Απαράδεκτη εικόνα εγκατάλειψης στην πανεπιστημιούπολη

Χόρτα δύο μέτρα στα παρτέρια, άβαφα κτίρια, όπως της Νομικής που είχε βραβευτεί για την αρχιτεκτονική του πρωτοτυπία, είναι πλέον φαντάσματα του παρελθόντος Τι διδάσκονται οι φοιτητές για την καλαισθησία και την καθαριότητα, όταν καλούνται να αντλήσουν γνώση από χώρους που μόνο την ευπρέπεια και την παιδεία δεν αποτυπώνουν; Δεν ενοχλούνται καθηγητές και διοικητικό προσωπικό από την εικόνα αυτή; Μήπως έγκλειστοι των φυλακών Κομοτηνής, που ήδη συγκρότησαν τεχνικό συνεργείο για διάφορες εργασίες, θα μπορούσαν να βάψουν και να ευπρεπίσουν το χώρο υπό προϋποθέσεις; Δεν βλέπει κανείς πως είναι άλλοι χώροι ΑΕΙ σε γειτονικές χώρες, Βουλγαρία Τουρκία, Σερβία, Ρουμανία, για να μην επικαλεστούμε την κεντρική και βόρεια Ευρώπη ή πανεπιστήμια της Κύπρου; Ρεπορτάζ  Σταύρος Φανφάνης

Καλή η παρεχόμενη παιδεία, αλλά πως μπορεί αυτή να γίνεται σε κτίρια και υποδομές, παρατημένες και εγκαταλειμμένες χωρίς την παραμικρή φροντίδα; Εκεί διακινούνται ιδέες και συνωστίζονται καθημερινά χιλιάδες νέοι άνθρωποι, που πρέπει στην ακαδημαϊκή τους ζωή, στα καλύτερα τους χρόνια, να έχουν εικόνες και προσλαμβάνουσες υποδειγματικές. 

Μια βόλτα στην πανεπιστημιούπολη Κομοτηνής, λίγα χιλιόμετρα έξω από την πόλη θα σας προβληματίσει. Εκτός από τις φοιτητικές εστίες που δέχθηκαν την φροντίδα μέσω έργου ενεργειακής αναβάθμισης, τα άλλα κτίρια των σχολών και η λέσχη παρουσιάζουν μια εικόνα απαράδεκτη. Το ίδιο χάλι και στο κτίριο διοίκησης, την πρυτανεία, όπου πεσμένοι σοβάδες, ξηλωμένοι τοίχοι, άβαφοι, δεν παραπέμπουν στο γεγονός ότι εκεί είναι τα γραφεία του πρύτανη, των αντιπρυτάνεων, της συγκλήτου, των κεντρικών διοικητικών υπηρεσιών, ότι εκεί καταφθάνουν όλοι οι επίσημοι και υψηλοί επισκέπτες. Ακόμη και ο αύλειος χώρος, που είναι η βιτρίνα της πανεπιστημιούπολης συντηρείται μετά βίας, ενώ και οι μαρμάρινες βάσεις με τις αναφορές στους ολυμπιονίκες  θέλουν γερή φροντίδα. 

Η αρχοντιά, το κύρος που πρέπει να ακτινοβολεί ένα ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα, το οποίο έχει να παρουσιάσει μετρήσιμο έργο, δε μπορεί να διακυβεύεται από  την πρώτη εικόνα που παρουσιάζει λες και κανείς δεν ενδιαφέρεται γι’ αυτό. 

ΣΕ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΒΑΣΗ Η ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΑΝΑΛΗΦΘΕΙ ΣΧΕΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

Αν δεν επαρκούν τα κονδύλια για το βάψιμο, τον ευπρεπισμό και το κόψιμο των αγριόχορτων, μήπως θα πρέπει να αναζητηθούν άλλες λύσεις; Γνωρίζουμε ότι στις φυλακές Κομοτηνής λειτουργεί συνεργείο κρατουμένων, που θα μπορούσε, με τις κατάλληλες προϋποθέσεις και την σχετική άδεια, να αναλάβει το βάψιμο και την αποκατάσταση των ζημιών, έτσι ώστε και οι κρατούμενοι να συμβάλλουν με το κοινωνικό τους έργο, ώστε να αποκατασταθούν αυτά τα δημόσια κτίρια αν εξασφαλιστούν απλά τα απαιτούμενα υλικά.

Θα μπορούσε στη βάση του εθελοντισμού να ενεργοποιηθούν και οι φοιτητές βελτιώνοντας τον υπαίθριο χώρο της αχανούς πανεπιστημιούπολης, τουλάχιστον στα σημεία πέριξ των σχολών τους. Πάντως κάτι πρέπει να γίνει κι άμεσα, ώστε να χαθεί η μελανή εικόνα που βλέπει κάποιος για το πιο ζωντανό κομμάτι της πόλης, της πανεπιστημιούπολης. 

Μια ματιά σε γειτονικές χώρες, όπως, Βουλγαρία, Τουρκία, σε campus χωρών της Ευρώπης και της Κύπρου, πραγματικά θα σας ταρακουνήσει. Εκεί διακρίνεται η τάξη, η ευπρέπεια των κτιριακών υποδομών των σχολών και των χώρων, όπου κινούνται οι επιστήμονες του αύριο. Εμείς γιατί να είμαστε ουραγοί και στα αυτονόητα;