Η λέξη «single» είναι μια λέξη που προστέθηκε τα τελευταία χρόνια στο λεξιλόγιό μας, αντικαθιστώντας την λέξη «εργένης». Οι μεγαλύτερες γενιές κυρίως, αν και δεν αντιλαμβάνονται ίσως τι ακριβώς εννοεί κάποιος χαρακτηρίζοντας τον εαυτό του ως «single», τείνουν να τον συνδέουν άμεσα με το «γεροντοπαλίκαρο» των προηγούμενων δεκαετιών, δίνοντας του μια τελείως υποτιμητική χροιά.
Τι είναι όμως στην ουσία ο «single»; Ποιες είναι οι διαφορές από έναν δεσμευμένο; Κατά βάση οι «αδέσμευτοι» αυτοί άνθρωποι έχουν αντίστοιχες αξίες και στόχους με όσους επιλέγουν τις σχέσεις. Η διαφορά έγκειται στο τρόπο που βλέπουν τις σχέσεις, το γάμο και την παραδοσιακή οικογένεια, έχοντας μια πιο κριτική ματιά απέναντί τους. Στις μέρες μας το εργένικο αυτό μοντέλο έχει αρχίσει να γίνεται για όλο και περισσότερους ανθρώπους μια φυσιολογική, συνηθισμένη κατάσταση ζωής.
Για να οδηγηθεί κανείς σε αυτή την επιλογή συνήθως είτε έχει βιώσει μια δραματική εμπειρία μέσα σε προηγούμενη σχέση είτε δοκίμασε την επιλογή μιας «σοβαρής» σχέσης και την απέρριψε, θεωρώντας πως τελικά δεν του ταιριάζει. Φυσικά υπάρχουν και αυτοί που επέλεξαν συνειδητά εξ αρχής πως αυτό το στυλ ζωής τους αντιπροσωπεύει και αποφάσισαν να το ακολουθήσουν.
Έτσι λοιπόν, είτε όσοι ταλαιπωρηθήκαν μέσα σε μια σχέση είτε εσκεμμένα έμειναν single για μεγάλο χρονικό διάστημα, θέτουν στον εαυτό τους το ερώτημα: «Μήπως τελικά δεν κάνω εγώ για γάμο, οικογένεια, σταθερή σχέση, μήπως είμαι φτιαγμένος για να είμαι single;». Και κάθε φορά που τίθεται αυτό το ερώτημα συνοδεύεται από μια πληθώρα ανάμικτων συναισθημάτων πικρίας, απελπισίας αλλά και αισιοδοξίας, απελευθέρωσης και ανακούφισης. Τι ωθεί όμως κάποιον να επιλέξει τον δρόμο της πιο μοναχικής ζωής;
H πιο πιθανή εξήγηση είναι ότι οι singles δεν αισθάνονται πολύ καλά μέσα σε στενές σχέσεις και προσπαθούν (τις πιο πολλές φορές όχι συνειδητά) να τις αποφεύγουν, έχοντας στο μυαλό τους ένα πρότυπο καταπίεσης και διαρκούς φυλάκισης για τις σταθερές σχέσεις. Συνήθως οι singles είναι άτομα που όταν καταφέρουν εν τέλει να κάνουν σχέση αγκιστρώνονται ολοκληρωτικά πάνω στον καινούργιο τους σύντροφο και παραμελούν τον εαυτό τους ή από την άλλη προσπαθούν σε κάθε ευκαιρία να υπερτονίσουν την σημασία της αυτονομίας τους.
Στην αυξανόμενη τάση υιοθέτησης αυτού του τρόπου ζωής συμβάλουν πολύ παράγοντες που έχουν να κάνουν κυρίως με τις επιρροές από κοινωνικές τάσεις, πρότυπα, σύγχρονα μοντέλα ζωής, τα οποία σήμερα - περισσότερο από ποτέ - κάνουν κάθε άλλο παρά εύκολη την απόφαση της δέσμευσης σε σταθερές σχέσεις. Ξεκινώντας από τα ιδανικά ζευγάρια που βλέπουμε στις ταινίες, έχουμε υιοθετήσει την ουτοπική αντίληψη ότι υπάρχει αγάπη χωρίς δυσκολίες και χωρίς θυσίες. Το να κάνει κανείς θυσίες, να παλεύει και να αγωνίζεται για να ξεπεράσει τα εμπόδια θεωρείται αυτονόητο στην επαγγελματική ζωή, αλλά ανεπιθύμητο και ψυχοφθόρο στην ερωτική. Η μόνιμη σχέση είναι συνυφασμένη μόνο με την απόλυτη ευτυχία και αρμονία, και αν τα πράγματα δεν προχωρήσουν ακριβώς έτσι τότε έρχεται η απογοήτευση. Επίσης η δυνατότητα επιλογής και η ελευθερία να «πειραματίζεται» κανείς ώσπου να βρει το κατάλληλο άτομο έχει πολλά πλεονεκτήματα, όμως αυξάνει και τον φόβο για μια ακόμα αποτυχία παρατείνοντας ακόμα περισσότερο την ηλικία για την δημιουργία μιας σταθερής σχέσης.
Εν τέλει όμως όλα αυτά έχουν σημασία μόνο στην περίπτωση που κάποιος θέλει να αποφασίσει αν θα δεσμευτεί ή όχι με όρους της λογικής. Στην πράξη ο καθένας οφείλει να αποφασίσει με δικά του προσωπικά κριτήρια και εμπειρίες που θα τον οδηγήσουν σε αυτό που πραγματικά τον κάνουν ευτυχισμένο. Σε αντίθετη περίπτωση όμως, χρωστάμε στον εαυτό μας μια «συζήτηση» για το τι τελικά θα μας γέμιζε αφήνοντας πίσω τους φόβους και τις ενοχές μας.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
