Καθημερινές στιγμές

Σε δύο χρόνια όλα θα έχουν αλλάξει και  θα είναι καλύτερα. Το λέει ο πρωθυπουργός μας, μην λέτε ότι τα βγάζω από το κεφάλι μου… Το πώς θα το καταφέρει αυτό δεν μας το λέει όμως.. Θα μείνουμε με την απορία άραγε; Γιατί αν θυμάμαι καλά, και ο Γ. Παπανδρέου είχε υποσχεθεί ότι μετά από δύο χρόνια? δηλαδή τώρα(!) θα είχαμε λύσει το πρόβλημα χρέους, θα είχαμε μειώσει την ανεργία και φυσικά θα είχαμε μπει σε τροχιά ?ανάπτυξης! Αμ πώς!

Ας δούμε τα νούμερα που έδωσε χθες η Eurostat όσον αφορά την ανεργία. Στο 23,1% ανήλθε η ανεργία στην Ελλάδα τον Μάιο του 2012, σημειώνοντας αύξηση 0,5%, σε σχέση με τον Απρίλιο, και αύξηση 6,3% σε σχέση με τον Μάιο του 2011. Πρόκειται για το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό στην ΕΕ, μετά την Ισπανία η οποία προηγείται με 25,1% (στοιχεία Ιουλίου). Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, η Ελλάδα εμφανίζει το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας στην ΕΕ μεταξύ των νέων με 53,8% (στοιχεία Μαΐου) ενώ στους άνδρες η ανεργία ανήλθε στο 20,3% και στις γυναίκες στο 26,8%.

Άλλο τι λένε τα νούμερα βέβαια και άλλο τι υπόσχετε ο Α. Σαμαράς. Από υποσχέσεις άλλο τίποτα. Η παραγωγή  έργου λείπει σε τούτη εδώ τη χώρα. Το έχουν μάθει το κόλπο πλέον οι κυβερνόντες. Υπόσχονται μακροπρόθεσμα με αποτέλεσμα το σαθρό πολιτικό σύστημα να αδειάζει κυβερνήσεις κατά το δοκούν, οπότε κανένας υπουργός/υφυπουργός/πρωθυπουργός δεν ευθύνεται για κάτι από τη στιγμή που δεν βρίσκεται στην εξουσία, για να αναλάβει τις ευθύνες της κακής διακυβέρνησης. Υπόσχεσαι ανάπτυξη σε δύο χρόνια, στο χρόνο πάνω γίνονται εκλογές και από κυβέρνηση γίνεσαι αντιπολίτευση. Στα δύο χρόνια τίποτα δεν έχει συμβεί, τα πράγματα χειροτερεύουν και  οπότε βρίσκεις χρυσή ευκαιρία να επιτεθείς στην κυβέρνηση. 

Όλα γίνονται τόσο ανοιχτά και τόσο ξεδιάντροπα, η καθημερινή κοροϊδία τείνει να γίνει κανόνας, οπότε στο τέλος αναρωτιέσαι αν ένα και ένα κάνει δύο ή ?έντεκα. Νέα χαράτσια, νέες μειώσεις, νέες θυσίες και νέα προσπάθεια. Γιατί; Για ποιο λόγο, όταν η προηγούμενη «προσπάθεια» έγινε πριν από λίγους μόλις μήνες με αρνητικά αποτελέσματα. Μπήκαμε στην τελική ευθεία, σύμφωνα με τους διαχειριστές μας, μόνο που η τελική αυτή ευθεία φαντάζει με το γύρω του κόσμου και όχι σε 80 μέρες όπως το κατάφερε ο Ιούλιος Βερν στα μυθιστόρημα του, ούτε καν στις 100 μέρες του Γ. Παπανδρέου -που δεν κατάφερε τίποτα. Έχουμε ψωμιά ακόμα, και μέχρι να μην μείνει ψίχουλο η κατάσταση δεν πρόκειται να αλλάξει. Τουλάχιστον θα ήμουν ικανοποιημένος αν υπήρχε λίγη αξιοπρέπεια, μην μας περνάνε ποια για τόσο χαζούς.