Τελικά πολλοί το κόμμα αλλάξανε, αλλά μυαλό κανείς. Αλήθεια από τις 17 Ιουνίου μέχρι σήμερα έχουν περάσει μόλις 74 μέρες -ούτε καν οι πρώτες εκατό που τελευταία κάθε κυβέρνηση ζητάει σαν αναγκαία προσαρμογή. Και όμως τα σενάρια και η αποτελεσματικότητα της κυβέρνησης δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια θετικής σκέψης, τόσο για την σταθερότητα της, όσο και για την ίδια την χώρα.
Κατέβηκαν οι Δήμαρχοι στην Αθήνα για να διαμαρτυρηθούν για τα ποσά τα οποία εγκρίνει το Υπ. Εσωτερικών. Λέτε να το δούμε και αυτό; Δηλαδή το εξιλαστήριο θύμα (αστυνομία) να κονταροχτυπιέται με τους δημάρχους στα στενά και τα σοκάκια της πρωτεύουσας; Όχι δεν νομίζω. Σκεφτείτε λίγο λογικά όμως. Πόσο θα μπορεί ένα κράτος να χρηματοδοτεί 350, αν θυμάμαι καλά, δήμους, με το 100% αυτών σχεδόν να είναι χρεωκοπημένοι;
Όσα χρήματα και να εγκρίνει ένα κράτος και ένα υπουργείο, δεν μπορεί να αλλάξει μία κατάσταση εκτός από το να επιμηκύνει και να διαιωνίζει το πρόβλημα. Στη Γερμανία για παράδειγμα, αν κάποιος δήμος χρεοκοπήσει, υπάρχει στάση μισθών του δημοτικού συμβουλίου, ο Δήμαρχος παραιτείτε και η μπάλα παίρνει όλους τους υπεύθυνους. Νέο δημοτικό συμβούλιο διορίζεται με νέο δήμαρχο, ο οποίο έχει την ευθύνη της αναδιοργάνωσης. Χωρίς πολλά -πολλά. Χωρίς «δύσκολες» αποφάσεις που θα επηρεάσουν ψηφοθηρικά και να ταλανίζουν το κεφάλι του. Κάθετα και οριζόντια κάνει ότι κρίνει απαραίτητο, ώστε ο δήμος να επιστρέψει στα θετικά πρόσημα ανάπτυξης και οικονομίας.
Βέβαια κάτι τέτοιο εδώ θα ήταν παράνομο, καταπάτηση εργασιακών δικαιωμάτων, ανήθικο και άδικο.. Έτσι θέλουν να πιστεύουν. Δεν γίνεται σε μία χώρα όπως είναι η Ελλάδα αυτή τη στιγμή να εξακολουθούν όλα να είναι κρατικοδίαιτα, και να περιμένουν μία ανάσα κρατικού χρήματος για να επιμηκυνθεί η διάρκεια ζωής τους. Μέχρι πότε;
Η λογική λέει ότι εφόσον μία επιχείρηση χρεοκοπήσει, διασπάται, κλείνει ή εξαγοράζεται. Γιατί να μην συμβαίνει το ίδιο με τους δήμους; Γιατί λοιπόν όταν ένας δήμος αδυνατεί να σταθεί όχι κερδοφόρος αλλά ούτε ζημιογόνος, να μην κλείνει; Τόσο πολύ μας τρομάζει αυτό; Ας αναλάβουν ιδιωτικές εταιρίες την καθαριότητα, την σήμανση, την υλοποίηση έργων ΑΝΑΓΚΗΣ, κτλ, μετά από τις νόμιμες και τυπικές διαδικασίες ανάθεσης έργων.
Καλά θα ήταν ε; Εκεί ερχόμαστε εμείς, οι δημότες. Ούτε εμείς λοιπόν θέλουμε να διορθωθεί αυτό, γιατί στις περισσότερες των περιπτώσεων ούτε εμάς τους ίδιους τους δημότες, που τυχαίνει να είμαστε επαγγελματίες την καθαριότητα, τη σίτιση, τη κατασκευή κτλ μας συμφέρει να λειτουργήσουν νόμιμα οι διαδικασίες ανάθεσης έργων. Άρα ο κύκλος κλείνει και ξαναγυρνάμε στην αρχή.. στο κράτος και τα κρατικά χρήματα.
Ένα φαύλο κύκλο που κανένας δεν τολμάει να σπάσει, και μάλλον κανένας δεν έχει συμφέρον από αυτό. Λίγο πολύ όλοι μπλεγμένοι βρίσκονται και όσο και αν σκούζουν για ισονομία και ισοπολιτεία, κάπου στο βάθος τους τρομοκρατεί η ιδέα. Ποιους; Όλους αυτούς που φωνάζουν καθημερινά μέχρι το μεγάλο χέρι του κράτους να τους ταΐσει μία μισοφαγωμένη μπουκιά, έτσι για να σκάσουν. Για να σκάσουν βέβαια μέχρι την επόμενη φορά.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
