Καθημερινές στιγμές

Πραγματικά δεν μπορώ να θυμηθώ πόσες φορές μέσα σε αυτά τα δύο τελευταία χρόνια έχουν αλλάξει τα οικονομικά δεδομένα της χώρας. Πόσες φορές το υπουργείο Οικονομικών προώθησε αλλαγές, οι οποίες πάντα ήταν ζημιογόνες για την τσέπη μας, και αφορούσαν είτε τη φορολογία, τη φοροδιαφυγή, το ΦΠΑ, τις αποδείξεις κ.α. 

Όταν μετά από τόσες αλλαγές, τόσες αναθεωρήσεις, τόσους υπουργούς, υφυπουργούς, διευθυντές και στελέχη που πέρασαν από το Υπουργείο, βάζοντας ο καθένας το λιθαράκι ή τον βράχο του στη σημερινή κατάσταση, δεν έχει παραχθεί ουσιαστικά έργο, γίνεται φανερό ότι το πρόβλημα δεν είναι αυτή καθ’ αυτή η νομοθεσία, αλλά το σαθρό οικονομικό δάπεδο, το οποίο δεν αφήνει κανένα περιθώριο όχι για ανάπτυξη, αλλά για οποιαδήποτε υγιή μορφή οικονομικής προόδου. 

Τον Σεπτέμβριο, ο υπ. Οικονομικών –τουλάχιστον τη στιγμή που μιλάμε, γιατί αλλάζουν αυτά- κ. Μουραγάνης,  πρόκειται να κατατεθεί στη Βουλή το νέο φορολογικό νομοσχέδιο, το οποίο θα περιλαμβάνει:

1.  Αλλαγές στη φορολογία εισοδήματος 

2.  Αλλαγές στο μέτρο των αποδείξεων που δεν κρίνεται ότι είναι το προσφορότερο μέτρο κατά της φοροδιαφυγής

3. Τη θέσπιση του νέου περιουσιολογίου 

4. Διατάξεις για το νέο Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων των επιχειρήσεων.

Το καλύτερο δε από όλα είναι η αύξηση της τιμής πετρελαίου θέρμανσης, και εξίσωση του με το αντίστοιχο κίνησης. Βεβαίως χαζοί  δεν είναι για αυτό και το ανακοινώνουν Ιούλιο μήνα με 40 βαθμούς, την ώρα που καίγεται ο τόπος, για να περάσει αναίμακτα. 

Τα δύσκολα, από το Σεπτέμβριο έρχονται, και την εξίσωση αυτή ια την νοιώσουμε καλά στην …τσέπη μας μόλις σφίξουν τα κρύα. Η παιδαριώδης δήλωση του υπουργού, ότι ναι μεν θα εξισωθούν οι τιμές, αλλά θα πέσει η τιμή του πετρελαίου κίνησης, κρίνεται ως ένα καλόγουστο αστείο, καθώς όσο και να πέσει από το 1,50 ευρώ/λίτρο που βρίσκεται τώρα, άντε να φτάσει στο 1,40-1,30. Η κοροϊδία, έχει και τα όρια της? ή όχι;