Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΜΙΑΣ ΕΘΕΛΟΝΤΡΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΡΟΔΟΠΗ

Έφυγε από την Ελλάδα για να διδάξει χημεία στην Ουγκάντα

07/11/14 - 0:00

Μοιραστείτε το

Η Σοφία Ανδριανίδου χημικός και εργαζόμενη της εταιρείας Pharmathen στις Σάπες πραγματοποίησε ένα ταξίδι, που αρχικά στο μυαλό της φάνταζε δύσκολο, αλλά η πραγματικότητα τη διέψευσε Εργάστηκε εθελοντικά στο σχολείο της ενορίας του ιερέα Αντώνιου Μουτιάμπα διδάσκοντας γνώσεις χημείας σε παιδιά γυμνασίου  Ρεπορτάζ  Δήμος Μπακιρτζάκης

Θετικά σοκαριστική χαρακτήρισε την πρώτη εντύπωση που αποκόμισε όταν από την Κομοτηνή ταξίδεψε στη μακρινή Ουγκάντα της Αφρικής για να εργαστεί εκεί ως εθελόντρια. Μία εμπειρία ζωής βίωσε για ένα μήνα προσφέροντας τις γνώσεις σε φτωχά παιδιά της μαύρης ηπείρου, που τελικά δεν έχουν ανάγκη της ελεημοσύνης μας, αλλά της βοήθειά μας, όπως διαπίστωσε η Σοφία Ανδριανίδου  χημικός και εργαζόμενη στην εταιρεία Pharmathen στις Σάπες. Η ιδέα να μεταβεί στην Ουγκάντα, έστω και προσωρινά, δεν ήταν δική της, ανταποκρίθηκε όμως όταν ένας συνάδελφός της, της μίλησε για τις ανάγκες που υπάρχουν σε εκπαιδευτικούς και πόσο καλό θα έκανε η παρουσία της εκεί και κυρίως οι γνώσεις που θα μετέδιδε στα παιδιά. Κάπως έτσι πήρε την απόφαση να πραγματοποιήσει ένα ταξίδι, που και στο δικό της μυαλό φάνταζε δύσκολο, αλλά η πραγματικότητα τη διέψευσε. Τα όσα έζησε τον έναν μήνα παραμονής στην Ουγκάντα ζήτησε να μάθει ο «Χ» από την εθελόντρια Σοφία Ανδριανίδου   και αυτή απάντησε στις ερωτήσεις του. 
Πως προέκυψε η ιδέα για το ταξίδι σας στην Αφρική;
-Είναι μεγάλη ιστορία. Σε μένα ήταν μια απλή κλήση από έναν συνάδελφο χημικό, ότι έχουν ανάγκη στα σχολεία του πατέρα Αντώνιου Μουτιάμπα στην Ουγκάντα από χημικούς, για να διδάξουν στα παιδιά του γυμνασίου. Δέκα φορές πιο σημαντικό από ό,τι σε μας, είναι να διδαχτούν αυτά τα παιδιά. Και σπεύσαμε. Δεν ήταν πάλι πολύ εύκολο, γιατί έπρεπε να ρυθμίσουμε πολλά πράγματα. Υπήρξε προετοιμασία, αλλά τα καταφέραμε. 
Τι είχατε στο νου σας όταν φεύγατε από εδώ και τι είδατε όταν πήγατε εκεί;
-Όσο και να προετοιμαστείς από όσα βλέπεις στις τηλεοράσεις, ακούς στα ραδιόφωνα και διαβάζεις στις εφημερίδες, η πραγματικότητα εκεί είναι εντελώς διαφορετική. Δεν θέλω να πω σοκαριστική, γιατί καμιά φορά το σοκ το έχουμε συνδέσει και με κάτι άσχημο. Ήταν θετικά σοκαριστική. Εκεί περίμενα να συναντήσω μόνο αθλιότητα και δύσκολες καταστάσεις, αλλά τελικά αυτό που παίρνεις φεύγοντας είναι πάρα πολύ αισιοδοξία, πολύ ωραίες αναμνήσεις.
Πως λειτουργεί εκεί ένα σχολείο;
-Καμία σχέση με τα ευρωπαϊκά σχολεία. Μάλλον μπορούμε να υποθέσουμε ότι είναι όπως τα παλιά σχολεία στην Ελλάδα, όπου υπήρχαν πολλά παιδιά σε μία τάξη με έναν δάσκαλο. Είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα. Βέβαια μπορώ να πω ότι ο πατέρας Αντώνιος Μουτιάμπα φροντίζει για όλα. Οι συνθήκες υγιεινής και καθαριότητας στο σχολείο είναι άψογες. Το πρόβλημα είναι ότι του λείπουν εθελοντές, εκπαιδευτικοί, του λείπει βοήθεια και γι’ αυτό τον λόγο σπεύσαμε.
Τα παιδιά του σχολείου αυτού τι υπόβαθρο κοινωνικό και οικονομικό έχουν;
-Μπορεί να μην έχουν καθόλου οικογένεια και γι? αυτό τα έχει περιθάλψει ο πατέρας Αντώνιος. Άλλα έχουν οικογένεια, γονείς οι οποίοι δουλεύουν για να τα βγάλουν πέρα και εννοώ για την τροφή. Δεν μπορούμε να τα κατατάξουμε τα παιδιά.

Ενδιαφέρονται όμως να μάθουν γράμματα; Τι εντύπωση σας έδωσαν;
-Ενδιαφέρονται πολύ περισσότερο από ό,τι τα παιδιά στις πολιτισμένες και ευρωπαϊκές χώρες. Εγώ που είχα εμπειρία με μαθητές στην Ελλάδα και με μαθητές στην Ευρώπη, δεν μπορώ να συγκρίνω το πόσο πολύ ήθελαν τα παιδιά της Ουγκάντας και πόσο λίγο φαίνεται να θέλουν τα παιδιά των ευρωπαϊκών χωρών.
Σας δόθηκε η ευκαιρία να δείτε την καθημερινότητα της περιοχής και των ανθρώπων της;
-Είχαμε αρκετό καιρό στη διάθεσή μας και είδαμε αρκετά πράγματα. Είδαμε πως διαχειρίζονται οι άνθρωποι την γεωργία και την κτηνοτροφία. Εννοώ στα πλαίσια της βοήθειας που τους προσφέρει ο πάτερ Αντώνιος Μουτιάμπα, ο οποίος βοηθάει τον κόσμο να επιβιώσει καθημερινά, προσφέροντας εκεί πάρα πολλά πράγματα εκτός από το σχολείο. Απλά εμείς είχαμε συγκεκριμένη δουλειά και αφοσιωθήκαμε περισσότερο σε αυτήν. Μπορείτε να φανταστείτε πως αν πάει ο οποιοσδήποτε στην Ουγκάντα με οποιαδήποτε ιδιότητα σε μια από τις ενορίες να βοηθήσει, έχει πάρα πολλά πράγματα να κάνει, που δεν τα χωράει ο νους. 
Πως ζει ένας εθελοντής εκεί; Εσείς, για παράδειγμα, είχατε, ένα δικό σας χώρο με ρεύμα, ψυγείο, ίντερνετ, τηλέφωνο;
-Όλα αυτά είναι λίγο διαφορετικά. Εκεί σου φαίνονται εξαιρετικά δύσκολα, αλλά βλέποντας το πώς επιβιώνουν οι άλλοι νομίζω ότι περνάνε σε δεύτερη μοίρα όλες αυτές οι ανέσεις. Ωστόσο, ο πάτερ Αντώνιος έχει φροντίσει για μας. Τον πρώτο καιρό μας φιλοξένησε σε ευρωπαϊκού τύπου κατάλυμα και μετά μείναμε στα καταλύματα των Ελλήνων γιατρών του κόσμου. Εκεί οι Έλληνες γιατροί του κόσμου έχουν κάνει τεράστιο έργο, πολύ περισσότερο από αυτό που έχουν κάνει τα υπόλοιπα έθνη μπορώ να πω. 
Τα σπίτια και οι δρόμοι στην περιοχή σε ποια κατάσταση είναι;
-Αυτό είναι ένα θέμα. Άλλοτε υπάρχουν και άλλοτε δεν υπάρχουν σπίτια. Υπάρχουν καταλύματα στα οποία ζουν οι άνθρωποι. Οι δρόμοι είναι χωμάτινοι και τα σπίτια είναι επίσης χωμάτινα. Οι άνθρωποι κάνουν συνέχεια ανακατασκευές και ασχολούνται σχετικά με το πώς θα αναστυλώσουν κάθε μέρα το σπίτι τους, θα φροντίσουν το χωράφι τους, γιατί η φύση τους προκαλεί διάφορες καταστροφές καθημερινά.

Δηλαδή ζουν παλεύοντας για την καθημερινή επιβίωση, το να μπορέσουν να εξασφαλίσουν ένα πιάτο φαγητό την ημέρα;
-Ασφαλώς, και η μόνη ουσιαστική βοήθεια που μπορείς να τους προσφέρεις είναι να τους μορφώσεις σχετικά με το πως να αντιμετωπίσουν αυτά τα προβλήματα αποτελεσματικά. Είναι σημαντικό να τους προσφέρεις τεχνογνωσία σε όλα τα επίπεδα. Δεν εννοώ την ακαδημαϊκή μόρφωση που τους δίνουμε εμείς, αλλά γνώσεις που θα τους βοηθήσουν πρακτικά. 
Φεύγοντας από την Ουγκάντα τι σας έμεινε;
-Πολύ όμορφες αναμνήσεις, η επιθυμία να ξαναπάω. Μάλιστα θα κάνω και μία έκκληση στον κόσμο που μας ακούει. Όποιος έχει τη δυνατότητα να ταξιδέψει, έστω και για λίγο καιρό, μπορεί να δώσει πάρα πολλά, δεν φαντάζεστε πόσα, κι αυτό που θα αποκομίσει δεν περιγράφεται. Εκτιμάς πολλά πράγματα γυρνώντας. Αλλάζεις τη ζωή και την καθημερινότητά σου ριζικά. Νιώθουμε κι ενοχές πολλές φορές. Παύεις να είσαι μίζερος, δεν γκρινιάζεις, οπότε και η δική σου η ζωή βελτιώνεται και γίνεται πιο όμορφη. Βοηθάς, αλλά συγχρόνως παίρνεις κάτι και για τον εαυτό σου και τον ψυχισμό σου. Εκ των υστέρων το αντιλαμβάνεσαι αυτό αλλά είναι ουσιώδες.
Ήταν ένα μάθημα ζωής, το οποίο θα ξανακάνατε;
-Θα το ξανάκανα και για μένα, βέβαια. Ήταν μία αποτελεσματική ψυχοθεραπεία.

Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News

Ροή Ειδήσεων

xronos
xronos.gr

ΑΡ. ΜΗΤ: 232265

mit-logo