«Βλέποντας και κάνοντας»

Καλή χρονιά αγαπητές φίλες και φίλοι με υγεία και κάθε καλό σε εσάς και τις οικογένειες σας.
Σήμερα ασχολούμαι με κάτι που μου έκανε εντύπωση τις τελευταίες μέρες των γιορτών.
Ενώ ξεκινά το 2017 και έχουμε όλοι ελπίδες για κάτι καλύτερο από πολλούς ακούω τις τελευταίες μέρες το εξής περίεργο: “Το 2017 θα επαναληφθεί το 2015”.
Στην αρχή προβληματίστηκα, όμως σιγά - σιγά μπήκα στο νόημα.
Το νόημα λοιπόν αγαπητοί μου είναι ότι ξεκινάμε πάλι μια χρονιά σε πολιτικό τουλάχιστον επίπεδο χωρίς καμία σαφή κατεύθυνση και στρατηγική.
Σε αυτό ακριβώς βρίσκεται και η ομοιότητα με το 2015, όταν η νεοεκλεγείσα τότε κυβέρνηση ξεκίνησε μια  ατέρμονη διαπραγμάτευση χωρίς σαφές πλαίσιο που κατέληξε στα γνωστά πλέον δυσάρεστα αποτελέσματα.
Έτσι και το 2017 μπήκε χωρίς να ξέρουμε τι ακριβώς θέλουμε και που τελικά θέλουμε να πάμε.
Η στρατηγική προς το παρόν είναι «βλέποντας και κάνοντας».
Αλλά το τι ακριβώς βλέπουμε και το τι κάνουμε δε νομίζω να έχει καταλάβει κανείς.
Όλα λες και είναι σε μια προσωρινή διαχείριση που αφενός αφήνει την ψευδαίσθηση ότι όλα πηγαίνουν κανονικά αλλά αφετέρου δε λύνεται κανένα θέμα και αναβάλλονται οι αποφάσεις για ένα αόριστο μελλοντικό χρόνο, που κανείς δε ξέρει σε τι συνθήκες θα μας βρει. 
Στο μεταξύ ο μέσος πολίτης πιέζεται από όλες τις πλευρές,  χάνει σταδιακά τις αναστολές του και είναι έτοιμος να στραφεί για να τιμωρήσει το υπάρχον πολιτικό σύστημα σε ριζοσπαστικές λύσεις  σε πολύ μεγαλύτερα ποσοστά από ότι περιμένουμε.
Η κυβερνητική στρατηγική δημιουργεί μέχρι στιγμής πλήρη ασάφεια στους πολίτες καθώς δε φαίνεται τι ακριβώς πάει να κάνει.
Πάει μήπως να κλείσει την αξιολόγηση και να προχωρήσει μπροστά με την ελπίδα της σταδιακής ανάκαμψης ή μήπως με την τακτική των αναβολών φθάνει τα πράγματα σε ένα νέο απροχώρητο όπου όπως και το 2015 θα κληθούν οι πολίτες να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά με δημοψηφισματικού χαρακτήρα διλήμματα;
Να σας πω την αλήθεια δεν έχω καταλήξει μέσα μου ποιο σενάριο είναι πιο πιθανό όμως με δεδομένες τις κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις στο Ευρωπαϊκό περιβάλλον εντός του 2017 και κυρίως της Γαλλίας και Γερμανίας τον Απρίλιο και Σεπτέμβριο αντίστοιχα δεν αποκλείω να μπαίνουν κάποιοι στον πειρασμό να εκμεταλλευτούν το ασταθές περιβάλλον και να θέσουν διλήμματα στον κουρασμένο λαό.
Η πρόκληση διχασμού αυτή τη στιγμή θα είναι το χειρότερο για την ταλαίπωρη κοινωνία, που το μόνο που δε χρειάζεται είναι ένα νέο κύκλο έντασης.
Το βλέποντας και κάνοντας κούρασε  τα τελευταία χρόνια και το ότι δεν παρουσιάζεται ένα επαρκές σχέδιο για την κρίση μπορεί να οδηγήσει στο αίσθημα της ματαιότητας.
Εάν εγκατασταθεί ένα τέτοιο συναίσθημα στην κοινωνία μας τότε πρέπει να προετοιμαζόμαστε για τα χειρότερα.
Ένας παραιτημένος χωρίς ελπίδα λαός είναι έτοιμος να κάνει ιστορικά λάθος επιλογές που μπορεί να είναι μοιραίες.  
Πάνω από όλα λοιπόν ψυχραιμία και καλή χρονιά σε όλους μας με καθαρό μυαλό.