Oμάδα γυμνασιόπαιδων καθιέρωσε το μπάσκετ στην Κομοτηνή

Πάνω από μισό αιώνα ζωής συμπληρώνει το μπάσκετ στην Κομοτηνή και ο συμπολίτης μας αρτοποιός στο επάγγελμα Γιώργος Τσακίρης ήταν από τους πρώτους που έπιασαν την μπάλα στα χέρια τους, σημαδεύοντας το υποτυπώδες καλάθι εκείνης της εποχής. Με αφορμή το ρεπορτάζ του «Χ», για την τιμητική εκδήλωση που ετοιμάζει ο ΓΑΣ Κομοτηνή για τους πρώτους μπασκετμπολίστες της πόλης μας, ο κ. Τσακίρης επιχείρησε να θυμίσει στους παλαιότερους και να γνωρίσει στους νεότερους την ιστορία του μπάσκετ. 

Το μπάσκετ ξεκίνησε την εποχή που φοιτούσε στο γυμνάσιο ο 73χρονος σήμερα Γιώργος Τσακίρης. Εκείνη την εποχή όπως εξομολογήθηκε στο «Χ» όσοι έπαιζαν μπάσκετ, έπαιζαν και ποδόσφαιρο και ασχολούνταν με πολλά αθλήματα γιατί αγαπούσαν τον αθλητισμό. Ήταν σχεδόν απαγορευτικός λόγω της δύσκολης καθημερινότητας των πολιτών ειδικά στην επαρχία και οι περισσότεροι νέοι, σχεδόν κρυφά από τους γονείς τους, αθλούνταν στο σχολείο και τις αλάνες. Κάπως έτσι ξεκίνησε και η ενασχόληση του κυρίου Τσακίρη με τον αθλητισμό. Θεωρούνταν μάλιστα ταλέντο, αλλά ποτέ δεν κατάφερε να ανακαλύψει πόσο ψηλά θα μπορούσε να τον φτάσει αυτό το ταλέντο. «Εμείς παίζαμε μπάσκετ στο γυμνάσιο, τότε όσοι ασχολούνταν με το αθλητισμό τα έκαναν σχεδόν όλα, έπαιζαν μπάσκετ, στίβο και ποδόσφαιρο. Το μπάσκετ μας το έμαθε ένας καθηγητής, γυμναστής που είχαμε και λεγόταν Στρίγκας ο οποίος έμεινε στην περιοχή μας μερικά χρόνια και έφυγε». 

Ο ίδιος ο καθηγητής που έμαθε στους  νεοφώτιστους μπασκετμπολίστες πως θα σημαδεύουν το καλάθι ήταν το πρόσωπο που έστησε τις πρώτες μπασκέτες. Φυσικά δεν είχαν τη μορφή που έχουν σήμερα όμως έκαναν τη δουλειά τους, είπε  ο κ. Τσακίρης εξιστορώντας τι σκαρφίστηκε ο πολυμήχανος καθηγητής τους, για να στήσει ένα μικρό γήπεδο. «Έστησε τις πρώτες μπασκέτες στην αυλή του γυμνασίου με υδροσωλήνες δύο ιντσών. Εμείς ήμασταν μία παρέα φίλων που κάναμε το μεράκι μας με αυτές». 

Εκείνη την πρώτη ομάδα που στήθηκε από το μηδέν μέσα στην αυλή ενός σχολείου αποτελούσαν οι Λερίδης, Καραγιάννης, Τσακίρης, Βασιλειάδης, Αλεξιάδης, Αρβανιτίδης, Μπαλλής. Ομάδα που αποτελούνταν από μαθητές του γυμνασίου καθώς και προσκόπους. «Όταν ανταμώναμε παίζαμε μπάσκετ. Μιλάμε για χρονολογίες κοντά στο 1957. Εκεί κάναμε και συναντήσεις με ναυτοπροσκόπους της Αλεξανδρούπολης γιατί είχαμε επαφή με την πόλη, καθώς υπήρχε και εκεί μία πολύ καλή ομάδα. Τότε οι θέσεις των παικτών είχαν και άλλες ονομασίες, τώρα άλλαξαν όλα και μετεξελίχθηκαν».  

Το μπάσκετ δεν το συνέχισε, ο κ. Τσακίρης όπως και η πλειοψηφία των συμπαικτών του, γιατί δεν το επέτρεπαν οι συνθήκες ανέφερε. Μάλιστα όπως τόνισε,  η προϋπόθεση να μπορεί να ασχολείται με τον αθλητισμό ήταν ότι θα τον άφηνε, αμέσως μετά το σχολείο. Αυτό ακριβώς έγινε στην περίπτωση του κ. Τσακίρη, «Εκείνη την εποχή ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Όλα τα κάναμε και κρυφά από τους γονείς μας. Οι γονείς, μας κυνηγούσαν για να μην πηγαίνουμε στα γήπεδα. Εγώ ήμουν αθλητής και μάλιστα από ότι μου έλεγαν ένας πολύ καλός αθλητής. Για να τα κάνω όλα αυτά είχα υποσχεθεί στην συγχωρεμένη την μητέρα μου, ότι μόλις τελειώσω το στρατό θα τα σταματήσω όλα. Ενώ ήμουν ένα ταλέντο, όπως έλεγαν, χάθηκε». Μπορεί η ενασχόληση με τον αθλητισμό να σταμάτησε, η αγάπη του όμως παραμένει ζωντανή για κάθε είδους άθλημα. Έτσι ο κ. Τσακίρης περήφανα δηλώνει ότι ανήκει στην κατηγορία εκείνων των συνανθρώπων μας, που στήνεται μπροστά από μία οθόνη για να παρακολουθήσει μία μπάλα να πηγαινοέρχεται στα χέρια ή τα πόδια αθλητών. 

Η καλαθοσφαίριση ή μπάσκετ, είναι ένα ομαδικό άθλημα. Εμπνευστής και δημιουργός του ήταν ο Καναδός, καθηγητής φυσικής αγωγής στο Σπρίνγκφιλντ της Μασαχουσέτης των ΗΠΑ, Τζέιμς Νάισμιθ. Ημερομηνία δημιουργίας - γέννησης του αθλήματος έχει καταγραφεί η 15/29 Δεκεμβρίου 1891. Παίζεται με δύο ομάδες των πέντε ατόμων σε ένα (συνήθως κλειστό, που στο έδαφός του έχει παρκέ) γήπεδο με δύο αντικριστά καλάθια. Σκοπός των ομάδων είναι να βάλουν με (σουτ) την μπάλα μέσα από το καλάθι όσο το δυνατόν περισσότερες φορές στα 40 λεπτά του αγώνα. Η ομάδα που θα πετύχει περισσότερους πόντους είναι η νικήτρια. 

Η καλαθοσφαίριση στην Ευρώπη έχει τεράστια ιστορία και πλήθος σπουδαίων αθλητών έχουν περάσει από τα ευρωπαϊκά γήπεδα. Καλύτεροι Ευρωπαίοι καλαθοσφαιριστές τα τελευταία χρόνια θεωρούνται ο Ντιρκ Νοβίτσκι (Γερμανία), ο Πάου Γκασόλ (Ισπανία), ο Τόνυ Πάρκερ (Γαλλία), ο Χουάν Κάρλος Ναβάρο (Ισπανία), ο Αντρέι Κιριλένκο (Ρωσία) και ο Δημήτρης Διαμαντίδης, (Ελλάδα). Αυτή τη στιγμή στην ήπειρο λαμβάνουν χώρα οι εξής διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις: Ευρωλίγκα, EuroCup και EuroChallenge, ενώ τα καλύτερα εγχώρια πρωταθλήματα είναι της Ισπανίας, της Ελλάδας και της Ιταλίας. 

Όλγα Τσιούλφα