ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΝΟΤΙΟΣ ΑΜΕΡΙΚΗ
Ευρήματα του 30.000 π.Χ. στην Βραζιλία αλλάζουν την «προϊστορία» της Αμερικής!
Η συμβατική άποψη της Ιστορίας για την ανθρώπινη κατοίκηση της Αμερικής είναι ότι οι πρώτοι άνθρωποι που εισήλθαν και εν συνεχεία κατοίκησαν στην περιοχή, που ονομάζονται Παλαιο-ινδιάνοι ή Παλαιο-Αμερικανοί, διέσχισαν τον Βερίγγειο Πορθμό από την Ευρασία, κατά την διάρκεια των τελικών παγετώνων, στην Ύστερη Πλειστόκαινο, δηλ. πριν από 13.000 χρόνια? Στις επόμενες χιλιετίες, οι παλαιο-ινδιάνικες φυλές απλώθηκαν σ? όλην την Βόρειο Αμερική και εν συνεχεία μετανάστευσαν και στην Ν. Αμερική?
Η ιστορία αυτή διετυπώθη το 1929, όταν πέτρινα εργαλεία 13.500 χρόνων ευρέθησαν κοντά στο Clovis, στο Νέο Μεξικό των ΗΠΑ. Γι? αυτό και ο πολιτισμός αυτός ονομάσθηκε «πολιτισμός του Clovis». Για περισσότερο από μισόν αιώνα, οι αρχαιολόγοι επέμεναν ότι αυτά τα λεπτά λίθινα εργαλεία, ήταν τα αρχαιότερα στο βόρειο ημισφαίριο, παρά τις αυξανόμενες ενδείξεις ότι στην Ν. Αμερική ίσως υπήρχαν και αρχαιότερα? Στην πραγματικότητα, στην Ν. Αμερική, τα τελευταία 20 χρόνια, ευρέθησαν πολλές «προϊστορικές» τοποθεσίες, όπως στο Monte Verde Χιλής, στο El Abra Κολομβίας, στο Piedra Museo Αργεντινής και το Taima-Taima Βενεζουέλας, σύγχρονες του Clovis, αν όχι παλαιότερες! Αλλά τα κεφάλια, τα γραφόμενα και η επιστημονική τάξη δεν άλλαζαν? Επί πλέον, τα πέτρινα αντικείμενα που βρέθηκαν στις Νοτιοαφρικανικές περιοχές ήταν πολύ διαφορετικά από αυτά του Clovis. Άρα μιλάμε για διαφορετικούς πολιτισμούς, και όχι προερχομένους εξ Αφρικής (το λέω για τους πολλούς αφρο-λάτρες).
Ώσπου ήλθαν δύο πρόσφατα δημοσιευμένες μελέτες, σχετικά με λίθινα εργαλεία που ευρέθησαν στην νυν έκταση της Βραζιλίας, που εγείρουν νέες αμφιβολίες, σχετικά με την ποικιλομορφία και την αρχαιότητα αυτών, αλλά και την καταγωγή τους, από πολιτισμούς στους οποίους, τάχα, ανήκαν. Η πρώτη είναι μια συστηματική μελέτη για τις παλαιο-ινδιάνικες λόγχες ή αιχμές δοράτων (λέγονται «fishtail» = ψαρόσχημα) που ευρέθησαν στην Ν. Βραζιλία με συγγραφέα την Mercedes Okumura, αρχαιολόγο του Μουσείου Αρχαιολογίας και Εθνολογίας Σάο Πάολο (ΜΑΕ-USP) και του Ομοσπονδιακού Πανεπιστημίου του Εθνικού Μουσείου του Ρίο ντε Τζανέιρο (MN-UFRJ) και η δεύτερη για τα παλαιο-ινδιάνικα τέχνεργα, που ευρέθησαν πάλι στην Ν. Βραζιλία και που έχει στην κατοχή του το Σάο Πάολο, με γεω-αρχαιολογική προσέγγιση .
Οι κύριοι ερευνητές είναι οι αρχαιολόγοι Astolfo Araujo (ΜΑΕ-USP) και Μ.Okumura. Τέτοια ψαρόσχημα εργαλεία είναι πολύ συνηθισμένα στην Αργεντινή και την Ουρουγουάη. Αλλά «μόνο λίγα και σποραδικά ευρήματα έχουν καταγραφεί στην Βραζιλία», είπε η Okumura. «Εμείς κτενίσαμε το μουσείο και ιδιωτικές συλλογές και καταφέραμε να εντοπίσουμε 32, κυρίως από τις περιοχές της Ν.-ΝΑ. Βραζιλίας, και μερικά από το Mato Grosso και το Goias της Κεντρο-Δυτικής Βραζιλίας. Ακόμη ευρέθησαν σε δύο σημεία στην Bahia και στον Αμαζόνιο. Μέχρι πρόσφατα, συμβατικώς ελέγετο ότι τα ψαρόσχημα ήταν τυπικά εργαλεία-όπλα της Ουρουγουάης και της Αργεντινής. Αλλά σήμερα, γνωρίζουμε ότι υπήρχαν, αν και πιο αραιά, και στην Βραζιλία, και την Βενεζουέλα και την Γουιάνα! Μάλιστα, τα ?fishtail? εργαλεία που ευρέθησαν στο Southern Cone είναι διαφορετικά από αυτά που ευρέθησαν στο Monte Verde στην νότια Χιλή! Και απ? αυτά που ευρέθησαν στην Κολομβία και την Βενεζουέλα! Αν και όλες αυτές οι περιοχές είναι όλες σύγχρονες», σύμφωνα με την Okumura. Τα εργαλεία αυτά της Ν. Αμερικής, με την σειρά τους, έχουν πολύ λίγα κοινά με τα ίδια της Β. Αμερικής! Τώρα ξέρουμε ότι ο «πολιτισμός Clovis» δεν είναι αρχαιότερος από ό,τι οι παλαιο-ινδιάνικοι πολιτισμοί!
Κι εδώ έρχεται το συγκλονιστικότερο σημείο: Οι διαφορές μεταξύ όλων αυτών των εργαλείων υποδεικνύουν ότι μάλλον η Ν. Αμερική έχει κατοικηθεί και αναπτύξει πολιτισμό ενωρίτερα από την Β. Αμερική! Στην Αργεντινή, τα «fishtail» εργαλεία έχουν χρονολογηθεί από 10.900 έως 10.300 π.Χ. Στο Monte Verde της Χιλής στο 11.500 π.Χ. - αλλά η περιοχή είναι γνωστό ότι έχει κατοικηθεί, τουλάχιστον, από το 16.000 π.Χ. Οι αρχαιότεροι αρχαιολογικοί χώροι στην Βραζιλία είναι η Σάντα Ελίνα (στο Mato Grosso), που χρονολογείται στο 23.000 π.Χ., και η Pedra Furada (στο Piauí), που χρονολογείται στο 30.000 π.Χ?
«Είμαστε σε θέση να παρουσιάσουμε όλο αυτό το υλικό, για πρώτη φορά», είπε η Okumura. «Είναι μια πρόσκληση σε άλλους ερευνητές να αρχίσουν να δίνουν προσοχή σε αυτά τα σημεία. Το επόμενο βήμα του ερευνητικού προγράμματος περιλαμβάνει την μελέτη της προελεύσεως αυτών των πετρωμάτων, τα οποία στις περισσότερες περιπτώσεις είναι σιλεξίτης, βασάλτης, ή αργιλο-πηλός (mudstone). Πώς χρησιμοποιήθηκαν αυτά τα εργαλεία; Για δόρατα, βέλη, ή μαχαίρια; Με τι τεχνολογία κόπηκαν ή φιλοτεχνήθηκαν; Η συχνή χρήση και οι βλάβες τους βέβαια τα έκαναν «ανακυκλώσιμα» και για δεύτερες ή τρίτες χρήσεις? Υπάρχουν εργαλεία που έχουν ανακυκλωθεί τόσο πολύ, που έχουν χάσει την αρχική τους μορφή και έγιναν? ξύστρες.
Οι Umbu και οι Άτλαντες
Η δεύτερη μελέτη περιλαμβάνει μια έρευνα από τα εργαλεία που ανήκουν στην παράδοση Umbu . Επήρε το όνομά της από μια τοποθεσία στο Rio Grande do Sul, όπου ευρέθησαν την δεκαετία του? 1970! Αλλά αυτή είναι μόλις η πρώτη συστηματική μελέτη για την διερεύνηση των λειτουργιών και των χρήσεων αυτών των εργαλείων της Βραζιλίας. «Υπάρχουν μόνον 8 αποδεκτές ημερομηνίες για τους αρχαιολογικούς χώρους που βρέθηκαν τα 463 εργαλεία που συμμετείχαν στην έρευνα, είπε η Okumura: Από το 9.000 π.Χ. έως και το 400 π.Χ. Ανάλυση των χρήσεών τους έδειξε ότι μόνον ένα μικρό ποσοστό τους εχρησιμοποιήθη ως αιχμές βελών. Η συντριπτική πλειοψηφία ήταν για βελάκια ή «atlatls», όπως λέγονται κάποια πυραυλόσχημα εργαλεία (από το όνομα των μυθικών Ατλάντων, που πρώτοι κατοίκησαν την περιοχή). «Γιατί αυτοί οι άνθρωποι από την παράδοση Umbu έκαναν τόσα πολλά πυραυλόσχημα εργαλεία; Δεν ξέρουμε», εδήλωσε ο Araujo. Έχει να κάνει με την εμφάνιση της τεχνολογίας του τόξου και του βέλους; Και τον τρόπο με τον οποίο άλλαξαν τα βλήματα με την πάροδο του χρόνου; Ή σημαίνουν κάτι άλλο; Ή είναι συμβολικά και τελετουργικά; Για να αποσαφηνίσουν το θέμα, οι ερευνητές λένε ότι πρέπει να βρουν νέα σημεία σε αρχαιολογικές ανασκαφές, για να έχουν πιο αξιόπιστες ημερομηνίες. Προγραμματίζουν επίσης να διερευνήσουν την μορφολογία, τα υλικά και την φθορά χρήσεως, καθώς και τα κράματα και άλλες ζημιές, που έχουν υποστεί. «Κάναμε την μελέτη για να επιστήσουμε την προσοχή σ? αυτά τα εργαλεία, την λειτουργία τους και την χρήση τους στην προϊστορία», είπε η Okumura. «Θέλουμε οι αρχαιολόγοι να συνειδητοποιήσουν ότι τα ψαρόσχημα εργαλεία αξίζουν να διερευνηθούν με μεγαλύτερη λεπτομέρεια. Επισημάναμε, επίσης, την ανάγκη να αρχίσουν οι αρχαιολόγοι να σκέπτονται και την παράδοση Umbu»?
ΠΗΓΕΣ: Agencia FAPESP, 10.2.2016.
Οι παραπάνω μελέτες εγείρουν πολλά περισσότερα ερωτήματα, παρά απαντήσεις. Δυστυχώς, αυτή είναι η τιμή που πληρώνεται όταν ανοίγονται νέοι δρόμοι, όταν σπάει το matrix μέσα στο οποίο είμασταν φυλακισμένοι?
ΥΓ: Η στήλη έχει ξανα-ασχοληθεί με την Βραζιλία: Θυμίζω το άρθρο:
«Αποικίες Γερμανών ναζί στην Νότια Αμερική, για να διαδώσουν τον «αριανισμό»: Κυρίως σε Παραγουάη, Χιλή, Βραζιλία, Αργεντινή» (28.8.2013).
Στο ΑΦΙΕΡΩΜΑ για τις «10 καλύτερες σπηλαιογραφίες του κόσμου: Serra da Capivara, με στάσεις που θυμίζουν μινωικά ιερά κορυφής», 30.07.2014.
Και: «ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΒΡΑΖΙΛΙΑ: Συγκλονιστική ανακάλυψη: Βρέθηκαν στην? Άκρη πυραμίδες 2.000 χρόνων που συγκρίνονται με το μέγεθος και την πολυπλοκότητα των αιγυπτιακών! Αλλά και γεωγλυφικά και κεραμικά με αρχαία ελληνικά σύμβολα! Και αποκεφαλισμένος άνδρας, θαμμένος πριν 9000 χρόνια, με τα ακρωτηριασμένα χέρια του στο κεφάλι του!», 20.1.2016.
[1] Μπορείτε να την βρείτε εδώ: http://www.bv.fapesp.br/en/bolsas/132313/statistical-methods-applied-to-the-characterization-of-pala... Υποστηρίζεται και από το FAPESP.
[2] Μπορείτε να την διαβάσετε εδώ: http://www.bv.fapesp.br/en/auxilios/84580/the-paleoindian-occupation-of-sao-paulo-state-a-geoarchaeo... Υποστηρίζεται και από το FAPESP.
[3] Βλ. και Sigfried J. de Laet «History of Humanity: Prehistory and the beginnings of civilization».
Έκθεση με μουσικά όργανα της προ-κολόμβου εποχής στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο του Περού
Αγγεία (δοχεία) τροφίμων, ενδύματα, ταφές και αρχαιολογικές δομές, που μας άφησαν οι αρχαίοι λαοί, μας επιτρέπουν να φαντασθούμε πώς έμοιαζε το Περού και πώς ήταν πριν από πολλές χιλιάδες χρόνια? Αλλά τι μουσική άκουγε το Περού πριν από 3.000 χρόνια;
Αυτό έρχεται να απαντήσει η τελευταία έκθεση στο Εθνικό Μουσείο Αρχαιολογίας, Ανθρωπολογίας και Ιστορίας του Περού, ή τουλάχιστον προσπαθεί να απαντήσει, με την έκθεση «Sonidos del Ande» (δηλ.«Sounds of the Andes», «Ήχοι των Άνδεων»).
Μια έκθεση με περισσότερα από 60 μουσικά όργανα, που χρονολογούνται περίπου από το 1000 π.Χ., και διαιρούνται κυρίως σε αερόφωνα (εδώ τα λένε? «αιολικά»), μεμβρανόφωνα (δηλ. κρουστά) και ιδιόφωνα (εδώ τα λένε «κραδασμικά»), επιτρέπουν στον σύγχρονο επισκέπτη να πάρει μια καλύτερη «εικόνα ήχου», για το πώς οι αρχαίοι λαοί αισθάνονταν την μουσική ή για την μουσική. Σημειώνω ότι στην περιοχή ηχεί ακόμη η σύριγγα του Πανός ή αυλός του Πανός, ένα μουσικό πνευστό όργανο που έπαιζε ο θεός της ελληνικής μυθολογίας Παν, με αρκαδικές και θρακικές καταβολές! Και σ? όλον τον κόσμο ηχεί και παίζεται αυτό το όργανο του Πανός, που έσπερνε παν-ικό, πλην την «πανικόβλητη» με τον αρχαίο της πολιτισμό, Ελλάδα!
«Η μουσική του αρχαίου Περού πρέπει να ήταν πολύ περίπλοκη. Δεν υπήρξε καμμία καθολική ρύθμιση, κανένας κανόνας. Ίσως έκαναν μουσική με μερικές σημειώσεις, οι οποίες πρέπει να απαιτούσαν δεξιοτεχνία και φαντασία», είπε η επιμελήτρια της εκθέσεως, Francisco Merino.
Εκτίθενται μουσικά όργανα από τον πολιτισμό των Ινδιάνων Vicus (1000 π.Χ.-600 μ.Χ.), των Nasca (100 π.Χ.-800 μ.Χ.), των Moche (100-800 μ.Χ.), των Chimu (900-1470 μ.Χ.), των Chincha, αλλά και άλλων αρχαίων «χαμένων», καθ? ότι γενοκτονημένων από τους Ισπανούς, σπουδαίων ινδιάνικων λαών της περιοχής. Μερικά δε, ιδίως πνευστά, μουσικά όργανα των Ινδιάνων, φέρουν τέτοιες γλυπτές ρεαλιστικές ερωτικές παραστάσεις, που θα έκαναν και τους πιο? προοδευτικούς τάχα Ευρωπαίους να? ερυθριούν, πνιγμένοι μέσα στον «καθωσπρεπισμό» τους, και το στενό κολλάρο της ντροπής, που τους εφόρεσαν οι υιοθετημένες εξ Ανατολάς θρησκείες τους? Αλλά οι Ινδιάνοι αγαπούσαν την φύση, άρα αγνοούσαν την ντροπή!
Η έκθεση «Sonidos del Ande» θα είναι ανοικτή μέχρι τις 29 Μαΐου. Το Μουσείο ευρίσκεται στην Pueblo Libre στην πλατεία Bolivar. Θα είναι ανοικτή από Τρίτη έως Σάββατο (08.45-16.00).
Ευρήματα του 30.000 π.Χ. στην Βραζιλία αλλάζουν την «προϊστορία» της Αμερικής!
Η συμβατική άποψη της Ιστορίας για την ανθρώπινη κατοίκηση της Αμερικής είναι ότι οι πρώτοι άνθρωποι που εισήλθαν και εν συνεχεία κατοίκησαν στην περιοχή, που ονομάζονται Παλαιο-ινδιάνοι ή Παλαιο-Αμερικανοί, διέσχισαν τον Βερίγγειο Πορθμό από την Ευρασία, κατά την διάρκεια των τελικών παγετώνων, στην Ύστερη Πλειστόκαινο, δηλ. πριν από 13.000 χρόνια? Στις επόμενες χιλιετίες, οι παλαιο-ινδιάνικες φυλές απλώθηκαν σ? όλην την Βόρειο Αμερική και εν συνεχεία μετανάστευσαν και στην Ν. Αμερική?
Η ιστορία αυτή διετυπώθη το 1929, όταν πέτρινα εργαλεία 13.500 χρόνων ευρέθησαν κοντά στο Clovis, στο Νέο Μεξικό των ΗΠΑ. Γι? αυτό και ο πολιτισμός αυτός ονομάσθηκε «πολιτισμός του Clovis». Για περισσότερο από μισόν αιώνα, οι αρχαιολόγοι επέμεναν ότι αυτά τα λεπτά λίθινα εργαλεία, ήταν τα αρχαιότερα στο βόρειο ημισφαίριο, παρά τις αυξανόμενες ενδείξεις ότι στην Ν. Αμερική ίσως υπήρχαν και αρχαιότερα? Στην πραγματικότητα, στην Ν. Αμερική, τα τελευταία 20 χρόνια, ευρέθησαν πολλές «προϊστορικές» τοποθεσίες, όπως στο Monte Verde Χιλής, στο El Abra Κολομβίας, στο Piedra Museo Αργεντινής και το Taima-Taima Βενεζουέλας, σύγχρονες του Clovis, αν όχι παλαιότερες! Αλλά τα κεφάλια, τα γραφόμενα και η επιστημονική τάξη δεν άλλαζαν? Επί πλέον, τα πέτρινα αντικείμενα που βρέθηκαν στις Νοτιοαφρικανικές περιοχές ήταν πολύ διαφορετικά από αυτά του Clovis. Άρα μιλάμε για διαφορετικούς πολιτισμούς, και όχι προερχομένους εξ Αφρικής (το λέω για τους πολλούς αφρο-λάτρες).
Ώσπου ήλθαν δύο πρόσφατα δημοσιευμένες μελέτες, σχετικά με λίθινα εργαλεία που ευρέθησαν στην νυν έκταση της Βραζιλίας, που εγείρουν νέες αμφιβολίες, σχετικά με την ποικιλομορφία και την αρχαιότητα αυτών, αλλά και την καταγωγή τους, από πολιτισμούς στους οποίους, τάχα, ανήκαν. Η πρώτη είναι μια συστηματική μελέτη για τις παλαιο-ινδιάνικες λόγχες ή αιχμές δοράτων (λέγονται «fishtail» = ψαρόσχημα) που ευρέθησαν στην Ν. Βραζιλία με συγγραφέα την Mercedes Okumura, αρχαιολόγο του Μουσείου Αρχαιολογίας και Εθνολογίας Σάο Πάολο (ΜΑΕ-USP) και του Ομοσπονδιακού Πανεπιστημίου του Εθνικού Μουσείου του Ρίο ντε Τζανέιρο (MN-UFRJ) και η δεύτερη για τα παλαιο-ινδιάνικα τέχνεργα, που ευρέθησαν πάλι στην Ν. Βραζιλία και που έχει στην κατοχή του το Σάο Πάολο, με γεω-αρχαιολογική προσέγγιση .
Οι κύριοι ερευνητές είναι οι αρχαιολόγοι Astolfo Araujo (ΜΑΕ-USP) και Μ.Okumura. Τέτοια ψαρόσχημα εργαλεία είναι πολύ συνηθισμένα στην Αργεντινή και την Ουρουγουάη. Αλλά «μόνο λίγα και σποραδικά ευρήματα έχουν καταγραφεί στην Βραζιλία», είπε η Okumura. «Εμείς κτενίσαμε το μουσείο και ιδιωτικές συλλογές και καταφέραμε να εντοπίσουμε 32, κυρίως από τις περιοχές της Ν.-ΝΑ. Βραζιλίας, και μερικά από το Mato Grosso και το Goias της Κεντρο-Δυτικής Βραζιλίας. Ακόμη ευρέθησαν σε δύο σημεία στην Bahia και στον Αμαζόνιο. Μέχρι πρόσφατα, συμβατικώς ελέγετο ότι τα ψαρόσχημα ήταν τυπικά εργαλεία-όπλα της Ουρουγουάης και της Αργεντινής. Αλλά σήμερα, γνωρίζουμε ότι υπήρχαν, αν και πιο αραιά, και στην Βραζιλία, και την Βενεζουέλα και την Γουιάνα! Μάλιστα, τα ?fishtail? εργαλεία που ευρέθησαν στο Southern Cone είναι διαφορετικά από αυτά που ευρέθησαν στο Monte Verde στην νότια Χιλή! Και απ? αυτά που ευρέθησαν στην Κολομβία και την Βενεζουέλα! Αν και όλες αυτές οι περιοχές είναι όλες σύγχρονες», σύμφωνα με την Okumura. Τα εργαλεία αυτά της Ν. Αμερικής, με την σειρά τους, έχουν πολύ λίγα κοινά με τα ίδια της Β. Αμερικής! Τώρα ξέρουμε ότι ο «πολιτισμός Clovis» δεν είναι αρχαιότερος από ό,τι οι παλαιο-ινδιάνικοι πολιτισμοί!
Κι εδώ έρχεται το συγκλονιστικότερο σημείο: Οι διαφορές μεταξύ όλων αυτών των εργαλείων υποδεικνύουν ότι μάλλον η Ν. Αμερική έχει κατοικηθεί και αναπτύξει πολιτισμό ενωρίτερα από την Β. Αμερική! Στην Αργεντινή, τα «fishtail» εργαλεία έχουν χρονολογηθεί από 10.900 έως 10.300 π.Χ. Στο Monte Verde της Χιλής στο 11.500 π.Χ. - αλλά η περιοχή είναι γνωστό ότι έχει κατοικηθεί, τουλάχιστον, από το 16.000 π.Χ. Οι αρχαιότεροι αρχαιολογικοί χώροι στην Βραζιλία είναι η Σάντα Ελίνα (στο Mato Grosso), που χρονολογείται στο 23.000 π.Χ., και η Pedra Furada (στο Piauí), που χρονολογείται στο 30.000 π.Χ?
«Είμαστε σε θέση να παρουσιάσουμε όλο αυτό το υλικό, για πρώτη φορά», είπε η Okumura. «Είναι μια πρόσκληση σε άλλους ερευνητές να αρχίσουν να δίνουν προσοχή σε αυτά τα σημεία. Το επόμενο βήμα του ερευνητικού προγράμματος περιλαμβάνει την μελέτη της προελεύσεως αυτών των πετρωμάτων, τα οποία στις περισσότερες περιπτώσεις είναι σιλεξίτης, βασάλτης, ή αργιλο-πηλός (mudstone). Πώς χρησιμοποιήθηκαν αυτά τα εργαλεία; Για δόρατα, βέλη, ή μαχαίρια; Με τι τεχνολογία κόπηκαν ή φιλοτεχνήθηκαν; Η συχνή χρήση και οι βλάβες τους βέβαια τα έκαναν «ανακυκλώσιμα» και για δεύτερες ή τρίτες χρήσεις? Υπάρχουν εργαλεία που έχουν ανακυκλωθεί τόσο πολύ, που έχουν χάσει την αρχική τους μορφή και έγιναν? ξύστρες.
Οι Umbu και οι Άτλαντες
Η δεύτερη μελέτη περιλαμβάνει μια έρευνα από τα εργαλεία που ανήκουν στην παράδοση Umbu . Επήρε το όνομά της από μια τοποθεσία στο Rio Grande do Sul, όπου ευρέθησαν την δεκαετία του? 1970! Αλλά αυτή είναι μόλις η πρώτη συστηματική μελέτη για την διερεύνηση των λειτουργιών και των χρήσεων αυτών των εργαλείων της Βραζιλίας. «Υπάρχουν μόνον 8 αποδεκτές ημερομηνίες για τους αρχαιολογικούς χώρους που βρέθηκαν τα 463 εργαλεία που συμμετείχαν στην έρευνα, είπε η Okumura: Από το 9.000 π.Χ. έως και το 400 π.Χ. Ανάλυση των χρήσεών τους έδειξε ότι μόνον ένα μικρό ποσοστό τους εχρησιμοποιήθη ως αιχμές βελών. Η συντριπτική πλειοψηφία ήταν για βελάκια ή «atlatls», όπως λέγονται κάποια πυραυλόσχημα εργαλεία (από το όνομα των μυθικών Ατλάντων, που πρώτοι κατοίκησαν την περιοχή). «Γιατί αυτοί οι άνθρωποι από την παράδοση Umbu έκαναν τόσα πολλά πυραυλόσχημα εργαλεία; Δεν ξέρουμε», εδήλωσε ο Araujo. Έχει να κάνει με την εμφάνιση της τεχνολογίας του τόξου και του βέλους; Και τον τρόπο με τον οποίο άλλαξαν τα βλήματα με την πάροδο του χρόνου; Ή σημαίνουν κάτι άλλο; Ή είναι συμβολικά και τελετουργικά; Για να αποσαφηνίσουν το θέμα, οι ερευνητές λένε ότι πρέπει να βρουν νέα σημεία σε αρχαιολογικές ανασκαφές, για να έχουν πιο αξιόπιστες ημερομηνίες. Προγραμματίζουν επίσης να διερευνήσουν την μορφολογία, τα υλικά και την φθορά χρήσεως, καθώς και τα κράματα και άλλες ζημιές, που έχουν υποστεί. «Κάναμε την μελέτη για να επιστήσουμε την προσοχή σ? αυτά τα εργαλεία, την λειτουργία τους και την χρήση τους στην προϊστορία», είπε η Okumura. «Θέλουμε οι αρχαιολόγοι να συνειδητοποιήσουν ότι τα ψαρόσχημα εργαλεία αξίζουν να διερευνηθούν με μεγαλύτερη λεπτομέρεια. Επισημάναμε, επίσης, την ανάγκη να αρχίσουν οι αρχαιολόγοι να σκέπτονται και την παράδοση Umbu»?
ΠΗΓΕΣ: Agencia FAPESP, 10.2.2016.
Οι παραπάνω μελέτες εγείρουν πολλά περισσότερα ερωτήματα, παρά απαντήσεις. Δυστυχώς, αυτή είναι η τιμή που πληρώνεται όταν ανοίγονται νέοι δρόμοι, όταν σπάει το matrix μέσα στο οποίο είμασταν φυλακισμένοι?
ΥΓ: Η στήλη έχει ξανα-ασχοληθεί με την Βραζιλία: Θυμίζω το άρθρο:
«Αποικίες Γερμανών ναζί στην Νότια Αμερική, για να διαδώσουν τον «αριανισμό»: Κυρίως σε Παραγουάη, Χιλή, Βραζιλία, Αργεντινή» (28.8.2013).
Στο ΑΦΙΕΡΩΜΑ για τις «10 καλύτερες σπηλαιογραφίες του κόσμου: Serra da Capivara, με στάσεις που θυμίζουν μινωικά ιερά κορυφής», 30.07.2014.
Και: «ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΒΡΑΖΙΛΙΑ: Συγκλονιστική ανακάλυψη: Βρέθηκαν στην? Άκρη πυραμίδες 2.000 χρόνων που συγκρίνονται με το μέγεθος και την πολυπλοκότητα των αιγυπτιακών! Αλλά και γεωγλυφικά και κεραμικά με αρχαία ελληνικά σύμβολα! Και αποκεφαλισμένος άνδρας, θαμμένος πριν 9000 χρόνια, με τα ακρωτηριασμένα χέρια του στο κεφάλι του!», 20.1.2016.
[1] Μπορείτε να την βρείτε εδώ: http://www.bv.fapesp.br/en/bolsas/132313/statistical-methods-applied-to-the-characterization-of-pala... Υποστηρίζεται και από το FAPESP.
[2] Μπορείτε να την διαβάσετε εδώ: http://www.bv.fapesp.br/en/auxilios/84580/the-paleoindian-occupation-of-sao-paulo-state-a-geoarchaeo... Υποστηρίζεται και από το FAPESP.
[3] Βλ. και Sigfried J. de Laet «History of Humanity: Prehistory and the beginnings of civilization».
Έκθεση με μουσικά όργανα της προ-κολόμβου εποχής στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο του Περού
Αγγεία (δοχεία) τροφίμων, ενδύματα, ταφές και αρχαιολογικές δομές, που μας άφησαν οι αρχαίοι λαοί, μας επιτρέπουν να φαντασθούμε πώς έμοιαζε το Περού και πώς ήταν πριν από πολλές χιλιάδες χρόνια? Αλλά τι μουσική άκουγε το Περού πριν από 3.000 χρόνια;
Αυτό έρχεται να απαντήσει η τελευταία έκθεση στο Εθνικό Μουσείο Αρχαιολογίας, Ανθρωπολογίας και Ιστορίας του Περού, ή τουλάχιστον προσπαθεί να απαντήσει, με την έκθεση «Sonidos del Ande» (δηλ.«Sounds of the Andes», «Ήχοι των Άνδεων»).
Μια έκθεση με περισσότερα από 60 μουσικά όργανα, που χρονολογούνται περίπου από το 1000 π.Χ., και διαιρούνται κυρίως σε αερόφωνα (εδώ τα λένε? «αιολικά»), μεμβρανόφωνα (δηλ. κρουστά) και ιδιόφωνα (εδώ τα λένε «κραδασμικά»), επιτρέπουν στον σύγχρονο επισκέπτη να πάρει μια καλύτερη «εικόνα ήχου», για το πώς οι αρχαίοι λαοί αισθάνονταν την μουσική ή για την μουσική. Σημειώνω ότι στην περιοχή ηχεί ακόμη η σύριγγα του Πανός ή αυλός του Πανός, ένα μουσικό πνευστό όργανο που έπαιζε ο θεός της ελληνικής μυθολογίας Παν, με αρκαδικές και θρακικές καταβολές! Και σ? όλον τον κόσμο ηχεί και παίζεται αυτό το όργανο του Πανός, που έσπερνε παν-ικό, πλην την «πανικόβλητη» με τον αρχαίο της πολιτισμό, Ελλάδα!
«Η μουσική του αρχαίου Περού πρέπει να ήταν πολύ περίπλοκη. Δεν υπήρξε καμμία καθολική ρύθμιση, κανένας κανόνας. Ίσως έκαναν μουσική με μερικές σημειώσεις, οι οποίες πρέπει να απαιτούσαν δεξιοτεχνία και φαντασία», είπε η επιμελήτρια της εκθέσεως, Francisco Merino.
Εκτίθενται μουσικά όργανα από τον πολιτισμό των Ινδιάνων Vicus (1000 π.Χ.-600 μ.Χ.), των Nasca (100 π.Χ.-800 μ.Χ.), των Moche (100-800 μ.Χ.), των Chimu (900-1470 μ.Χ.), των Chincha, αλλά και άλλων αρχαίων «χαμένων», καθ? ότι γενοκτονημένων από τους Ισπανούς, σπουδαίων ινδιάνικων λαών της περιοχής. Μερικά δε, ιδίως πνευστά, μουσικά όργανα των Ινδιάνων, φέρουν τέτοιες γλυπτές ρεαλιστικές ερωτικές παραστάσεις, που θα έκαναν και τους πιο? προοδευτικούς τάχα Ευρωπαίους να? ερυθριούν, πνιγμένοι μέσα στον «καθωσπρεπισμό» τους, και το στενό κολλάρο της ντροπής, που τους εφόρεσαν οι υιοθετημένες εξ Ανατολάς θρησκείες τους? Αλλά οι Ινδιάνοι αγαπούσαν την φύση, άρα αγνοούσαν την ντροπή!
Η έκθεση «Sonidos del Ande» θα είναι ανοικτή μέχρι τις 29 Μαΐου. Το Μουσείο ευρίσκεται στην Pueblo Libre στην πλατεία Bolivar. Θα είναι ανοικτή από Τρίτη έως Σάββατο (08.45-16.00).
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
