Γράφει ο Γιάννης "ΔΟΝ ΣΑΝΤΖΟ" ΒΟΥΛΤΣΙΔΗΣ
Σκοτώνουν τους γέρους
από ανία στα καφενεία
οι νεότεροι
που λες και δεν θα γεράσουν ποτέ.
Πόσο, η ζωή, οι ζωές
στην εποχή μας κοστίζουν τόσο λίγο;
Τόσο πια δεν ζούνε
που υπάρχει άμεση ανάγκη
να σκοτώνουν κάθε μέρα
και πάντα τον πιο αδύνατο
για να συμβαίνει κάτι;
Ποιος άφησε να χαθούνε
άδοξα αυτοί οι γέροι
τόσο αρχαίοι
αυτοί και ο τρόπος τους
όπως οι σπόροι της Μεσοποταμίας
βγαλμένοι λες και οι ίδιοι από το στάρι
που σπέρναν χιλιάδες χρόνια…
Τριάντα χρόνια, σαράντα, πενήντα φθάσαν
για να τους εξοντώσουμε
κρατώντας σαν τοτέμ στα χέρια μας μια ανασφαλή θεότητα
«Ες αεί επέκταση και κατάκτηση των πάντων άνευ όρων»,
κι έτσι το ποτάμι, πια δεν είναι ποτάμι, η γη γης,
ο άνθρωπος άνθρωπος.
Η αρχαία ειρήνη του μεσημεριού
έχει κατασφαγιασθεί για πάντα.
Μπορούμε να περιμένουμε όμως,
όχι εμείς, οι αιώνες που έρχονται!..
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
