Αντάρτικο βιομηχανιών ενάντια στα "χαράτσια" της ΕΤΒΑ

Την αγανάκτηση επιχειρηματιών που προσπαθούν εν μέσω κρίσης να κρατήσουν όρθιες τις επιχειρήσεις τους, προκάλεσε το «καπέλο» που επέβαλε στα κοινόχρηστα η ΕΤΒΑ (Επιχειρηματικά και Βιομηχανικά Πάρκα) ΒΙ.ΠΕ.. Οι επιχειρήσεις που είναι εγκατεστημένες σε βιομηχανικές περιοχές θα πρέπει να πληρώνουν περισσότερα για την παραμονή τους και τα λειτουργικά τους έξοδα και αυτό έχει προκαλέσει αντιδράσεις σε όλη τη Ελλάδα. Μάλιστα όπως μετέφερε μιλώντας στο ράδιο ΧΡΟΝΟΣ 87.5 FM ο διευθυντής παραγωγής της χαρτοβιομηχανίας Elina Πάρης Γραβουνιώτης και μέλος του συνδέσμου βιομηχάνων Ροδόπης, στα σκαριά βρίσκεται η σύσταση συντονιστικού οργάνου, που θα διεκδικήσει μείωση των χαρατσιών της ΕΤΒΑ. 

- Υπήρξε μια αύξηση στα κοινόχρηστα. Αρχικά να πούμε ότι οι επιχειρήσεις που είναι εγκατεστημένες στη ΒΙΠΕ είναι εκεί για κάποια κίνητρα που παρέχουν και θα έπρεπε να παρέχουν οι ΒΙΠΕ εδώ και δεκαετίες. Η χαρτοποιία Κομοτηνής ήταν από τις πρώτες 4 που εγκαταστάθηκαν εκεί. Κλείνει πλέον 35 χρόνια στη ΒΙΠΕ Κομοτηνής με συνεχή λειτουργία όλα αυτά τα χρόνια και, πάντα καλύπτοντας τις υποχρεώσεις σε αυτόν τον οργανισμό. Πλέον έχει αλλάξει ο κανονισμός, λόγω και του ιδιοκτησιακού.

-Ναι, ακριβώς. Αυτός ο κανονισμός έπρεπε να γίνει, καθώς ο προηγούμενος ήταν απαρχαιωμένος και ελλιπής. Το διάστημα που έγινε ήταν το 2011. Έγινε μια διαβούλευση τον Νοέμβριο του 2011. Μπορούμε να φανταστούμε το 2011 σε τι κατάσταση ήταν οι επιχειρήσεις στην Ελλάδα, για να ασχοληθούν με αυτό το θέμα; Ήταν σίγουρα σημαντικό και σίγουρα θα έπρεπε να ασχοληθούν, αλλά η διαβούλευση ήταν για ένα μήνα. Κάποιοι κατάφεραν και αντέδρασαν σε όλη την επικράτεια και κάποιοι άλλοι όχι, αλλά δεν έχει σημασία, γιατί κανένα από τα σχόλια της διαβούλευσης δεν ελήφθησαν υπόψη στον τελικό κανονισμό.

- Ο δικός μας δυστυχώς δεν συμμετείχε και οι επιχειρήσεις από την άλλη ήταν σε μια περίοδο ιδιαίτερα δύσκολη. Ήμασταν στη μέση της έξαρσης της κρίσης, όμως κάποιοι στην Ελλάδα κατάφεραν και αντέδρασαν, και γνωρίζω από τα κείμενά τους ότι υπήρχαν μεγάλα κενά και ασάφειες στο νέο κανονισμό και δε ελήφθησαν υπόψη διορθώσεις  που προτάθηκαν.

-Το βασικότερο από όλα είναι ότι διαχωρίζεται η μορφή του και είναι ξεκάθαρο ότι υπάρχει πλέον ένας φορέας που είναι ιδιοκτήτης ειδικά της γης που είναι αδιάθετη. Και υπάρχει κι ένας φορέας της λειτουργίας, ο οποίος ήδη σε κάποια σημεία στην Ελλάδα, όπως στο Κιλκίς, έχει γίνει αυτοδιαχειριζόμενος φορέας.  Δηλαδή οι επιχειρήσεις έχουν στήσει κάποιον οργανισμό, ο οποίος σταδιακά, με κάποιες διαδικασίες και με κάποια κριτήρια ανέλαβε τη λειτουργία. Στη δική μας περίπτωση ακόμα αυτό είναι στον έλεγχο της ΕΤΒΑ. Αυτό είναι κάτι θετικό. Θα έπρεπε να πάμε προς αυτή την κατεύθυνση, γιατί ουσιαστικά έχεις διαχειριστή, ως διαμέρισμα σε μία πολυκατοικία. 

-Εκεί λοιπόν έχουμε ένα διαχειριστή στον οποίο πλέον προβλέπεται ότι θα υπάρχει μεγαλύτερη διαφάνεια στις λειτουργίες, στα έξοδα, τις εργασίες που θα κάνει. Είμαστε σε ένα μεταβατικό στάδιο, οπότε τα πράγματα δεν είναι τόσο διαφανή όσο θα έπρεπε και, από την άλλη, οι χρεώσεις είναι υπερβολικές πλέον.

- Το μεγαλύτερο κομμάτι είναι ο βιολογικός καθαρισμός. Από εκεί και πέρα είναι τα έξοδα της αμοιβής του προσωπικού, τα γραφεία, ο ηλεκτρισμός, η φύλαξη, οι εξωτερικοί εργολάβοι που μπορεί να απασχοληθούν. Και όλα αυτά μπαίνουν σε έναν λογαριασμό και με κάποιον τρόπο επιμερίζονται. Και αυτό είναι ανοιχτό ζήτημα. Είναι ένα θέμα που επίσης ορίζεται μέσα στο νέο κανονισμό, αλλά υπάρχουν κάποια θέματα στον τρόπο με τον οποίον υπολογίζονται.

-Οι αυξήσεις στο σύνολο είναι μεγάλες. Ο νέος κανονισμός προβλέπει τη χρέωση για υπηρεσίες που παρέχει ο φορέας 20% επί οποιουδήποτε κόστους, δηλαδή πχ. 20% επί του λογαριασμού της ΔΕΗ, αν είναι 100 ευρώ, τα 20 πάνε στις αμοιβές. Ακόμη υπάρχει κι ένα στοιχείο μέσα στην ανάλυση του λογαριασμού που είναι οι αμοιβές των ανθρώπων που «τρέχουν» τη ΒΙ.ΠΕ. Κομοτηνής και ένα επιπλέον 20% πάνω και σε αυτό.  Δηλαδή πρόκειται για αμοιβή πάνω στην αμοιβή. Ουσιαστικά, για εμένα, αυτό το 20%, διαβάζοντας τον κανονισμό με πολύ προσοχή, είναι σαν μια εγγυημένη κερδοφορία. Οπότε, σε μια εποχή που προσπαθούμε να ανοίξουμε κλειστά επαγγέλματα, να εξυγιάνουμε διάφορους κλάδους, οι οποίοι εδώ και πολλά χρόνια είχαν κάποια εγγυημένα προνόμια, επειδή ήταν αυτό που αποκαλούμε τελευταία «συντεχνία», ουσιαστικά δημιουργούμε μια νέα, προστατευμένη, επιχειρηματική οντότητα. Προστατευμένη ως προς το κέρδος της. 

-Υπάρχουν, δεν μπορούμε εμείς να σχολιάσουμε σαν επιχειρήσεις, αν ο φορέας έκανε σωστή διαχείριση τόσα χρόνια ή όχι. Αν θα έπρεπε να συμμετέχουμε περισσότερο ή όχι, αν μας άφηνε ο προηγούμενος κανονισμός ή όχι. Όλα αυτά είναι θέματα ιστορικά, το θέμα είναι από εδώ και πέρα τι γίνεται. Αυτό το 20% για εμένα θα μπορούσε να είναι ένα περιθώριο, με το οποίο θα μπορούσαν να χρεώσουν ή όχι, αναλόγως με τα οικονομικά της κάθε ΒΙ.ΠΕ. Εκτός από αυτού, δημιουργείται κι ένα άλλο αποθεματικό ταμείο με μια χρέωση 10%. Οπότε, καταλαβαίνουμε ότι από πέρσι με φέτος, από τον ένα κανονισμό στον άλλο, έχουμε ένα 20%. Παράλληλα δεν έχει επιβληθεί ακόμη το 10%, και μιλάμε για δεκάδες χιλιάδες ευρώ. Τώρα, από εκεί και πέρα υπάρχουν και κάποια έξοδα εντός του λογαριασμού, τα οποία προσπαθούμε να καταλάβουμε. Ζητήσαμε μια επεξήγηση αυτών και θα μας έρθει μια απάντηση, σχετικά με κάποια έξοδα που πριν ήταν της τάξεως των 500 ευρώ, ενώ τώρα είναι των 45. Μας δόθηκαν κάποιες προφορικές εξηγήσεις, τις εκτιμούμε πάρα πολύ και περιμένουμε την επίσημη απάντηση. 

-Αυτό είναι μια πρωτοβουλία που ξεκίνησε από την Πάτρα και είναι σωστή, γιατί πολλά προβλήματα στην Ελλάδα δημιουργούνται γιατί δεν μιλάμε, είτε ο προμηθευτής με τον πελάτη στη συγκεκριμένη περίπτωση, είτε οι κλάδοι μεταξύ τους είτε οι ομοειδείς επιχειρήσεις μεταξύ τους. Και πολλά θέματα λύνονται και στην κουβέντα. Το συντονιστικό όργανο είναι μια πρωτοβουλία που ξεκινάει τώρα με κάποιο δευτεροβάθμιο όργανο, για να έχουμε μια γενικότερη πανελλήνια εκπροσώπηση για προβλήματα που αφορούν όλους. Και συνειδητοποιούμε τώρα ότι πρέπει να ενωθούμε για να έχουμε ισχύ και στη συγκεκριμένη περίπτωση. Όχι ότι έχουμε κάποιον αντίπαλο. αλλά στο τέλος πρέπει να αισθανόμαστε όλοι ότι η ομάδα μας είναι η Ελλάδα και πρέπει να είμαστε ανταγωνιστικοί σε ένα διεθνές πλαίσιο. Στην Ιταλία ξέρω ότι κάθονται και συζητούν πώς να κάνουν τη βιομηχανία τους πιο ανταγωνιστική και συμμετέχουν και φορείς επιχειρήσεων και δημόσιοι φορείς. 

Οπότε, κάτι τέτοιο προσπαθούμε να κάνουμε και να εντοπίσουμε τα κοινά προβλήματα και να αντιμετωπίσουμε το θέμα του νέου κανονισμού της ΒΙΠΕ, που έχει προκαλέσει προβλήματα σε όλες τις βιομηχανικές περιοχές της Ελλάδας και με τις χρεώσεις, αλλά και με κάποια διοικητικά θέματα.