Καθημερινές στιγμές

 Η διαφορά φιλοσοφίας ενός κόμματος, είναι αυτό που –θεωρητικά- του δίνει και την ταυτότητα. Ο αρχηγός του εκάστοτε κόμματος είναι αυτός ο οποίος, πρώτος δεσμεύεται να ακολουθεί και να ενστερνίζεται τις πολικές αξίες της παράταξής του, και έπειτα καλείται να ελιχθεί, τηρώντας το καταστατικό και την ιδέα. 

Βεβαίως διαπιστώνεται ότι όλα αυτά στην εποχή μας πήγαν περίπατο, ιδεολογίες, αξίες και λοιπές βαρύγδουπες έννοιες ή οράματα σε λίγο καιρό απλά θα μνημονεύονται. Αυτός είναι και ο κύριος λόγος της μη ύπαρξης τελικά και αρχηγών ή ηγετών, όπως θέλετε πείτε το.  Πολιτικός λόγος και γραμμή, αντικαταστάθηκαν από τους όρους «κομματικός λόγος» και «γραμμή πλεύσης». 

Τρεις πολιτικοί αρχηγοί, μία κυβέρνηση, τρεις διαφορετικές πολιτικές συνιστώσες, και αποτέλεσμα μηδέν. Χωρίς μέτρα το 2012, ξεχνώντας φαίνεται ότι δεν βρισκόμαστε στο 2011, αλλά στο έτος για το οποίο συζητάται, και μάλιστα στον 7ο μήνα αυτού. Και όλα αυτά μία εβδομάδα μετά από τα καταστροφικά πρωτοσέλιδα τα οποία μας προετοιμάζαν για τα χειρότερα. Σταθερότης μηδέν. 

«Οι τρεις πολιτικοί αρχηγοί συμφώνησαν ότι δεν πρόκειται να υπάρξουν πρόσθετα μέτρα για τον προϋπολογισμό του 2012. Αρκεί, βέβαια, να εκτελεστούν με συνέπεια τα μέτρα που έχουν ήδη ληφθεί». Μας κοροϊδεύουν σας λέω. «Επίσης δεν εξειδίκευσαν, τουλάχιστον όπως είπαν, τα μέτρα που απαιτούνται για το πακέτο των 11.5 δισ. ευρώ, διευκρινίζοντας ότι ο προσανατολισμός τους αποσκοπεί στην αποφυγή οριζόντιων περικοπών», όπως μεταδίδουν τα ειδησεογραφικά sites.

Βρισκόμαστε στον Ιούλιο, σε μία περίοδο όπου τα έξοδα έρχονται το ένα μετά το άλλο. Τα βαριά «χαρτιά» της εφορίας καραδοκούν, η ρευστότητα είναι σε μηδενικά επίπεδα, το εμπόριο σε φθίνουσα πορεία, το χαράτσι επέστρεψε στην ΔΕΗ, μετά την αδυναμία των τοπικών ΔΟΥ να το εισπράξουν, η φορολογία εισοδήματος  -μετά το περσινό φιάσκο των αποδείξεων- έρχεται βαρβάτη και περιποιημένη, τη στιγμή που όμως δεν υπάρχουν χρήματα για να αντιμετωπιστούν όλα αυτά. 

Άρα θεωρητικά μπορεί να υπολογίζει το κράτος χρήματα με βάσει το άθροισμα των ποσών του ΦΠΑ, ΦΜΥ, φορολογία εισοδήματος κτλ, πρακτικά κανένα από τα ποσά αυτά δεν ανταποκρίνεται στην «αφαιμαγμένη από ρευστό» πραγματικότητα. Και μέσα σε όλο αυτό τον γενικό χαμό, υπάρχει και η αξιωματική αντιπολίτευση, ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος συνεχίζει τον ρόλο που είχε η ΝΔ πριν μερικούς μήνες  και το ΠΑΣΟΚ ακόμη παλιότερα. 

Ήδη οι φωνές υπέρ της χρεοκοπίας αρχίζουν να πληθαίνουν και μάλιστα από το εσωτερικό της χώρας. Αν μέχρι τώρα κατηγορούσαμε τους ξένους ότι θέλουν την Ελλάδα χρεοκοπημένη και εκτός Ευρωζώνης, πρέπει να αναλογιστούμε τι είναι αυτό το οποίο δημιουργεί τέτοιες τάσεις και στο εσωτερικό. Δεν είναι λίγοι αυτοί που δεν θα πληρώσουν τις υποχρεώσεις του ευελπιστώντας  στην λύση τη χρεοκοπίας και της γενικής διαγραφής του χρέους.