Καθημερινές στιγμές

Παρακολουθώ ένα συστηματικό πόλεμο από πλευράς πολιτείας αλλά και ΜΜΕ προς τους αστυνομικούς, αλλά και προς τα σώματα ασφαλείας γενικά… Δεν το βρίσκω τυχαίο, και δεν το διακρίνω τώρα. Έχει καιρό που το κλίμα αυτό διαμορφώνεται με σκοπό τη δημιουργία αυτού που βιώνουμε σήμερα, τον αποσυντονισμό της κοινής γνώμης και της χρησιμοποίηση της αστυνομίας ως σάκο του μποξ, ο οποίος θα εκτονώνει όλες τις έκρυθμες καταστάσεις. 

Δυστυχώς δεν προσέξανε όσοι το σκεφθήκαν αυτό, ότι θα υπάρχουν αναδράσεις και σχηματισμοί νέων κέντρων και ιδεών οι οποίες θα κληθούν να αντικαταστήσουν το αίσθημα της ασφάλειας. Μία από αυτές είναι και η άνοδος της δημοτικότητας της Χρυσής Αυγής. Αν μέσα σε αυτά τα θέματα παντρέψετε και την επικαιρότητα, -κλείσιμο σχολής αστυνομίας και μετατροπή σε κέντρο στέγασης λαθρομεταναστών, απόσπαση στρατιωτικών μονάδων από τα σύνορα και μεταφορά τους στην Αθήνα για μείωση του κόστους, ραγδαία αύξηση του φόβου και της ανασφάλειας, ληστείες με καλάζνικοφ, και άλλα τόσα, γίνεται εύκολα κατανοητό ότι κάποιος πρέπει να γεμίσει το κενό ασφαλείας που δημιουργείται. Ας προσέχει η Χρυσή Αυγή, γιατί όλοι αυτοί που εντάχθηκαν στους κόλπους της ξαφνικά –τοπικά αν το δούμε και μόνο, δεν ήταν πολιτικά περιθωριοποιημένοι ούτε ανενεργοί. Κάθε άλλο μάλιστα. Με την ίδια ευκολία που πούλησαν προηγούμενες ιδέες και οράματα, με την ίδια ευκολία θα το κάνουν αν χρειαστεί.

Σωστό 'Ή λάθος, ψηφοθηρία ή εθνικοφροσύνη, αυτό θα το αποφασίσει ο καθένας ξεχωριστά και αντίστοιχα θα πράξει. Η πραγματικότητα και οι αριθμοί δείχνουν ότι σε αυτόν τον τομέα η Χ.Α πέτυχε, και πέτυχε διότι η πολιτεία απέχει από θέματα καθημερινότητας και επιβίωσης του απλού πολίτη. Φτάνουν όμως τα μπράτσα οι πορείες, τα κυνηγητά, τα μπλουζάκια και τα εμβατήρια ώστε να παραχθεί έργο εκεί ακριβώς που η πολιτεία απέχει; Πιστεύω πως όχι, χρειάζονται πράξεις. Είναι νωρίς όμως, η συνέχεια θα δείξει.

Ότι συμβαίνει είναι θέμα συμφωνιών. Ότι περνάει αυτή τη στιγμή η χώρα, είναι συμφωνίες και υπογραφές που τη δεσμεύουν. Ότι περνάει ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος, και ο Κουβέλης, είναι η συμφωνία που έκαναν με το διάβολο ώστε να καταφέρουν να φτιάξουν μία κυβέρνηση. Ότι περνάμε εμείς οι ίδιοι, είναι οι συμφωνίες κάτω από το τραπέζι, τα χαμόγελα και τα χτυπήματα στη πλάτη, που όλοι αρνούμαστε, αλλά δεν ξεχνάμε.