Τα Χριστούγεννα έφτασαν και μικροί και μεγάλοι έχουν ξεχυθεί στην αγορά για την αγορά κάποιου μικρού ή μεγάλου παιχνιδιού για το παιδί τους, το εγγόνι τους, το βαφτιστήρι τους.
Συνήθως αγοράζουμε παιχνίδια με την αίσθηση «ας πάρω κάτι που θα ευχαριστηθεί το παιδί», και θεωρούμε πως η ενασχόληση του παιδιού με τα παιχνίδια είναι απλά χάσιμο χρόνου. Πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν πως το παιχνίδι δεν έχει να προσφέρει τίποτα περισσότερο στο παιδί, παρά μόνο λίγες ώρες απασχόλησης του, χωρίς κάποιο δημιουργικό αποτέλεσμα, και μερικές στιγμές ηρεμίας των γονιών.
Στην πραγματικότητα όμως δεν είναι ακριβώς έτσι. Ασφαλώς είναι μέσο διασκέδασης και ψυχαγωγίας, παράλληλα όμως, είναι και μία διαδικασία εκμάθησης. Για να μπορέσει το παιδί να παίξει με ένα παιχνίδι πρέπει πρώτα από όλα να μάθει τους κανόνες του παιχνιδιού. Ακόμη και αν δεν είναι γραμμένη σε χαρτί, οι κανόνες υπάρχουν και το παιδί καλείται να τους μάθει, να τους δοκιμάσει, να τους εφαρμόσει και είτε να τους αποδεχθεί είτε να αλλάξει παιχνίδι. Άλλωστε αυτό δεν ισχύει και στην «πραγματική» ζωή και με τους κανόνες που καλούμαστε να ζήσουμε;
Επίσης, μέσα από το παιχνίδι το παιδί κερδίζει ακόμη περισσότερα. Παίζοντας με στρατιωτάκια ή κούκλες, που τους προσδίδει ανθρώπινα χαρακτηριστικά, αναπτύσσεται συναισθηματικά και κοινωνικά, καλλιεργεί τις δεξιότητές του και μαθαίνει να αλληλεπιδρά με το υπόλοιπο περιβάλλον του.
Από πολύ νωρίς τα παιδιά αρχίζουν να αναπτύσσουν την κριτική τους σκέψη μέσα από παιχνίδια. Συνήθως τα παιχνίδια αυτά ξεκινούν από νηπιακές ηλικίες, στοχεύοντας σε μια πρώιμη ανάπτυξη συναρμοστικών κινήσεων του παιδιού. Αν και δείχνουν αρκετά απλά, εντούτοις έχει μεγάλη σημασία για την πνευματική ανάπτυξη του παιδιού να ασχολείται με τέτοια παιχνίδια.
Τα μεγαλύτερα παιδιά, προσχολικής ηλικίας ασχολούνται περισσότερο με παιχνίδια που εντάσσουν τις ανθρώπινες σχέσεις. Μιμούνται το μπαμπά που μιλάει στο τηλέφωνο, ή τη μαμά που βάφεται.
Πηγαίνοντας το παιδί στο σχολείο, τα παιχνίδια που χρησιμοποιούνται είναι συνήθως πιο ομαδικά και με κανόνες. Το παιδί αναπαριστά ρόλους από την κοινωνία, πχ από αθλήματα ή την επαγγελματική ζωή των ενηλίκων.
Εκτός από τα παιδιά, τα παιχνίδια σκοπό έχουν να αγγίξουν και τους γονείς. Όχι λόγο της πολυπλοκότητας τους, αλλά πολύ περισσότερο εξαιτίας της επαφής που προσφέρουν στα μέλη της οικογένειας. Με το να ξαναγίνουν οι γονείς παιδιά, δεν χάνουν την αίγλη τους, το κύρος τους απέναντι στα παιδιά τους. Αντίθετα, χτίζουν γέφυρες επικοινωνίας με τους μικρούς τους φίλους, και τα παιδιά αντιλαμβάνονται πως οι γονείς δεν είναι μόνο για τις τιμωρίες και τα «πρέπει», αλλά έχουν και αυτοί γήινη υπόσταση!
Αλλά και για τους ίδιους τους γονείς είναι μια τέλεια ευκαιρία για απόδραση. Στο πνεύμα των Χριστουγέννων πάντα θα υπάρχει χώρος για επιστροφή στα δικά μας παιδικά χρόνια, απομακρύνοντας έστω και για λίγο τα καθημερινά μας προβλήματα.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
