Εγκλήματα φρίκης στα φοιτητικά έδρανα

Ειδεχθές έγκλημα είναι αυτό που προκαλεί φρίκη και αποτροπιασμό. Ένα τέτοιο έγκλημα κρύβεται πίσω από τη δολοφονία ενός τετράχρονου κοριτσιού στην Αττική. Δράστης είναι ο ίδιος ο πατέρας, σύμφωνα και με τις επίσημες ανακοινώσεις της αστυνομίας, αλλά τι ήταν αυτό που όπλισε το χέρι του; Αυτό ήταν ένα από τα ερωτήματα που τέθηκαν στην εκδήλωση που διοργάνωσε η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ της νομικής σχολής του ΔΠΘ χθες το μεσημέρι, στην πανεπιστημιούπολη Κομοτηνής. «Ειδεχθή εγκλήματα: Θεωρητική & Νομολογιακή υπόσταση», ήταν το αντικείμενο της εκδήλωσης, όπου μίλησαν η Άννα Αποστολίδου επίκουρη καθηγήτρια Ποινικού Δικαίου Νομικής ΔΠΘ και δικηγόρος Παρ' Αρείω Πάγω, ο Στέργιος Γιαλάογλου δικηγόρος Ξάνθης & Παρ' Αρείω Πάγω και ο Παύλος Παυλίδης επίκουρος καθηγητής Ιατροδικαστικής & Τοξικολογίας Ιατρικής ΔΠΘ. 

Η υπόθεση της μικρής αποκαλύφθηκε τη Δευτέρα, οι αξιωματικοί της αστυνομίας περιέγραψαν σκηνές πρωτοφανούς αγριότητας, στην επίσημη ενημέρωση για την υπόθεση της δολοφονίας της 4χρονης Άννυ από τον πατέρα της. Χαρακτηριστικό του ειδεχθούς του εγκλήματος είναι το γεγονός ότι οι αξιωματικοί έδιωξαν τις κάμερες από την αίθουσα πριν προχωρήσουν στις περιγραφές. Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η μητέρα γνώριζε για την χαμό της κόρης της, λένε οι αστυνομικοί. Οι αρχές μιλούν για ένα ειδεχθές και πρωτόγνωρο έγκλημα τόσο για τα ελληνικά δεδομένα όσο και σε διεθνές επίπεδο, με δράστη τον 27χρονο πατέρα του μικρού κοριτσιού, ο οποίος ομολόγησε τις αποτρόπαιες πράξεις μετά τον θάνατο του παιδιού.  Σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις της Αστυνομίας, βρέθηκε αίμα της τετράχρονης, αλλά και του 27χρονου σε διάφορα σημεία του υπόγειου διαμερίσματος όπου διέμεναν, καθώς σε πολλά αντικείμενα όπως σε σεντόνια, παπλώματα, μαχαίρι κλπ. Μάλιστα, επιχείρησε με υγρά καθαρισμού να ξεπλύνει σιφόνια και σωληνώσεις που μπορεί να είχαν αίμα του παιδιού και είχε προγραμματίσει την αντικατάσταση τους. Ωστόσο οι αστυνομικοί κατάφεραν να εντοπίσουν κηλίδες αίματος τόσο της 4χρονης όσο και του 27χρονου και με βάση και τα στοιχεία που είχαν συγκεντρώσει προανακριτικά να «δέσουν» την υπόθεση.  

Ο δράστης παραδέχθηκε ότι μετά το έγκλημα πούλησε την κούνια, το καρότσι και τα παιχνίδια του παιδιού για 55 ευρώ σε έναν υπήκοο Ρουμανίας, κίνηση η οποία δεν έγινε αντιληπτή από τη μητέρα.  Περιγράφοντας τις κινήσεις του μετά τον θάνατο του παιδιού είπε ότι είχε βάλει πετσέτες στα τζάμια του υπόγειου διαμερίσματος, για να μην φαίνονται οι υδρατμοί από το βράσιμο των μελών του κοριτσιού. Το άτυχο κορίτσι έφτασε για πρώτη φορά στην Ελλάδα στα τέλη Φεβρουαρίου. Μέχρι τότε ζούσε στην Βουλγαρία με τον παππού του και τη γιαγιά του. Ο δράστης παραδέχτηκε ότι αφότου ήρθε το κορίτσι στην Ελλάδα, το κακοποιούσε χτυπώντας το και χρησιμοποιώντας κρύο νερό, για να το κάνει μπάνιο. Στα κλάματα και τις φωνές του παιδιού κανείς από την πολυκατοικία δυστυχώς δεν αντέδρασε. Το έγκλημα έγινε μεταξύ 8-9 Απριλίου μέσα στο υπόγειο διαμέρισμα, όπου διέμενε ο πατέρας της 4χρονης. Η σορός του άτυχου κοριτσιού «εξαφανίστηκε με ιδιαίτερα ειδεχθή τρόπο», γεγονός που όπως τόνισε η Αστυνομία «καθιστά αδύνατη την ανεύρεσή της».  Ο δράστης στην απολογία του επέμεινε ότι βρήκε το παιδί νεκρό νωρίς το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής και ότι μετά από κάποια ώρα συνειδητοποίησε τι είχε γίνει. Αφού κατάλαβε τι είχε συμβεί και φοβούμενος την αντίδραση της συντρόφου του, άρχισε το διαμελισμό και το βράσιμο των μελών του παιδιού. Τα τελευταία κομμάτια τα πέταξε την Κυριακή του Πάσχα, σύμφωνα με όσα ανακοίνωσε η αστυνομία.

Άγρια κακοποίηση, αλλεπάλληλα κτυπήματα με αιχμηρό όργανο στα γεννητικά όργανα, ένα μεγάλο αιμάτωμα στο κεφάλι και εκτεταμένα εγκαύματα στο πάνω μέρος του σώματος εντόπισε ο ιατροδικαστής Παύλος Παυλίδης στην σορό της άτυχης 34χρονης Ζωής Δαλακλίδου που έπεσε θύμα πρωτοφανούς εγκληματικής επίθεσης, έξω από το πατρικό σπίτι της στην Ξάνθη, τα Χριστούγεννα του 2012. Ο ιατροδικαστής είχε δηλώσει  τότε «ήταν το πιο αποτρόπαιο έγκλημα που έχω αντιμετωπίσει στην 13χρονη εμπειρία μου. Δεν μπορώ να αποκλείσω οι δράστες να ήταν δύο. Μας προβληματίζει ότι δεν ακούσθηκαν οι φωνές της  κοπέλας παρά μόνο όταν οι άγνωστοι την περιέλουσαν με βενζίνη, της έβαλαν φωτιά και ύστερα απομακρύνθηκαν. Πιθανολογείται ότι σε πρώτη φάση, για να την ακινητοποιήσουν, της κτυπούσαν το κεφάλι στον τοίχο ή στο δάπεδο. Η άτυχη γυναίκα κάηκε ενώ ήταν ακόμη ζωντανή…». «Κατά καιρούς συμβαίνουν πολλά εγκλήματα και ανάμεσα σε αυτά υπάρχουν και ειδεχθή, σίγουρα αυτό που γνωρίζει καλά η κοινή γνώμη είναι το έγκλημα της Ξάνθης που σαφώς ήταν ένα αποτρόπαιο έγκλημα που έχει κατακρίνει η κοινωνία, όμως υπάρχουν και άλλα τα οποία δεν έχουν γίνει γνωστά», παραδέχθηκε ο κ. Παυλίδης, επίκουρος καθηγητής σήμερα στην ιατρική σχολή της Αλεξανδρούπολης. «Αυτός που κάνει ένα τέτοιο έγκλημα δεν είναι πάντα και ψυχολογικά ασθενής, δεν μιλάμε για ψυχιατρικούς ασθενείς, υπάρχουν και προηγούνται άλλα του εγκλήματος. Συνήθως τέτοια εγκλήματα τα βλέπουμε σε άτομα που γνωρίζονται μεταξύ τους ή άτομα του στενού οικογενειακού κύκλου», τόνισε. 

Το έγκλημα της Ξάνθης δεν ήταν το μοναδικό που συγκλόνισε την τοπική μας κοινωνία. Πριν δύο δεκαετίες η Καβάλα έζησε ένα από τα σκληρότερα εγκλήματα που διαπράχθηκαν ποτέ στη χώρα μας. Η ανατριχιαστική ιστορία του 24χρονου φοιτητή Νομικής από την Καβάλα Θεόφιλου Σεχίδη είχε κάνει τον γύρο του κόσμου. Ήταν Αύγουστος του 1996, όταν αποκαλύφθηκε ότι ο νεαρός είχε δολοφονήσει τον 55χρονο πατέρα του Δημήτρη, την 50χρονη μητέρα του Ελένη, την 32χρονη αδελφή του Ερμιόνη, την 75χρονη γιαγιά του Ερμιόνη και τον θείο του Βασίλη, 57 χρόνων.  Η πενταπλή δολοφονία είχε διαπραχθεί στις 19 και 20 Μαΐου 1996. Ο Θ. Σεχίδης δολοφόνησε τα μέλη της οικογένειάς του, στη συνέχεια τεμάχισε τα πτώματά τους, τα τοποθέτησε σε πλαστικές σακούλες και τα μετέφερε με το αυτοκίνητό του με φεριμπόουτ στην Καβάλα, όπου τα εξαφάνισε στο σκουπιδότοπο της Νέας Καρβάλης. “Τους ξέκανα πριν με ξεκάνουν”, είχε πει τότε στους αστυνομικούς. ? Tους σκότωσα, γιατί δεν μου αποκάλυπταν ποια ήταν η πραγματική μου μητέρα?, δήλωσε στο δικαστήριο, που τον καταδίκασε πέντε φορές ισόβια. Κυνικός μέχρι την τελευταία στιγμή της ανάκρισης, εξέπληξε μέχρι και τους αστυνομικούς με την ψυχρότητα με την οποία αντιμετώπιζε όσα έκανε. ?Τι ήταν η πέμπτη, αφού είχα σκοτώσει τους τέσσερις?, είχε πει για τη γιαγιά του.

Στις 8 Ιανουαρίου 1999 ένα νέο έγκλημα συγκλονίζει την περιοχή μας. Ο Γιώργος Σκιαδόπουλος στραγγάλισε το πρώην μοντέλο, έκοψε το κεφάλι, έβαλε το σώμα σε μια βαλίτσα και το πέταξε σε λίμνη της Καβάλας. Έκοψε το κεφάλι της αρραβωνιαστικιάς του με πριόνι, επειδή δεν χωρούσε στη βαλίτσα, και το πέταξε για να μη βρεθεί ποτέ. Χαρακτηριστικό του σφοδρού έρωτα που έτρεφε για την Αμερικανίδα ήταν, σύμφωνα με τον ίδιο, το γεγονός ότι παράτησε την καριέρα του, για να εξασκήσει το επάγγελμα του οδηγού ταξί, ώστε να είναι συνεχώς κοντά της. Eπί 18 μέρες ο μηχανικός του εμπορικού ναυτικού προσπαθούσε να κρύψει το φοβερό του έγκλημα. Μάλιστα, έβγαινε τότε στα τηλεοπτικά κανάλια από το κέντρο της Αθήνας και εκλιπαρούσε να τον βοηθήσουν να βρεθεί η σύντροφός του. «Στα 26 χρόνια της επαγγελματικής μου πορείας αλλά και ως νέος γνώρισα πολλές τέτοιες περιπτώσεις», είπε ο δικηγόρος Στέλιος Γιαλάογλου. «Είναι πάρα πολλές αυτές οι περιπτώσεις και άλλες πολλές, οι οποίες δεν έτυχαν την ίδια προβολή, κάποιοι επιλέγουν να μην τις προβάλλουν όλες. Πάντως τέτοια εγκλήματα και σειριακούς δολοφόνους έχουμε και εμείς στην Ελλάδα. Κάθε χώρα έχει και κάθε χώρα έχει διαφορετικής αγριότητας εγκλήματα», τόνισε ο δικηγόρος. Στις γειτονικές μας χώρες όπως ανέφερε είναι σε έξαρση τα σεξουαλικά εγκλήματα, ενώ στη χώρα μας έχουν άλλα χαρακτηριστικά. Πάντως κάθε εποχή έχει τέτοια εγκλήματα, απλώς παλαιότερα δε γίνονταν ευρύτερα γνωστά. Το ζητούμενο είναι άλλο, σύμφωνα με τον δικηγόρο της Ξάνθης και έχει να κάνει με τον τρόπο που αυτά εγκλήματα, τα διαχειρίζονται οι τοπικές κοινωνίες. «Είναι η μαύρη στιγμή της κάθε κοινωνίας, μία περίεργη, αχαρτογράφητη, αψυχολόγητη πολλές φορές έκρηξη, μία συμπεριφορά ενός ανθρώπου την οποία προσπαθείς πολλές φορές να την ερμηνεύσεις. Το ζήτημα όμως είναι εάν μπορούμε ως κοινωνία να αναλύουμε τα ειδεχθή εγκλήματα, γιατί αυτά συνέβαιναν και θα συμβαίνουν. Ως αποτέλεσμα συμπεριφοράς είναι δεδομένο ότι κάποια στιγμή θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε και ένα τέτοιο έγκλημα, το ζήτημα είναι μπορούμε να το χαρτογραφήσουμε, να το ερμηνεύσουμε, έχουμε την ωριμότητα, παραδειγματιζόμαστε από αυτά που μας συνέβαιναν μέχρι τώρα ή συνεχίζουμε στο ίδιο οίστρο της «τηλεοπτικής τυμβωρυχίας»; αναρωτήθηκε. 

Ο δολοφόνος της Ξανθιώτισσας Ζωής εισέπραξε ένα χρόνο μετά το στυγερό έγκλημα του, ποινή ισόβιας κάθειρξης συν 25 χρόνια φυλάκισης από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Καβάλας. 

Όσον αφορά στον πατέρα της τετράχρονης, αυτός οδηγείται στη δικαιοσύνη ως παιδοκτόνος. Αυτό είναι ένα επίθετο που θα τον συνοδεύει για το υπόλοιπο της ζωής του.