Ξαναζεί σήμερα στη μνήμη μας η πιο μαύρη επέτειος του Ελληνισμού: η επέτειος της αλώσεως της Κωνσταντινούπολης από τις ορδές του Μωάμεθ του Β΄. Στις 29 Μαΐου 1453 η Βυζαντινή Αυτοκρατορία καταλύθηκε. Πολλά τα αίτια της παρακμής της, που την κατέστησαν ευάλωτη. Όμως η ιστορία γράφει ότι, παρά την υπεροχή δυνάμεων και τις λυσσώδεις επιθέσεις των πολιορκητών της, η Βασιλεύουσα δεν θα έπεφτε τελικά, εάν οι υπερασπιστές της δεν είχαν ξεχάσει ανοιχτή μια πόρτα του τείχους, που προστάτευε την Πόλη. Από εκείνη την πόρτα, την περίφημη Κερκόπορτα, μπήκε ο εχθρός στο απόρθητο μέχρι τότε τείχος και άλωσε την Πόλη από μέσα. Και χρειάστηκαν 4 περίπου αιώνες για να αναστηθεί ξανά ο Ελληνισμός.
Σήμερα, 560 χρόνια μετά, η χώρα, έστω κι’ αν δεν είναι πια αυτοκρατορία, διανύει και πάλι μια ανάλογη περίοδο παρακμής λόγω της βαθειάς πολιτικο-οικονομικής κρίσης, στην οποία είναι βυθισμένη. Έτσι και οι τωρινές συνθήκες διευκολύνουν τα σχέδια των σημερινών πολιορκητών, που δεν είναι άλλοι από τους διαδόχους των Οθωμανών, τους Τούρκους, οι οποίοι ονειρεύονται την ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και έχουν διακηρυγμένο στόχο την εκ νέου άλωση της χώρας. Βέβαια ο εχθρός δεν επιτίθεται πια με γιαταγάνια και άλλα συναφή όπλα, γι? αυτό και δεν ακούμε τώρα την κλαγγή των σπαθιών ούτε τους αλαλαγμούς μανιασμένων πολιορκητών. Ζούμε ωστόσο μια ιδιότυπη κατάσταση πολιορκίας, που εκδηλώνεται εκ μέρους των Νέο-Οθωμανών με άλλη μορφή. Το προανήγγειλε άλλωστε αυτό πριν από πολλά χρόνια ο πρώην πρωθυπουργός της Τουρκίας Τουργκούτ Οζάλ, όταν έλεγε ότι «δεν θα χρειασθεί να κάνουμε σήμερα πόλεμο με την Ελλάδα. Θα την κατακτήσουμε με άλλο τρόπο». Ποιος είναι αυτός ο άλλος τρόπος; Η δημογραφική αλλοίωση του πληθυσμού της με την είσοδο στην χώρα μουσουλμανικών στοιχείων.
Άρχισε λοιπόν προ πολλού να εφαρμόζεται το σχέδιο της Άγκυρας και έκτοτε καταφθάνουν κάθε χρόνο στην Ελλάδα από την απέναντι μεριά του Αιγαίου χιλιάδες λαθρομετανάστες, Αφγανοί και Πακιστανοί ως επί το πλείστον. Κάθε κύμα και μια απόβαση στα ελληνικά παράλια κάποιας πολυπληθούς ομάδας λαθρομεταναστών, που εισέρχονται εντός των τειχών από την Κερκόπορτα του Αιγαίου. Υπολογίζεται ότι καθημερινά περνούν τα ελληνικά σύνορα 350 περίπου λαθρομετανάστες. Ένα ολόκληρο δηλ. χωριό μουσουλμάνων προστίθεται κάθε μέρα στον ελληνικό πληθυσμό. Έτσι, εκεί που πριν από μια δεκαπενταετία οι μουσουλμάνοι αντιπροσώπευαν το 1% περίπου του ελληνικού πληθυσμού, όσοι δηλ. είναι οι μουσουλμάνοι της Θράκης, σήμερα αντιπροσωπεύουν το 25% περίπου! Εάν δεν ανακοπεί η εξέλιξη αυτή των πραγμάτων, τότε, σύμφωνα με τις αναλύσεις των ειδικών, που είδαν πρόσφατα το φως της δημοσιότητας, λαμβανομένων υπ? όψη αφ? ενός της υπογεννητικότητας, που χαρακτηρίζει τον αμιγή ελληνικό πληθυσμό και αφ? ετέρου της πολυτεκνίας, που παρουσιάζουν οι λαθρομετανάστες, σε 100 χρόνια οι μεν αυτόχθονες Έλληνες θα ανέρχονται σε 2,5 εκατομμύρια με τάση περαιτέρω συρρίκνωσης, οι δε λαθρομετανάστες θα ξεπερνούν τα 10 εκατομμύρια. Εφιαλτικοί αριθμοί. Αν αφήσουμε να γίνουν πραγματικότητα, θα αποτελέσουν την ταφόπλακα του Ελληνισμού.
Έτσι, αυτό που δεν κατάφεραν 400 χρόνια οι κατακτητές Οθωμανοί, αν και προσπαθούσαν συστηματικά να εξισλαμίσουν τους Έλληνες, θα το έχουν επιτύχει σε 100 χρόνια οι ελληνικές κυβερνήσεις με τα τραγικά λάθη και τις παραλείψεις τους στο ζήτημα της αντιμετώπισης της λαθρομετανάστευσης. Θα τρίζουν τα κόκαλα των αγωνιστών του ?21. Η 29η Μαΐου 1453 μας θυμίζει μια ιστορική νομοτέλεια: από την στιγμή που οι πολιορκητές θα εισέλθουν εντός των τειχών, εάν δεν εξουδετερωθούν άμεσα, η άλωση είναι ζήτημα χρόνου. Και εάν εκείνη η άλωση ήταν συνυφασμένη με την ελπίδα της ανάστασης, διότι οι Έλληνες συντηρούσαν κάτω από την στάχτη της δουλείας την σπίθα της συνείδησης του Έθνους, τούτη δω η άλωση, η δεύτερη μετά το 1453, θα είναι αμετάκλητη, διότι η ιδιότητα του Έλληνα θα έχει αφομοιωθεί από την ιδιότητα του «κατακτητή», κάτι που δεν επεδίωξαν ποτέ να κάνουν οι Οθωμανοί κατακτητές. Ποιός θα ξεσηκωθεί λοιπόν αυτή την φορά, εναντίον τίνος και γιατί; Οι Αφγανο-Πακιστανοί εναντίον του εαυτού τους ή εναντίον της Τουρκίας. Η Τουρκία θα έχει εξασφαλίσει την ηγεμονία της στην περιοχή μένοντας τυπικά εκτός της χώρας, στην ουσία όμως ευρισκομένη εντός εκτός και επί τα αυτά. Είναι προφανές ότι κάτω από αυτές τις συνθήκες η Άγκυρα θα μπορεί να προωθεί ευκολότερα τις πολιτικο-στρατιωτικές θέσεις της, αφού δεν θα έχει πια απέναντί της τους προαιώνιους εχθρούς της, τους Γκιαούρηδες, αλλά τους αδελφούς μουσουλμάνους, στους οποίους θα φροντίζει με κάθε ευκαιρία να υπογραμμίζει την συμβολή της στην εγκατάστασή τους στη νέα τους πατρίδα, το Ελλαδιστάν.
Ας κάνουμε και μια σύντομη περιήγηση στο ελληνικό «στρατόπεδο». Οι άξιοι καπεταναίοι μας, αφού κατάφεραν στα οικονομικά να ρίξουν το εθνικό «σκάφος» στα «βράχια», ετοιμάζονται τώρα να επαναλάβουν τον άθλο τους και στο ζήτημα της λαθρομετανάστευσης. Όπου και να κοιτάξεις στο «τοπίο» του πολιτικού μας συστήματος, σε αγκυλώνει η θωριά του. Οι Χρυσαυγίτες πιστεύουν ότι ο ρατσισμός είναι η καλύτερη συνταγή. Έτσι, προσπαθούν να επιλύσουν το πρόβλημα με την κακοποίηση ή την φυσική εξόντωση των εισβολέων. Οι Συριζαίοι και οι λοιποί αριστεριστές χρησιμοποιούν ως αιχμή του δόρατος την διεθνιστική προσέγγιση του πράγματος («μετανάστες, αδέλφια μας»), ενώ οι Τροϊκανοί εσωτερικού βρίσκοντας κάποιο σημείο ισορροπίας στις διαφωνίες τους επιδιώκουν να διατηρήσουν το Κράτος απροσμάχητο με τα συρματοπλέγματα του Έβρου και τα σύγχρονα «στρατόπεδα συγκεντρώσεως», που έχουν δημιουργήσει σε διάφορες πόλεις! Κι? όμως η λύση είναι πολύ απλή: αφύπνιση των ιθυνόντων από τον λήθαργο της πολιτικής αφέλειας, στον οποίο έχουν περιέλθει, εντατικοποίηση του μηχανισμού ασφαλείας της χώρας, που θα οδηγήσει στο ακατάπαυστο κυνηγητό των λαθρομεταναστών, στη σύλληψη και τέλος στην άμεση απέλασή τους με ελληνικά διαβατήρια ή ταξιδιωτικά έγγραφα.
Σ? αυτό έχει, λένε, διαφωνίες η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ας απαιτήσουν τότε οι κυβερνώντες μας με αταλάντευτη και αδιαπραγμάτευ-τη στάση στο θέμα να βρει η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση τρόπο, όχι με τα ημίμετρα της FRONTEX, ώστε να απαλλαγεί η χώρα από τους λαθρομετανάστες, που είναι θύτες και θύματα μαζί. Όση κατανόηση και να έχει κάποιος γι? αυτούς τους ανθρώπους, που τους έκανε φυγάδες από τη χώρα τους η ανάγκη, σε θέματα εθνικής επιβίωσης δεν χωρούν συναισθηματισμοί ούτε βέβαια συμβιβασμοί και διαπραγματεύσεις.
Και κάτι ακόμη. Είναι επιβεβλημένη η άμεση αναθεώρηση της οικονομικής πολιτικής απέναντι στους πολυτέκνους, αυτούς τους «ακρίτες του έθνους». Φτάσανε στο σημείο οι φωστήρες της κυβερνώσης συμμαχίας, πιεσμένοι από τις μνημονιακές δεσμεύσεις για τη δημοσιονομική εξυγίανση, όχι μόνο να καταργήσουν τα πενιχρά πολυτεκνικά επιδόματα, που υπήρχαν, αλλά και να θεωρήσουν τα πολλά παιδιά τεκμήριο ειδοδήματος! Φαίνεται ότι έχει χαθεί προ πολλού το εθνικό φιλότιμο σ? αυτή την χώρα. Θυμίζω: η άλωση της Κωνσταντινούπολης τυπικά συντελέσθηκε στις 29 Μαΐου 1453. Στην ουσία είχε αρχίσει πολλές δεκαετίες νωρίτερα, όταν η Αυτοκρατορία έπαψε να χρηματοδοτεί τους ακρίτες των συνόρων της.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
