Ανοιχτές αγκαλιές Ελλήνων, βλέμμα ελπίδας στους 1200 πρόσφυγες από την Συρία

Mια καραβιά πρόσφυγες του πολέμου από την Συρία. Όλοι νέοι άνθρωποι, έφηβοι 25άρηδες, νέα ζευγάρια με τα μικρά τους. Μάνες με μωρά στη αγκαλιά, που αναζητούν καταφύγιο σε μια νέα πατρίδα.   Χιλιάδες βλέμματα, πολλά χαμόγελα, χέρια υψωμένα με το χέρι της νίκης, πολλά «ευχαριστώ» στους Έλληνες που τους υποδέχθηκαν με ότι μπορούσαν. Σάντουιτς, νερά, λούτρινα παιγνίδια, ρούχα, φάρμακα. Αυτό που ζήσαμε στο λιμάνι της Καβάλας προχθές βράδυ καταγράφεται στις εμπειρίες που δεν σβήνουν από το μυαλό και την σκέψη. Άνθρωποι με αξιοπρέπεια που ξεριζώθηκαν λόγω συνθηκών κι έφυγαν με ένα σακίδιο στην πλάτη παίρνοντας τα παιδιά στην αγκαλιά, ό,τι πολυτιμότερο είχαν για να ζήσουν όπου βρουν ασφαλές καταφύγιο.

Το καράβι ρίχνει άγκυρα και δένει στο λιμάνι της Καβάλας φωταγωγημένο προερχόμενο από την Μυτιλήνη μεταφέροντας 1200 πρόσφυγες από την Συρία. Ένα ακόμη δρομολόγιο –θα ακολουθήσουν άλλα δύο αυτή και την επόμενη εβδομάδα- για να εκτονώσουν  το μεταναστευτικό από την χώρα μας προωθώντας τους ανθρώπους αυτούς στην κεντρική Ευρώπη σε χώρες που επιθυμούν. Ακολουθώ την αποστολή ανθρωπιάς του Ροταριανού Ομίλου Ροδόπη με την Άντζελα Δράκου και μια ομάδα εθελοντών και εθελοντριών με τον διοικητή  της 2484 Περιφέρειας Ρόταρυ Γιώργο Χριστοφορίδη που έχουν συλλέξει είδη πρώτης ανάγκης μέσα σε δυο μέρες συνολικά πάνω από 40 χαρτοκιβώτια με μωρομάντηλα, αλουμινοκουβέρτες, σακίδια, ρούχα, κάλτσες, κασκόλ, μπουφάν κι άλλα είδη σε συνεργασία με τον Ροταριανό σύλλογο Νεάπολης Καβάλας πρωτοστατούν στην υποδοχή των Σύριων. Εκεί στο λιμάνι διακριτική η παρουσία της λιμενικής αρχής και της αστυνομίας. Αυτό που γίνεται με το που ανοίγει η μπουκαπόρτα δεν περιγράφεται. Ορδές ανθρώπων που ανιχνεύουν με το βλέμμα όλους εμάς που  περιμένουμε να τους συνδράμουμε με ότι μπορούμε34 αλλά με απόθεμα περισσής ανθρωπιάς. Αγκαλιές, βουρκωμένα μάτια και από τις δύο πλευρές, σκόρπιες λέξεις σε σπασμένα  αγγλικά, σε ελληνικά, πολλά αραβικά, απλωμένα χέρια να δώσουν και να πάρουν ότι έχουν…

Μια σειρά ταξί περιμένει όσους έχουν την άνεση να μετακινηθούν με αυτό το μέσο ενώ και τουριστικά λεωφορεία υπάρχουν για όσους ήδη έχουν εξασφαλίσει εισιτήριο ακόμη από την Μυτιλήνη  για να κατευθυνθούν στην Ειδομένη. Η ομάδα της Κομοτηνή του Ρόταρυ πρωτοστατεί προσπαθώντας να διευκολύνει όσους έρχονται ζητώντας ζεστά ρούχα και μπουφάν ή παπούτσια. Κάποια στιγμή που τα ρούχα τελειώνουν κι έρχεται ένας νεαρός που κρυώνει και φορά βερμούδα. Ο  Γιώργος Τσεκρέζης αυθόρμητα βγάζει το δικό του μπουφάν και το χαρίζει. Είναι το αυτονόητο εκείνη την στιγμή. Μια μάνα περνά με το μωρό στην αγκαλιά γυμνό ξυπόλητο με ένα πάμπερς μόνο. 

Οι κυρίες του Ρόταρυ με το που το βλέπουν την σταματούν. φορούν καλτσάκια και φορμάκι το μωρό και της δίνουν μια σακούλα με τα είδη πρώτης ανάγκης. Η ευγνωμοσύνη της και το βλέμμα που μας χαρίζει αξέχαστα. Τα λεωφορεία γεμίζουν, οι άνθρωποι μας χαιρετούν με αγάπη από τα τζάμια όπου έχουν κολλήσει τα πρόσωπά τους ρουφώντας τις σκηνές της συνύπαρξης και της αλληλοκατανόησης. «Καλή τύχη»  η ευχή που φεύγει από τα χείλη όλων μας! Δίχως το παραμικρό επεισόδιο, με τάξη,  με ευπρέπεια,  με ευγένεια με υπομονή, με τάξη διευθετήθηκε η αναχώρησή τους μέσα σε μιάμιση ώρα και όλοι αυτοί οι άνθρωποι προωθούνται σε προορισμούς που επιλέγουν για να ξαναχτίσουν μια καινούργια ζωή. Αστραπαία πέρασε συνειρμικά η εικόνα του να βρεθείς στην θέση τους. Του να εκτιμήσει όσα έχεις κι απολαμβάνεις σήμερα για τα οποία ο σύγχρονος άνθρωπος μεμψημοιρεί μονίμως. Για τη θέληση όπως είπαν όλες οι κυρίες του Ρόταρυ να εντατικοποιηθεί η προσπάθεια για την επόμενη αποστολή ρούχων  την προσεχή εβδομάδα, χειμερινών παιδικών κυρίως, υποδημάτων, από τα σπίτια μας ή και από καταστήματα που έχουν στοκ και θα μπορούσαν είναι πολύτιμα γι αυτούς τους συνανθρώπους . 

Με την επιστροφή το μυαλό δουλεύει και η ευαισθητοποίηση όλων μας λειτουργεί καταλυτικά  για να είμαστε ακόμη πιο πλήρης και ουσιαστικοί στο έργο ζωής και στήριξης των προσφύγων που ο Ροταριανός όμιλος Ροδόπης με μια σπάνια ομάδα αποτελούμενη από τις Άντζελα Δράκου, Ζάνα Καταροπούλου, Νίκη Λιβερειάδου, Μίκα Γραβουνιώτη, Μαρία Παπαδοπούλου, Γεωργία Αναστασιάδου Γιανακάκη,  Χρύσα Μπατσιβάρη, Μαρία Κεφαλίδου,  ενώ  ως εθελοντές εξωροταριανοί  οι Γιώργος Τσεκρέζης Κεβόρκ Μελκονιάν είχαν τη δική τους παρουσία 

Μελαχροινή Μαρτίδου