Ανακαλύπτουν στα φύκια τον πλούτο του Θρακικού Πελάγους (+BINTEO)

Στο πρώτο βήμα ένα καβούρι σου κόβει το δρόμο, σηκώνει τις δαγκάνες του όχι για να σε τρομάξει, αλλά για να προστατευτεί. Στο δεύτερο βήμα ένα χταπόδι τυλίγεται στο πόδι σου και δίπλα του ένα ψάρι κάνει προσπάθεια να βρει το δρόμο προς τη θάλασσα. Κι όμως απέχεις τουλάχιστον τρία μέτρα από τη θάλασσα, προχωράς σε ένα…βουνό από φύκια που έχει ξεβράσει ο νοτιάς και εκεί μέσα συναντάς όλο τον πλούτο του θρακικού πελάγους. Μάρτυρας σε ένα μοναδικό φυσικό φαινόμενο, που συντελείται κάθε φορά που στο νομό μας επικρατούν ισχυροί νότιοι άνεμοι, έγινε ο «Χ» την Κυριακή 1η Φεβρουαρίου, αφού μέσα στα φύκια σε λιγοστό νερό ανακαλύπτεις από δολώματα, μέχρι χταπόδια, καβούρια και ψάρια.

Δε χρειάζεται να ψαρέψεις, ούτε καν να χρησιμοποιήσεις κάποιο αλιευτικό εργαλείο, μπορείς απλά να απλώσεις το χέρι σου και να σηκώσεις κάτι από όσα η ίδια η φύση σου προσφέρει.

Την ημέρα εκείνη οι νοτιάδες έντασης 8, 9 ακόμα και 10 μποφόρ στη Ροδόπη ήταν αφορμή προβλημάτων, που καταγράφηκαν από άκρη σε άκρη του νομού μας, με βάρκες που βούλιαξαν, δένδρα που έπεσαν, μαντριά που καταστράφηκαν, αποθήκες και σπίτια που πλημμύρισαν και οικίες που έμειναν χωρίς ρεύμα και νερό. Για κάποιους άλλους όμως οι ισχυροί νοτιάδες ήταν αφορμή για εξόρμηση στη θάλασσα, ώστε να εξασφαλίσουν δολώματα, χταπόδια, καβούρια και ό,τι άλλο προσέφερε πλουσιοπάροχα εκείνη την ημέρα το θρακικό πέλαγος. Η θαλασσοταραχή προκάλεσε?σύγχυση ακόμα και στους ίδιους τους μόνιμους κατοίκους της θάλασσας, αφού πολλά είδη μπερδεύτηκαν και βρέθηκαν στην ξηρά μαζί με τόνους από φύκια που παρασύρθηκαν σχηματίζοντας τεράστιους όγκους, αλλά και ένα τοπίο σμιλεμένο λες και από χέρι γλύπτη. 

Το φαινόμενο αυτό το γνωρίζουν λίγοι και είναι όσοι προφανώς έχουν επαφή με τα θάλασσα και το ψάρεμα ή τουλάχιστον γνώριζαν πως λειτουργούν οι καιρικές συνθήκες στη συγκεκριμένη παραθαλάσσια περιοχή. Σε ένα μικρό κομμάτι της παραλίας του Ιμέρου το πρωί της Κυριακής ήταν ακροβολισμένοι περισσότεροι από εκατό άνθρωποι, άνδρες στην πλειοψηφία τους, μόλις μία γυναίκα, φορώντας ολόσωμα αδιάβροχα και μπότες. Άλλοι βρίσκονταν μέσα στο νερό, αλλά το ύψος του έφτανε μέχρι το γόνατο, άλλοι περπατούσαν πάνω στις σωρούς από φύκια ή ανάμεσα σε αυτούς. Όλοι κοίταζαν προς τα κάτω και όλοι αναζητούσαν το ίδιο πράγμα. Ενδεχομένως κάποιο θησαυρό θα νόμιζε κανείς, όμως για κάποιους θησαυρός είναι ένα τελάρο με δολώματα, τσουτσούνια, σωλήνες ή μαμούνια, αφού αυτά θα αποτελέσουν την αφορμή για καλές ψαριές. 

Όλοι τους είναι προσηλωμένοι σε αυτό που φέρνει η παλίρροια και το επόμενο κύμα. Μία εργασία που γίνεται από πολλούς ανθρώπους ταυτόχρονα, ομαδικά, αλλά είναι ατομική, αφού ο καθένας κάνει το δικό του βήμα μέσα στα φύκια και το νερό, ψάχνοντας για κάβουρες, τσουτσούνια, χταπόδια, γυαλιστερές, κυδώνια και κοχύλια. 

Ένας τόπος ευλογημένος, που ακόμα και στη χειρότερη φουρτούνα μπορεί να σε κάνει να ευχαριστήσεις τη φύση για όσα σου προσφέρει.