ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Αρχαιο-αστρονομία Από την μινωική Κρήτη στην Ιρλανδία και την Δανία! Κατεγραμμένη έκλειψη Ηλίου σε πέτρα το 3.000 π.Χ. στην Ιρλανδία
Η αστρονομία και η αστροπαρατήρηση εγεννήθη στην μινωική Κρήτη, περί την 5η χιλιετία π.Χ., όπως μαρτυρούν μινωικά ιερά κορυφής και σκεύη , απ? όπου οι Κρήτες την διέδωσαν όπου κι αν επήγαν. Στα ανατολικά (στους Βαβυλωνίους, κλπ.), στα Βόρεια (στους κατοίκους της νυν εκτάσεως της Ρωσίας-Σκανδιναβίας ), στα Νότια (στους Αιγυπτίους, κ.ά.), αλλά και στα Δυτικά (στους κατοίκους των εκτάσεων των νυν χωρών Αγγλίας -Ιρλανδίας-Αμερικής ). Φυσικά οι Ετεοκρήτες (μινωίτες Κρήτες) ταξιδευτές και ναυτικοί, θα ήθελαν σε κάθε κομβικό σημείο στο οποίο επήγαιναν και ίδρυαν «Μινώες» (δηλ. ναυστάθμους-αποικίες τους) να έχουν και το αστροπαρατηρητήριό τους, κάτι σαν το σημερινό αστεροσκοπείο, για να βρουν την ευπλοΐα τους, να συνεχίσουν ή να επιστρέψουν ασφαλώς?
Η ανακάλυψις είναι γνωστή εδώ και δεκαετίες, αλλά μόλις τώρα βλέπει το ευρύτερο φως της δημοσιότητος, τώρα που φαίνεται να «σπάει» μια «σιωπή» δεκαετιών?
Οι άνθρωποι της Λιθίνης Εποχής δεν ήσαν απολίτιστοι, αγεωγράφητοι, αταξίδευτοι? όπως θέλουν να μας πείσουν κάποιοι δογματικοί. Διέθεταν σημαντικότατες γνώσεις (και) Αστρονομίας! Η μελέτη έγινε και σε τάφους, στην κομητεία Μιθ της Ιρλανδίας, από ειδικούς του Τεχνολογικού Ινστιτούτου του Δουβλίνου.
Να, λοιπόν, που έρχεται τώρα και μια νέα ανακάλυψις, που ρίχνει περισσότερο φως στις αρχαιο-αστρονομικές γνώσεις των κατοίκων της αρχαίας νήσου Ιέρνης (νυν Ιρλανδίας). Μια καταγεγραμμένη έκλειψη ηλίου σε μια πέτρα σπηλαιοναού, έρχεται ν? αποδείξει πως η καταγραφή αστρονομικών φαινομένων δεν ήταν μόνο συνήθειο των ανατολικών λαών!
«Κάποιοι» στην αρχαία Ιρλανδία, λοιπόν, εσκάλισαν την εικόνα μιας εκλείψεως Ηλίου, σε μια γιγάντια πέτρα, πριν από 5.000 χρόνια: Στις 30 Νοεμβρίου 3340 π.Χ. για να είμαστε ακριβείς! Αυτό είναι, ίσως, η αρχαιοτέρα γνωστή ηλιακή έκλειψις που καταγράφεται στην Ιστορία, έως τώρα! Τα σκαλίσματα της «Εποχής του Λίθου» ευρέθησαν στην «Cairn L», στο Loughcrew, έξω από το Kells, στην κομητεία Meath. Το τοπίο με τους λόφους είναι γεμάτο και με άλλα νεολιθικά μνημεία! Οι κάτοικοι λένε ότι αρχικώς υπήρχαν τουλάχιστον 40-50 μνημεία! Άλλοι ότι ήταν περισσότερα από 100!
Για το «Cairn L» έγινε μια αναφορά σε άρθρο στην «Αστρονομία της Ιρλανδίας» ως «η παλαιότερη γνωστή έκλειψις 5.355 χρόνια πριν»! Στο άρθρο αναφέρεται ότι «Νεολιθικοί ιερείς-αστρονόμοι στην έκταση της νυν Ιρλανδίας κατέγραψαν αστρονομικά γεγονότα σε τρεις πέτρες, που σχετίζονται με την έκλειψη, όπως φαίνεται από την συγκεκριμένη θέση». Κατά την διάρκεια της ερεύνης τους, στο Loughcrew, ο Μάρτιν Brennan και ο Jack Roberts ανακάλυψαν ότι ο Ήλιος φωτίζει τον χώρο αυτόν, τα πρωινά του Samhain (την πρώτη εβδομάδα του Νοεμβρίου) και Imbolc (την πρώτη εβδομάδα του Φεβρουαρίου), που είναι αρχαίες κελτικές εορτές . Σημαντικές ημερομηνίες για τους θαλασσινούς, τους γεωργούς και τους κτηνοτρόφους (αρχαία σταυροτρίμηνα) . Έτσι, τα αρχαία νομιζόμενα και λεγόμενα «ταφικά μνημεία», απεδείχθη πως είναι με επιδέξιο τρόπο ευθυγραμμισμένα με το σημείο, απ? όπου ανατέλλει ο Ήλιος κατά την διάρκεια της εαρινής και φθινοπωρινής ισημερίας. Και ως εκ τούτου μόνον? «τάφοι» δεν είναι. Και σ? άλλες περιοχές της νησιωτικής χώρας της Ιρλανδίας, υπάρχουν ανάλογες ανακαλύψεις, αλλά με διαφορετικές συντεταγμένες! Τα λίθινα μνημεία, έχουν κατασκευασθεί με γνώμονα την ανατολή του Ηλίου, καθ? όσον διαρκεί το θερινό και εαρινό ηλιοστάσιο. Αυτές οι δύο χρονικές περίοδοι χαρακτηρίζονται από την θέση του Ηλίου στο βορειότερο και νοτιότερο αντιστοίχως σημείο τ? ουρανού. Σημειώνεται, ότι το γεγονός είναι ορατό από κάθε σημείο του πλανήτου. Ο δε ζωοδότης Ήλιος ευρίσκετο στο επίκεντρο των τελετουργικών εθίμων εκείνων των πρωτανθρώπων, οι οποίοι έζησαν τα «πέτρινα χρόνια» της πορείας του ανθρώπου προς το τότε μέλλον ? και φαίνεται να τα κατάφεραν καλύτερα από εμάς!
Αν και αυτό δεν μπορεί να είναι η αρχική ευθυγράμμιση εξακολουθούμε να είμαστε αντιμέτωποι με μια εντυπωσιακή? οθόνη. Το 3340 π.Χ. ήταν η μοναδική έκλειψις που ταιριάζει, από τις 92 ηλιακές εκλείψεις στην ιστορία που παρακολουθούνται από τον Ιρλανδό αρχαιοαστρονόμο, Paul Griffin. Άγνωστη ακόμη και από τις διαθέσιμες σύγχρονες τεχνολογίες, που παρέχονται στους ειδικούς, η αρχαία ιρλανδική καταγραφή με τις πολύπλοκες δομές, όχι μόνον άντεξε πάνω από 5.000 χρόνια, αλλά «κτίσθηκε» με τέτοια ακρίβεια, ώστε να συνεχίσει να εκτελεί τα αστρονομικά καθήκοντά της ακόμη και σήμερα. Ο βράχος στην αριστερή πλευρά αυτής της εικόνος είναι το επίκεντρο του τύμβου και ευρίσκεται στο πίσω μέρος του θαλάμου, ο οποίος διαθέτει ? όχι τυχαία - 7 εσοχές, τρεις σε κάθε πλευρά και μια στο πίσω μέρος.
Πολλοί πιστεύουν ότι οι αρχαίοι Κέλτες, εδημιούργησαν την «Γιορτή του φωτός» για να χαιρετίσουν την έκλειψη, που είχαν προβλέψει! Η αρχαία δομή της «Cairn L» παραμένει ένα μυστήριο! Η πιο ασυνήθιστη πτυχή του μνημείου είναι ένας υψηλός πέτρινος πυλώνας εντός του θαλάμου, γνωστός ως «Whispering Stone» (η «Πέτρα των Ψιθύρων»). Αυτός ασβεστολιθικός πυλώνας είναι ύψους 2 μ. και δίνει την εντύπωση ότι ο όλος θάλαμος και η «Cairn» εκτίσθησαν για να τον στεγάσουν! Ο αρχαίος τύμβος έχει και άλλα μυστηριώδη χαρακτηριστικά, μεταξύ των οποίων είναι 18 διακεκοσμημένες πέτρες.
Στις 26 Αυγούστου του 1980 οι Brennan και Roberts επαρατήρησαν την πανσέληνο, το φως της οποίας εισερχόταν κι εφώτιζε το τέλος της εσοχής του τύμβου. Το φεγγαρόφωτο κτύπησε ένα σημάδι, σαν κύπελλο, και εν συνεχεία μετακινήθηκε προς τα δεξιά, για να φωτίσει το κάτω μέρος της «Πέτρας των Ψιθύρων». Μικρή παρατηρητική έρευνα πάντως έχει γίνει σχετικά με τις κινήσεις της Σελήνης σε αυτά τα μνημεία?
Βέβαια, το ιρλανδικό βιβλίο «Leadhar gadhal» γράφει ότι «το 1240 π.Χ. έφθασαν στην χώρα από τα νησιά της Δύσης 24 ζεύγη αποίκων, με αρχηγό τους τον Έλληνα πρίγκηπα Μπάρτολον. Είτα έφθασαν [στην Ιρλανδία] προερχόμενοι πάλι από τα νησιά της Δύσεως, άνδρες της φυλής Tuatha de Dadan [Δαναοί;]. Ήταν άνδρες θείας καταγωγής και είχαν φέρει μαζί τους μαγικά σύνεργα, ρομφαίες, δόρατα κλπ. και την πέτρα της ?Μοίρας?, επάνω στην οποία κάθονταν οι βασιλείς των Ιρλανδών για να εμπνευστούν καλά έργα». Η «Πέτρα της Μοίρας» προσομοιάζει με την πέτρα επάνω στην οποία καθόταν ο Μίνως για να πάρει από τον θεό τους Νόμους. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η σχέση Ελλήνων με την χώρα της Ιέρνης άρχισε την ημερομηνία που αναφέρει το ιρλανδικό κείμενο. Σίγουρα άρχισε πολύ ενωρίτερα. Στο επίσης νεολιθικό Στόουνχετζ, λ.χ. διακρίνονται επίσης εμφανώς κρητικά σημάδια.
Για περισσότερα: C. Hayes, «Irish Central» 31.7.2015, εφημ. «Α1», 19-20.4.2003.
Βλ. επίσης, Στράβωνος («Γεωγρ.» τ.VII,ρ. 293, τ.ΙΙ, Ε,Ι,G, 212-213, και 6.312,20-25), Ομήρου («Οδ.», ε,181-184, λ,14-15), Κλ. Πτολεμαίου, κ.ά.
http://ellinonpaligenesia.blogspot.gr/
.jpg "Ο ηλιακός δίσκος του 3.500 π.Χ. που βρέθηκε στο νησί Bornholm της Δανίας.")
Αφήνουμε την Ιρλανδία και περνάμε στην Δανία, με την οποία φαίνεται επίσης να έχουν ιδιαίτερη σχέση Κρήτες και Δαναοί (από τους τελευταίους ίσως και να προέρχεται το όνομά της).
Άλλα κειμήλια, που μαρτυρούν πεποιθήσεις και τελετουργικά που τελούνταν από τους κατοίκους της νήσου Bornholm της Δανίας, πριν από 5.500 χρόνια ανακαλύφθηκαν από αρχαιολόγους του Ινστιτούτου Αρχαιολογίας του Πανεπ. της Βαρσοβίας , κατά την διάρκεια των συνεχιζόμενων ανασκαφών στο Vasagard.
Η περιοχή μελέτης ? το Vasagard ? συνθέτει ένα παζλ για τους αρχαιολόγους. Ήταν, ίσως, περιοχή λατρείας με ναό του Ηλίου, ο οποίος περιβαλλόταν από περιφράγματα. Αυτό αποδεικνύεται από την είσοδο στο συγκρότημα, η οποία ευρίσκεται προς την κατεύθυνση της Ανατολής του Ηλίου, ακριβώς κατά την διάρκεια του Ηλιοστασίου ή της Ισημερίας.
Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν αρκετές τάφρους, στις οποίες, κατά την γνώμη τους, τα όργανα του νεκρού είχαν τοποθετηθεί για να αποσυντεθούν! Και μετά απ? αυτήν την διαδικασία τα οστά μεταφέρθηκαν στην κατάλληλη θέση, σε ταφικούς θαλάμους. «Σε τάφρους-χαντάκια συναντάμε μεγάλες ποσότητες κεραμικής, οστά ζώων και κατεστραμμένων δισκόπετρων του Ηλίου. Η λειτουργία των τελευταίων δεν έχει εξηγηθεί πλήρως ακόμη», είπε ο Janusz Janowski, επί κεφαλής της πολωνικής αποστολής.
Οι ηλιακές πέτρες είναι μικρά βότσαλα, στα οποία εδόθη σχήμα δίσκου. Εικόνες με ακτίνες του ηλίου ήταν σκαλισμένες από την μία πλευρά. Παρόμοια ευρήματα έχουν ανακαλυφθεί ήδη σε κοντινές περιοχές, όπως λ.χ. στο Rispebjerg, το οποίο εχρησίμευσε επίσης ως ναός του Ηλίου. Εκείνα που ανακαλύφθηκαν από την πολωνική-δανική ομάδα, ήταν ως επί το πλείστον καμένα και συχνά σπασμένα σκόπιμα, αγγεία, κατά πάσα πιθανότητα, σε σχέση με τελετουργίες που εκτελούνταν. «Εκτός από τις ανασκαφές, που τεκμηριώνουν τα μνημεία σε 3D τεχνολογία σάρωσης με λέιζερ, αυτό γίνεται και στους ηλιο-δίσκους και στους τάφους που ευρέθησαν στον χώρο. Τα ευρήματα αυτά δείχνουν ότι η ανθρώπινη δραστηριότητα στον χώρο συνεχίσθηκε για εκατοντάδες χρόνια», είπε η Marta Bura, επί κεφαλής του Εργαστηρίου 3D σαρώσεων του IA UW.
Για περισσότερα: PAP-Science and Scholarship in Poland, 6.8.2015.
Η ανακάλυψις είναι γνωστή εδώ και δεκαετίες, αλλά μόλις τώρα βλέπει το ευρύτερο φως της δημοσιότητος, τώρα που φαίνεται να «σπάει» μια «σιωπή» δεκαετιών?
Οι άνθρωποι της Λιθίνης Εποχής δεν ήσαν απολίτιστοι, αγεωγράφητοι, αταξίδευτοι? όπως θέλουν να μας πείσουν κάποιοι δογματικοί. Διέθεταν σημαντικότατες γνώσεις (και) Αστρονομίας! Η μελέτη έγινε και σε τάφους, στην κομητεία Μιθ της Ιρλανδίας, από ειδικούς του Τεχνολογικού Ινστιτούτου του Δουβλίνου.
Να, λοιπόν, που έρχεται τώρα και μια νέα ανακάλυψις, που ρίχνει περισσότερο φως στις αρχαιο-αστρονομικές γνώσεις των κατοίκων της αρχαίας νήσου Ιέρνης (νυν Ιρλανδίας). Μια καταγεγραμμένη έκλειψη ηλίου σε μια πέτρα σπηλαιοναού, έρχεται ν? αποδείξει πως η καταγραφή αστρονομικών φαινομένων δεν ήταν μόνο συνήθειο των ανατολικών λαών!
«Κάποιοι» στην αρχαία Ιρλανδία, λοιπόν, εσκάλισαν την εικόνα μιας εκλείψεως Ηλίου, σε μια γιγάντια πέτρα, πριν από 5.000 χρόνια: Στις 30 Νοεμβρίου 3340 π.Χ. για να είμαστε ακριβείς! Αυτό είναι, ίσως, η αρχαιοτέρα γνωστή ηλιακή έκλειψις που καταγράφεται στην Ιστορία, έως τώρα! Τα σκαλίσματα της «Εποχής του Λίθου» ευρέθησαν στην «Cairn L», στο Loughcrew, έξω από το Kells, στην κομητεία Meath. Το τοπίο με τους λόφους είναι γεμάτο και με άλλα νεολιθικά μνημεία! Οι κάτοικοι λένε ότι αρχικώς υπήρχαν τουλάχιστον 40-50 μνημεία! Άλλοι ότι ήταν περισσότερα από 100!
Για το «Cairn L» έγινε μια αναφορά σε άρθρο στην «Αστρονομία της Ιρλανδίας» ως «η παλαιότερη γνωστή έκλειψις 5.355 χρόνια πριν»! Στο άρθρο αναφέρεται ότι «Νεολιθικοί ιερείς-αστρονόμοι στην έκταση της νυν Ιρλανδίας κατέγραψαν αστρονομικά γεγονότα σε τρεις πέτρες, που σχετίζονται με την έκλειψη, όπως φαίνεται από την συγκεκριμένη θέση». Κατά την διάρκεια της ερεύνης τους, στο Loughcrew, ο Μάρτιν Brennan και ο Jack Roberts ανακάλυψαν ότι ο Ήλιος φωτίζει τον χώρο αυτόν, τα πρωινά του Samhain (την πρώτη εβδομάδα του Νοεμβρίου) και Imbolc (την πρώτη εβδομάδα του Φεβρουαρίου), που είναι αρχαίες κελτικές εορτές . Σημαντικές ημερομηνίες για τους θαλασσινούς, τους γεωργούς και τους κτηνοτρόφους (αρχαία σταυροτρίμηνα) . Έτσι, τα αρχαία νομιζόμενα και λεγόμενα «ταφικά μνημεία», απεδείχθη πως είναι με επιδέξιο τρόπο ευθυγραμμισμένα με το σημείο, απ? όπου ανατέλλει ο Ήλιος κατά την διάρκεια της εαρινής και φθινοπωρινής ισημερίας. Και ως εκ τούτου μόνον? «τάφοι» δεν είναι. Και σ? άλλες περιοχές της νησιωτικής χώρας της Ιρλανδίας, υπάρχουν ανάλογες ανακαλύψεις, αλλά με διαφορετικές συντεταγμένες! Τα λίθινα μνημεία, έχουν κατασκευασθεί με γνώμονα την ανατολή του Ηλίου, καθ? όσον διαρκεί το θερινό και εαρινό ηλιοστάσιο. Αυτές οι δύο χρονικές περίοδοι χαρακτηρίζονται από την θέση του Ηλίου στο βορειότερο και νοτιότερο αντιστοίχως σημείο τ? ουρανού. Σημειώνεται, ότι το γεγονός είναι ορατό από κάθε σημείο του πλανήτου. Ο δε ζωοδότης Ήλιος ευρίσκετο στο επίκεντρο των τελετουργικών εθίμων εκείνων των πρωτανθρώπων, οι οποίοι έζησαν τα «πέτρινα χρόνια» της πορείας του ανθρώπου προς το τότε μέλλον ? και φαίνεται να τα κατάφεραν καλύτερα από εμάς!
Αν και αυτό δεν μπορεί να είναι η αρχική ευθυγράμμιση εξακολουθούμε να είμαστε αντιμέτωποι με μια εντυπωσιακή? οθόνη. Το 3340 π.Χ. ήταν η μοναδική έκλειψις που ταιριάζει, από τις 92 ηλιακές εκλείψεις στην ιστορία που παρακολουθούνται από τον Ιρλανδό αρχαιοαστρονόμο, Paul Griffin. Άγνωστη ακόμη και από τις διαθέσιμες σύγχρονες τεχνολογίες, που παρέχονται στους ειδικούς, η αρχαία ιρλανδική καταγραφή με τις πολύπλοκες δομές, όχι μόνον άντεξε πάνω από 5.000 χρόνια, αλλά «κτίσθηκε» με τέτοια ακρίβεια, ώστε να συνεχίσει να εκτελεί τα αστρονομικά καθήκοντά της ακόμη και σήμερα. Ο βράχος στην αριστερή πλευρά αυτής της εικόνος είναι το επίκεντρο του τύμβου και ευρίσκεται στο πίσω μέρος του θαλάμου, ο οποίος διαθέτει ? όχι τυχαία - 7 εσοχές, τρεις σε κάθε πλευρά και μια στο πίσω μέρος.
Πολλοί πιστεύουν ότι οι αρχαίοι Κέλτες, εδημιούργησαν την «Γιορτή του φωτός» για να χαιρετίσουν την έκλειψη, που είχαν προβλέψει! Η αρχαία δομή της «Cairn L» παραμένει ένα μυστήριο! Η πιο ασυνήθιστη πτυχή του μνημείου είναι ένας υψηλός πέτρινος πυλώνας εντός του θαλάμου, γνωστός ως «Whispering Stone» (η «Πέτρα των Ψιθύρων»). Αυτός ασβεστολιθικός πυλώνας είναι ύψους 2 μ. και δίνει την εντύπωση ότι ο όλος θάλαμος και η «Cairn» εκτίσθησαν για να τον στεγάσουν! Ο αρχαίος τύμβος έχει και άλλα μυστηριώδη χαρακτηριστικά, μεταξύ των οποίων είναι 18 διακεκοσμημένες πέτρες.
Στις 26 Αυγούστου του 1980 οι Brennan και Roberts επαρατήρησαν την πανσέληνο, το φως της οποίας εισερχόταν κι εφώτιζε το τέλος της εσοχής του τύμβου. Το φεγγαρόφωτο κτύπησε ένα σημάδι, σαν κύπελλο, και εν συνεχεία μετακινήθηκε προς τα δεξιά, για να φωτίσει το κάτω μέρος της «Πέτρας των Ψιθύρων». Μικρή παρατηρητική έρευνα πάντως έχει γίνει σχετικά με τις κινήσεις της Σελήνης σε αυτά τα μνημεία?
Βέβαια, το ιρλανδικό βιβλίο «Leadhar gadhal» γράφει ότι «το 1240 π.Χ. έφθασαν στην χώρα από τα νησιά της Δύσης 24 ζεύγη αποίκων, με αρχηγό τους τον Έλληνα πρίγκηπα Μπάρτολον. Είτα έφθασαν [στην Ιρλανδία] προερχόμενοι πάλι από τα νησιά της Δύσεως, άνδρες της φυλής Tuatha de Dadan [Δαναοί;]. Ήταν άνδρες θείας καταγωγής και είχαν φέρει μαζί τους μαγικά σύνεργα, ρομφαίες, δόρατα κλπ. και την πέτρα της ?Μοίρας?, επάνω στην οποία κάθονταν οι βασιλείς των Ιρλανδών για να εμπνευστούν καλά έργα». Η «Πέτρα της Μοίρας» προσομοιάζει με την πέτρα επάνω στην οποία καθόταν ο Μίνως για να πάρει από τον θεό τους Νόμους. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η σχέση Ελλήνων με την χώρα της Ιέρνης άρχισε την ημερομηνία που αναφέρει το ιρλανδικό κείμενο. Σίγουρα άρχισε πολύ ενωρίτερα. Στο επίσης νεολιθικό Στόουνχετζ, λ.χ. διακρίνονται επίσης εμφανώς κρητικά σημάδια.
Για περισσότερα: C. Hayes, «Irish Central» 31.7.2015, εφημ. «Α1», 19-20.4.2003.
Βλ. επίσης, Στράβωνος («Γεωγρ.» τ.VII,ρ. 293, τ.ΙΙ, Ε,Ι,G, 212-213, και 6.312,20-25), Ομήρου («Οδ.», ε,181-184, λ,14-15), Κλ. Πτολεμαίου, κ.ά.
http://ellinonpaligenesia.blogspot.gr/
Ηλιακός δίσκος του 3500 π.Χ. βρέθηκε σε νησί της Δανίας
Αφήνουμε την Ιρλανδία και περνάμε στην Δανία, με την οποία φαίνεται επίσης να έχουν ιδιαίτερη σχέση Κρήτες και Δαναοί (από τους τελευταίους ίσως και να προέρχεται το όνομά της).
Άλλα κειμήλια, που μαρτυρούν πεποιθήσεις και τελετουργικά που τελούνταν από τους κατοίκους της νήσου Bornholm της Δανίας, πριν από 5.500 χρόνια ανακαλύφθηκαν από αρχαιολόγους του Ινστιτούτου Αρχαιολογίας του Πανεπ. της Βαρσοβίας , κατά την διάρκεια των συνεχιζόμενων ανασκαφών στο Vasagard.
Η περιοχή μελέτης ? το Vasagard ? συνθέτει ένα παζλ για τους αρχαιολόγους. Ήταν, ίσως, περιοχή λατρείας με ναό του Ηλίου, ο οποίος περιβαλλόταν από περιφράγματα. Αυτό αποδεικνύεται από την είσοδο στο συγκρότημα, η οποία ευρίσκεται προς την κατεύθυνση της Ανατολής του Ηλίου, ακριβώς κατά την διάρκεια του Ηλιοστασίου ή της Ισημερίας.
Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν αρκετές τάφρους, στις οποίες, κατά την γνώμη τους, τα όργανα του νεκρού είχαν τοποθετηθεί για να αποσυντεθούν! Και μετά απ? αυτήν την διαδικασία τα οστά μεταφέρθηκαν στην κατάλληλη θέση, σε ταφικούς θαλάμους. «Σε τάφρους-χαντάκια συναντάμε μεγάλες ποσότητες κεραμικής, οστά ζώων και κατεστραμμένων δισκόπετρων του Ηλίου. Η λειτουργία των τελευταίων δεν έχει εξηγηθεί πλήρως ακόμη», είπε ο Janusz Janowski, επί κεφαλής της πολωνικής αποστολής.
Οι ηλιακές πέτρες είναι μικρά βότσαλα, στα οποία εδόθη σχήμα δίσκου. Εικόνες με ακτίνες του ηλίου ήταν σκαλισμένες από την μία πλευρά. Παρόμοια ευρήματα έχουν ανακαλυφθεί ήδη σε κοντινές περιοχές, όπως λ.χ. στο Rispebjerg, το οποίο εχρησίμευσε επίσης ως ναός του Ηλίου. Εκείνα που ανακαλύφθηκαν από την πολωνική-δανική ομάδα, ήταν ως επί το πλείστον καμένα και συχνά σπασμένα σκόπιμα, αγγεία, κατά πάσα πιθανότητα, σε σχέση με τελετουργίες που εκτελούνταν. «Εκτός από τις ανασκαφές, που τεκμηριώνουν τα μνημεία σε 3D τεχνολογία σάρωσης με λέιζερ, αυτό γίνεται και στους ηλιο-δίσκους και στους τάφους που ευρέθησαν στον χώρο. Τα ευρήματα αυτά δείχνουν ότι η ανθρώπινη δραστηριότητα στον χώρο συνεχίσθηκε για εκατοντάδες χρόνια», είπε η Marta Bura, επί κεφαλής του Εργαστηρίου 3D σαρώσεων του IA UW.
Για περισσότερα: PAP-Science and Scholarship in Poland, 6.8.2015.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
