με έμφαση πως «το παράνομο έδαφος είναι αυτό» και έδειξε προς το τουρκικό προξενείο. 

Οι νέοι ήταν παρόντες στην πορεία αυτή, αφού για τη φοιτητική ένωση Κυπρίων Κομοτηνής, το κυπριακό αποτελεί διεθνές πρόβλημα πολιτικού και νομικού δικαίου, με σαφείς τις παρεισφρήσεις του σε κάθε επίπεδο της καθημερινότητας. Πρέπει όμως να γίνει κατανοητό ότι η επίλυσή του δεν είναι, και ποτέ δεν ήταν, ζήτημα ικανής δικηγορίας. Είναι ζήτημα πολιτικό και πολύπλοκο, για το οποίο το αγνό τίμημα της επίλυσης είναι η βούληση και η γενναιότητα, να αναστραφεί η σκουριά από την αλλοτρίωση για χρόνια, του ατόφιου καημού Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, να ζήσουν σε μία κοινή πατρίδα.

Οι Κύπριοι καταδίκασαν και κατήγγειλαν την παράνομη ανακήρυξη του ψευδοκράτους. Διαχρονικά ζητούν μία ελεύθερη και ενωμένη πατρίδα χωρίς ξένους στρατιώτες, που είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάθε ελεύθερου πολίτη, κάθε ανθρώπου. Ως πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ζητούν την άμεση εφαρμογή της Ευρωπαϊκής Νομοθεσίας και του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου, να ζουν και να μετακινούνται ως ελεύθεροι πολίτες σε όλη την επικράτεια της χώρας τους. Έχουν άλλωστε το ελάχιστο δικαίωμα, που έχει κάθε ελεύθερος πολίτης, να γνωρίσουν τους τόπους όπου έζησαν και μεγάλωσαν οι γονείς και οι παππούδες τους, να γνωρίσουν από κοντά την πολιτιστική τους κληρονομία. Δήλωσαν ότι είναι έτοιμοι να δεχτούν μία λύση, όχι όμως μία οποιαδήποτε λύση, αλλά μία λύση που θα είναι δίκαιη, δημοκρατική, αξιοπρεπής και θα περιέχει όλες εκείνες τις απαραίτητες προϋποθέσεις, που θα εξασφαλίζουν τη διαρκή ειρήνη στον τόπο τους, χωρίς εγγυήσεις με δικαιώματα επεμβάσεων τρίτων χωρών, αλλά και όλα τα δικαιώματα όλων των πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας, με βάση τη Χάρτα των Ηνωμένων Εθνών, του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου και τις διεθνείς συνθήκες, για όλους τους νόμιμους κατοίκους της Κύπρου, ανεξαρτήτως εθνικότητας ή θρησκείας.

Οι διαμαρτυρόμενοι δεν παρέλειψαν να αναφερθούν και στις πρόσφατες εξελίξεις που θέλουν την Τουρκία και πάλι να προκαλεί. Γι’ αυτό ζήτησαν την άρση της παρανομίας που κάνει η Τουρκία στην κυπριακή ΑΟΖ με άμεση και άνευ όρων αποχώρηση του τουρκικού ερευνητικού σκάφους Barbaros και των πολεμικών πλοίων. 

Να σημειωθεί ότι μετά το τέλος της πορείας και της επίδοσης των ψηφισμάτων μία μικρή ομάδα νεαρών ανδρών διαφοροποιήθηκε και φώναξε συνθήματα, όπως «τσεκούρι και φωτιά στα τουρκικά σκυλιά», συνθήματα που δεν υιοθέτησε το σύνολο των διαμαρτυρόμενων Κυπρίων.

Δήμητρα Συμεωνίδου