Ξέρω…κρίση, οικονομικά, χρέη, οφειλές παρελθόντων ετών, αυτά συνθέτουν κάθε συζήτηση για τα πολιτιστικά δρώμενα στην πόλη μας, όμως ταυτόχρονα ξέρω ότι τα Χριστούγεννα του 2015 δε θα έρθουν ξανά, κι εγώ δε θέλω να τα ζήσω σε μία μίζερη πόλη Προς το παρόν χαίρομαι μόνο όταν στέκομαι μπροστά στη βιτρίνα του απέναντι καταστήματος, έχει στολίσει, το ξέρω το κάνει για να πουλήσει, αλλά δεν με πειράζει, μου φτιάχνει τη διάθεση και όχι μόνο τη δική μου Γράφει η Δήμητρα Συμεωνίδου
Δεκέμβριος στην Κομοτηνή και ελάχιστα είναι όσα προμηνύουν ότι διανύουμε έναν μήνα ξεχωριστό, εορταστικό, διαφορετικό από τους υπόλοιπους. Κάποια σκόρπια φώτα, στολίδια φθαρμένα και ανάξια προσοχής, συνθέτουν προς το παρόν τον διάκοσμο της πόλης, με την προσπάθεια να επικεντρώνεται στο κέντρο της Κομοτηνής. Η Κομοτηνή βάζει τα γιορτινά της, γράψαμε πρόσφατα, με αφορμή τους ξύλινους οικίσκους που τοποθετήθηκαν στην κεντρική πλατεία Ειρήνης και οι πολίτες εύλογα αναρωτιόντουσαν «τα γιορτινά της ή τα παλιά της;». Ένας υπάλληλος χθες το πρωί προσπαθούσε να ευπρεπίσει τους ξύλινους οικίσκους της πλατείας, έδινε χρώμα και σχεδίαζε, βάζοντας όση φαντασία διέθετε, αφού σε αυτή την εργασία δεν είχε ούτε βοήθεια, ούτε καθοδήγηση. Προσπαθούσε πάντως…
Σε μία άδεια πλατεία, όπου φέτος ακόμα και το καρουζέλ άργησε, αφού άργησε να γίνει η σχετική δημοπράτηση των κοινόχρηστων χώρων για την λειτουργία ψυχαγωγικών παιχνιδιών. Μία ομάδα εργαζόμενων πενταμηνιτών φτάνει με ένα φορτηγό στην πλατεία. Τους παρακολουθώ να κατεβάσουν χριστουγεννιάτικα δένδρα. Σκέφτομαι επιτέλους ?γιορτές. Και μπορεί στην Κομοτηνή να μην είμαστε Δράμα και Ονειρούπολη να μην έχουμε, έχουμε όμως όνειρα και μνήμες Χριστουγέννων. Ποιος άλλωστε αυτή την εποχή δε θέλει να «μυρίσει» Χριστούγεννα.
Οι εικόνες όμως των χριστουγεννιάτικων δένδρων, προσωρινά ευχάριστες, εναλλάσσονται με τις εικόνες του βρώμικου σιντριβανιού. Σε απόσταση μερικών μέτρων από τους ξύλινους εορταστικούς οικίσκους, το κεντρικό σιντριβάνι της πλατείας Ειρήνης δεν έχει νερό. Έχει όμως σκουπίδια, χυμένους καφέδες, ξερά φύλλα, κλαδιά και άλλα «στολίδια». Αναρωτιέμαι, πόσο κοστίζει να καθαριστεί το σιντριβάνι, το νερό να τρέξει και τα φώτα να ανάψουν, να γίνει και αυτό μέρος του εορταστικού διακόσμου της πλατείας; Άλλωστε υπάρχει, είναι εκεί στο κεντρικότερο σημείο της πόλης. Ξέρω ?κρίση, οικονομικά, χρέη, οφειλές παρελθόντων ετών, αυτά συνθέτουν κάθε συζήτηση για τα πολιτιστικά δρώμενα στην πόλη μας, όμως ταυτόχρονα ξέρω ότι τα Χριστούγεννα του 2015 δε θα έρθουν ξανά, κι εγώ δε θέλω να τα ζήσω σε μία μίζερη πόλη, που αρέσκεται μόνο να γκρινιάζει, αλλά δεν αρέσκεται να χρησιμοποιεί όσα έχει.
Στολίδια ξεχασμένα σε κάποια αποθήκη, οικίσκοι στολισμένοι από τα χέρια μικρών παιδιών, φωτάκια και λαμπάκια, επαγγελματίες που έχουν κάτι στο απόθεμά τους να δώσουν, τη φαντασία των υπαλλήλων σας και τη διάθεση των πενταμηνιτών να δουλέψουν, αξιοποιήστε τα όχι μόνο για να κουρέψουν δένδρα, καλά είναι και αυτά, αλλά Χριστούγεννα έρχονται, σίγουρα και αυτοί θα θέλουν να γίνει η πόλη μας λίγο πιο όμορφη, έστω αυτή την εποχή.
Προς το παρόν χαίρομαι μόνο όταν στέκομαι μπροστά στη βιτρίνα του απέναντι καταστήματος, έχει στολίσει, το ξέρω το κάνει για να πουλήσει, αλλά δε με πειράζει, μου φτιάχνει τη διάθεση και όχι μόνο τη δική μου. Η παρέα δίπλα μου σχολιάζει θετικά την στολισμένη κούκλα και τα χριστουγεννιάτικα σπιτάκια της βιτρίνα.
Χριστούγεννα έρχονται? Προσπαθήστε λίγο περισσότερο, έτσι σε πείσμα της εποχής.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
