Ποδηλατόδρομος, λαϊκή αγορά παραγωγών, αδέσποτα, αδελφοποιήσεις, τηλεθέρμανση, δημοψηφίσματα για τα της πόλης, ζητήματα πρώτης γραμμής που μπαίνουν επιτακτικά για συζήτηση με τους πολίτες Οι Δον Κιχώτες των δημοτικών πραγμάτων δεν κυνηγούν χίμαιρες, αλλά την ουσία και τις λύσεις καθημερινών προβλημάτων Γράφει ο Σταύρος Φανφάνης
Ο Σπάρτακος, ως δημοτική παράταξη, αρθρώνει ένα διαφορετικό λόγο, όχι αμιγώς πολιτικό, αλλά καταγγελτικό και ευρηματικό σε επιχειρηματολογία, προκειμένου να προσεγγίσει τον εφησυχασμένο δημότη και να του ενσπείρει την αμφιβολία, να του διεγείρει την ελπίδα, να του δημιουργήσει μια άλλη προοπτική. Μέσα στην προεκλογική του καμπάνια αποφεύγει την πολιτική και κομματική ταυτοποίηση, ακουμπά σε υπαρκτά ζητήματα που αποτέλεσαν πληγή κι αφορμή έντασης και αντιπαράθεσης, ενώ υφαίνει το σχέδιο μιας άλλης προοπτικής για τον δήμο. Ένα σχέδιο όπου ο πολίτης μπαίνει στο επίκεντρο, δεν είναι ο ουραγός των εξελίξεων αλλά ο συνδιαμορφωτής τους.
Στον Σπάρτακο οι εκπαιδευτικοί κι επιστήμονες, θεωρητικοί του λόγου, οραματιστές αλλά και διαρκώς στο πεζοδρόμιο με τους επαγγελματίες, αγγίζουν τα σημεία που πονούν την αγορά. Οι άνθρωποι του Σπάρτακου προσπαθούν να αποδείξουν το διαρκές ενδιαφέρον τους, όχι για τα μεγάλα και τρανά, αλλά για τη συμμετοχή του πολίτη στη διαμόρφωση της καθημερινότητας, που κάποιοι αγνόησαν επιδεικτικά. Τι κάνει λοιπόν κάθε τρεις και λίγο η παρέα του Σπάρτακου; Με φυλλάδια βρίσκεται σε μια γειτονιά και σε ένα δρόμο και συνομιλεί με τον κόσμο. Προτείνει απλά και ουσιαστικά πράγματα και απομυθοποιεί την πολιτική του αήττητου δήμαρχου Γιώργου Πετρίδη. Αυτή είναι μια τακτική που πιάνει.
Η τριάδα του Σπάρτακου, Ν. Δαπέργολας καθηγητής ιστορίας, Π. Καλοδημίδης γεωλόγος, Κ. Καραΐσκος καθηγητής, κινείται με ευελιξία και ενιαία γραμμή παντού, γεμίζοντας φασούλι το φασούλι το σακούλι με τις ψήφους. Είναι μια αντιπολίτευση δημιουργική, που θα την χρειαστεί ο δήμαρχος όταν του έρθουν τα δύσκολα. Έχει λόγο και προτάσεις, βλέπει τι γίνεται γύρω της και προτάσσει τα αυτονόητα στην πρώτη γραμμή των προτεραιοτήτων. Είναι υπερκινητική και δραστήρια δίνοντας έμφαση στην προσωπική παρουσία των υποψηφίων της. Στηρίζει συγκεκριμένα άτομα και δεν αναλίσκεται σε μια πλειάδα προσώπων, αξιοποιώντας ποιοι είναι για τα έμπροσθεν και ποιοι για τα μετόπισθεν. Ο Νεκτάριος Δαπέργολας που ηγείται δεν έχει δώσει αρνητικά δείγματα γραφής. Αντίθετα τον χαρακτηρίζει μεθοδικότητα κι εμμονή στις πάγιες θέσεις του, ενώ οι διαφωνίες που αναπτύσσει εδράζονται σε παρατηρήσεις, έρευνα και συμπεράσματα που ανακύπτουν βάσει στοιχείων. Υπενθυμίζουμε την φράση του στενού συνεργάτη του Πάρι Καλοδημίδη: «Προσδοκώ όλοι μας να γίνουμε περισσότερο πρόθυμοι για συμμετοχή στα κοινά, οι κομματικοί μηχανισμοί να αντικατασταθούν από ένα λειτουργικό κράτος και όλοι μας να δουλέψουμε για ένα μέλλον που δεν θα είναι προσημειωμένο στους τοκογλύφους»...
Ο Σπάρτακος κάνει βήματα μέσα στην κοινωνία και την ζωή, διεκδικεί σθεναρά την στήριξή του κι ελπίζει να έχει ένα υπολογίσιμο ποσοστό που θα του προκαθορίσει ένα σημαντικό ρόλο. Όλα αυτά αν πείσει τους συμπολίτες μας για τις προθέσεις του. Βάζοντας ως προτεραιότητα ουσιαστικά καθημερινά ζητήματα που αγγίζουν τον δημότη.
Ποδηλατόδρομος, λαϊκή αγορά παραγωγών, αδέσποτα, αδελφοποιήσεις, τηλεθέρμανση δημοψηφίσματα για τα της πόλης, ζητήματα πρώτης γραμμής που μπαίνουν επιτακτικά για συζήτηση με τους πολίτες. Εμείς θα παρακολουθήσουμε με ουσιαστικό ενδιαφέρον την πορεία και τη διαδρομή του.
ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ
Ο Σπάρτακος ήταν μονομάχος θρακικής καταγωγής, που ηγήθηκε μεγάλης επανάστασης δούλων και άλλων κοινωνικώς καταπιεσμένων ατόμων εναντίον των Ρωμαίων. Σχεδόν όλες οι γνώσεις μας για τον Σπάρτακο περιορίζονται στα γεγονότα της επανάστασης που ηγήθηκε (73 π.Χ. – 71 π.Χ.), γνωστής και Επανάσταση των Μονομάχων..Η επανάσταση του Σπάρτακου είναι μία από τις μεγαλύτερες και μαζικότερες της αρχαιότητας.
Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την τραγική της κατάληξη, ενέπνευσε πολλά κινήματα αλλά και διανοούμενους και καλλιτέχνες κατά τη διάρκεια των αιώνων, πολλοί εκ των οποίων ερμήνευσαν ποικιλοτρόπως το χαρακτήρα της επανάστασης, άλλοι δε χρησιμοποίησαν και το όνομα του Σπάρτακου για να δηλώσουν τη ριζοσπαστικότητα των ενεργειών τους.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News