ΣΕ ΕΝΕΣΤΩΤΑ ΧΡΟΝΟ ΣΕ ΕΝΕΣΤΩΤΑ ΧΡΟΝΟ

Ανατρέχοντας  στο παρελθόν, κοιτάζοντας τη δουλειά μου μέχρι στιγμής και παρατηρώντας τις αλλαγές που έχουν γίνει σε βάθος χρόνου, νομίζω πως σήμερα κατανοώ καλύτερα το «μηχανισμό» μέσω του οποίου  δημιουργώ και εκφράζομαι, πράγμα  το οποίο με βοηθάει περισσότερο στο να εξελιχθώ και να καταφέρω να δημιουργήσω  εικόνες που είναι, αν μη τι άλλο, πολύ περισσότερο δικές μου και να διαχωρίσω τελικά τον εαυτό μου από όλο αυτό που συμβαίνει γύρω μου, στην Τέχνη αλλά και την ίδια τη ζωή.

Ένιωσα μεγάλη ανακούφιση όταν κάποια στιγμή συνειδητοποίησα ότι υπάρχουν πολλοί καλλιτέχνες που θαυμάζω το έργο τους και είναι πολύ διαφορετικοί μεταξύ τους, τόσο που πολλές φορές κάλλιστα θα μπορούσα  να μιλήσω για διαμετρικά αντίθετες δουλειές. Η συνειδητοποίηση αυτή με οδήγησε στο συμπέρασμα ότι κατά τη δική μου πάντα θεώρηση των πραγμάτων, υπάρχει χώρος, χρόνος και τόπος για όλους τους τρόπους έκφρασης. Δεν χρειάζεται αυτοί να συνάδουν με τον δικό μου τρόπο σκέψης ή έκφρασης προκειμένου να τους αποδέχομαι και να με συγκινούν.

Υπάρχει λοιπόν πλέον μέσα μου ξεκάθαρα η πεποίθηση ότι η διαφορετικότητα του κάθε καλλιτέχνη είναι εκείνο το οποίο με ελκύει και δεν βρίσκω απαραίτητο για να μου «αρέσει» μια δουλειά το να μοιάζει ή να πλησιάζει στη δική μου.

Σαφώς αισθητικά δεν μου ταιριάζουν πολλά έργα αλλά δεν τα απορρίπτω επειδή δεν τα κατανοώ, πράγμα που συνηθίζουμε να κάνουμε οι άνθρωποι όχι μόνο σε ότι αφορά στην τέχνη αλλά σε όλα τα θέματα.

Για μένα η δημιουργία και η ζωή είναι δρόμοι παράλληλοι, και αυτό σημαίνει πως ότι αλλάζει στη ζωή μου, όποια καινούρια συνειδητοποίηση κάνω ή όποιο «ξεκαθάρισμα», το βλέπω να περνάει και στη δουλειά μου. Μάλιστα αυτό γίνεται σε ένα άλλο επίπεδο, συμβολικό θα μπορούσα να πω, το οποίο τις περισσότερες φορές προηγείται της σκέψης μου και της θέλησης μου, συμβαίνει σχεδόν ασυνείδητα. 

Η  δουλειά μου πάντα προηγείται της ζωής μου, το καταλαβαίνω μετά, αν όχι πάντα τις περισσότερες φορές, βλέποντας τι έκανα, για ποιο λόγο και σε ποια χρονική περίοδο. Τότε, καταλαβαίνοντας το πραγματικά, απελευθερώνομαι από αυτό.

Με τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίζω τη ζωή, αντιμετωπίζω και τη δημιουργία. Παίρνω από προηγούμενες δουλείες ότι μου χρησιμεύει στο να προχωρήσω, ότι θεωρώ πως εξακολουθεί να λειτουργεί και αφήνω πίσω μου ότι πλέον δε με εξυπηρετεί ή δεν λειτουργεί με τον τρόπο που θέλω ή χρειάζομαι τη δεδομένη στιγμή. Η σχέση μου με τη ζωγραφική θέλω να υφίσταται από εσωτερικό πλεόνασμα και όχι από υστέρημα, θέλω να είναι μια σχέση δούναι και λαβείν και όχι ένας φαύλος κύκλος.   

Προσπαθώ να μην ταυτίζομαι με αυτά που έχω κάνει και να μην κατακρίνω τον παλιό εαυτό μου, απλά να τον παρατηρώ και να εξάγω συμπεράσματα τα οποία μου είναι χρήσιμα  στο μέλλον και στην εξέλιξη μου. Υπάρχουν περίοδοι κατά τις οποίες  συμβαίνει ένα διαρκές ξεκαθάρισμα ιδεών ως προς το ποιές είναι δικές μου ποιές όχι, από πού έχω επηρεαστεί, ποιοι είναι οι προγραμματισμοί που  έχω επιβάλλει στον εαυτό μου και κατ’ επέκταση στη δουλειά μου και αν θέλω να συμβαίνει αυτό.

Πιστεύω  πως είναι πολύ σημαντικό για έναν  καλλιτέχνη να έχει πολλές και διαφορετικές εικόνες και εμπειρίες. Κάποιες φορές όμως όσο περισσότερα γνωρίζει κανείς τόσο πιο δύσκολα είναι τα πράγματα. Ότι φαίνεται λογικό δεν είναι απαραίτητα αληθινό και αντιστρόφως το αληθινό δεν είναι απαραίτητα λογικό, συχνά μάλιστα είναι παράλογο. Πρέπει συνεπώς να ξέρει κανείς πώς να διαχειριστεί τα εξωτερικά και εσωτερικά του ερεθίσματα έτσι ώστε με το πέρασμα των χρόνων  να  μη χάσει  τον εαυτό του μέσα σε αυτά και να καταφέρει τελικά να τα μετουσιώσει σε κάτι χρήσιμο.

Κατά την άποψη μου, στην τέχνη αλλά και στη ζωή υπάρχει ένας λανθασμένος ανταγωνισμός μεταξύ των ανθρώπων ο οποίος είναι στείρος και δεν οδηγεί παρά μόνο σε κλειστά και παρωχημένα σχήματα. Ένα  ανεβασμένο επίπεδο μας ανεβάζει όλους και ένα χαμηλό επίσης μας παρασύρει προς τα κάτω.

Βιογραφικό σημείωμα 

Η Μαριάννα Κατσουλίδη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1979.

Το 2005  αποφοίτησε από την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας με πτυχίο  στη Ζωγραφική και βαθμό Άριστα από το εργαστήριο του Τρ.Πατρασκίδη.

Κατά τη διάρκεια των σπουδών της προτάθηκε και για υποτροφία και επέλεξε τα ειδικά  μαθήματα  Σκηνογραφία , Χαρακτική και Διδασκαλία της Τέχνης στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.

Από το 2006 έως το 2008,φοίτησε στο 2ετές  Μεταπτυχιακό πρόγραμμα Εικαστικών Τεχνών  Μ.Ε.Τ της Α.Σ.Κ.Τ με καθηγητή τον Α. Χριστάκη  από όπου και αποφοίτησε τον Ιούνιο του 2008 με βαθμό  Άριστα.

Έχει κάνει πέντε  ατομικές εκθέσεις και έχει πάρει μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις.

Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα .

Aτομικές εκθέσεις:

10-2013 Gallery «ΠΕΡΙΤΕΧΝΩΝ» Ζωγραφική «Αθωότητα-Επανεκκίνηση»

12-2011 Εστιατόριο ΡΙΦΙΦΙ Ζωγραφική «Παραμυθόχρωμα» Επιμέλεια έκθεσης : Ήρα Παπαποστόλου

11-2011 Χώρος Τέχνης «Μελάνυθρος» Ζωγραφική «Human Toys»

10-2007 Gallery “Mary Alexiou – Athens Art Space” Ζωγραφική «ΧΑΠΙ END»

02-2006 Χώρος Τέχνης «Αιγόκερως» Ζωγραφική « Ανιχνευτικές Οδοιπορείες»

 www.marianna-katsoulidi.com