Καθημερινές στιγμές

Όλοι συμφωνούν. Οι στόχοι του Μνημονίου έχουν αποτύχει ολοκληρωτικά. Την επομένη των εκλογών η νέα κυβέρνηση, όποια και να είναι, θα πρέπει να καλέσει τους Ευρωπαίους εταίρους μας σε επαναδιαπραγμάτευση των όρων της δανειακής σύμβασης.

Αυτό τουλάχιστον υπόσχονται ότι θα πράξουν οι τρεις πολιτικοί αρχηγοί, κ.κ. Σαμαράς, Τσίπρας και Βενιζέλος, συνεπικουρούμενοι τουλάχιστον από τον κ. Κουβέλη (αλλά και από τους γερμανικούς Financial Times που προαναγγέλλουν ότι και η Ευρώπη είναι έτοιμη για μια τέτοια διαπραγμάτευση). 

Τα βασικά ερωτήματα που τίθενται αυτομάτως, όπως σε κάθε περίπτωση διαπραγμάτευσης, είναι τα εξής:

1. Τι θα ζητήσει η νέα κυβέρνηση;

2. Τι θα προσφέρει ως αντάλλαγμα;

3. Ποια βήματα θα ανακοινώσει πως θα κάνει στην περίπτωση που δεν προκύψουν κάποια ελάχιστα οφέλη για την χώρα;

4. Ποια θα είναι αυτά τα ελάχιστα οφέλη που, εφόσον δεν «προκύψουν», η δική μας πλευρά θα προβεί στα βήματα του ερωτήματος (3);

5. Πως θα προετοιμαστεί η κυβέρνηση για την περίπτωση που αναγκαστεί να κάνει αυτά τα βήματα;

6. Ποιο γενικότερο πλαίσιο συμφωνίας θα προτείνει που να μεγιστοποιεί τα ερείσματα της χώρας σε όλα τα μήκη και πλάτη της ευρωζώνης, κι έτσι να ενισχύει την διαπραγματευτική της θέση μεσοπρόθεσμα (δεδομένου ότι η διαπραγμάτευση στην ευρωζώνη θα είναι, όπως εξελίσσονται τα πράγματα, διαρκής);» (απόσπασμα κειμένου του Γιάννη Βαρουφάκη, δημοσιευμένο στο protagon.gr)

Οδεύουμε σε μία νέα εκλογική διαδικασία, χωρίς να έχουμε σαφή εικόνα για το τι θα προασπίσει, ο κάθε υποψήφιος πρωθυπουργός και το κόμμα του. Η κοντόφθαλμη λογική της ψηφοθηρίας, αφήνει στην άκρη ουσιαστικούς και ζωτικούς παράγοντες, όπως οι απαντήσεις των παραπάνω ερωτήσεων. 

Άρα παραμένει ένα μυστήριο, με τη λογική και το σκεπτικό πίσω από την συγκεκριμένη εκλογική διαδικασία. Μιας και βρισκόμαστε στα τελευταία εικοσιτετράωρα, οι κομματικοί μηχανισμοί, ανεξαρτήτου χρώματος, ενεργοποιούν κάθε μέσο για να κερδίσουν και την τελευταία ψήφο. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο, ότι ήδη συζητιούνται τα σενάρια τρίτης κομματικής διαδικασίας, με την ημερομηνία αυτής να κάνει λόγο για τα μέσα Νοεμβρίου.

Πολλά είναι τα διλλήματα και τα ερωτήματα τα οποία τέθηκαν από διάφορα πολιτικά πρόσωπα. «Ευρώ ή δραχμή», «Ευρώπη ή χάος»,  «αριστερή συμμαχία ή φασισμός», «μνημόνιο ή πείνα», «κέτσαπ ή μουστάρδα» και άλλα πολλά αναπάντητα ερωτήματα.

Τα σενάρια που παίζουν αυτή τη στιγμή, είναι σενάρια αρνητικής πορείας. Οι δημοσκοπήσεις επιβεβαιώνουν το ίδιο, και κατά ένα μεγάλο ποσοστό, ο Έλληνας πολίτης, με την ψήφο του δεν θα διαμορφώσει το πολιτικό σκηνικό. Στην περίπτωση οικουμενικής κυβέρνησης σωτηρίας, κανένας από τους επίδοξους πρωθυπουργούς δεν θα βρεθεί στο τιμόνι της χώρας. Αντιθέτως ακούγεται το όνομα του Φώτη Κουβέλη. 

Τον τελευταίο χρόνο, είχαμε τρεις πρωθυπουργούς, από τους οποίους ο ένας εκλέχθηκε από το λαό, Παπανδρέου, τον ένα τον ενέκρινε και μας τον έφερε η Ε.Ε., Παπαδήμο, και τον τρίτο τον διάλεξαν αυτοί που ψηφίσαμε για να κυβερνήσουν επειδή δεν τα έβρισκαν μεταξύ τους. Άραγε αυτή τη φορά, ποιος θα κληθεί να βγάλει το φίδι από την τρύπα;