Καθημερινές στιγμές

Ποιο είναι το χειρότερο σενάριο το οποίο βάζει ο νου σας για τη χώρα αυτή τη στιγμή.  Για να καταλάβετε που το πάω, αλλά προσπαθήστε να αναρωτηθείτε τί είναι αυτό για το οποίο καθημερινά βομβαρδιζόμαστε με ένα κοκτέιλ αμφιβολίας, τρομοκρατίας και ημιμάθειας. Πιστεύουμε πλέον ότι η χρεοκοπία είναι κάτι σαν τον βομβαρδισμό του Βερολίνου, την άλωση της Πόλης, ή τον εμφύλιο, όπου μόνο με ένα κήπο, μερικές κότες, πενιχρή οικονομία θα …σωθούμε. Τελικά από όλα, μάλλον μόνο το τελευταίο ισχύει.

Δεν περιμένουμε καμία ανακοίνωση και κανένα κλιμάκιο του ΔΝΤ ή άλλου κερδοσκοπικού οργανισμού για να μας πει το εξής: Αποτύχατε κύριοι. Αποτύχατε όχι σαν κυβέρνηση ή λαός, αλλά σαν κοινωνία να μπορέσετε να δημιουργήσετε ένα θετικό και όμορφο τρόπο ζωής. Πέσατε θύματα των επιλογών σας, φτάνοντας στο σημείο αυτό, επειδή προσπαθήσατε κάθε λάθος να το διορθώσετε με ένα καινούργιο λάθος. Το ότι η χώρα είναι στα σημεία που είναι φυσικό επακόλουθο, όταν οι συνιστώσες που χρειάζονται για να ονομαστεί μία περιοχή χώρα, και μερικά εκατομμύρια άνθρωποι φυλή, απέτυχαν παταγωδώς. 

Είμαστε χρεοκοπημένοι, καιρό τώρα. Χρεοκοπήσαμε όταν σταματήσαμε να παράγουμε και να δουλεύουμε. Όταν αρχίσαμε με την συμπεριφορά μας να διώχνουμε τους τουρίστες μας, να καταστρέφουμε τα πολιτιστικά μας μνημεία,  να δανειζόμαστε αλόγιστα και να εμπιστευόμαστε όλο αυτό το παραμυθένιο όνειρο που ζήσαμε σε ανθρώπους εντός και εκτός της χώρας με λευκή επιταγή προκειμένου να μη χρειαστεί να ξυπνήσουμε από την ασυδοσία που βιώναμε. 

Χρεοκοπημένοι είμαστε ήδη. Τα χειρότερα σενάρια σας το βιώνουμε ήδη και καλύτερο όλων είναι να το συνειδητοποιήσουμε άμεσα. Δεν χρειάζεται, και ούτε θα φτάσει χώρα, να θυμίζει σκηνικά χολιγουντιανής καταστροφικής υπερπαραγωγής με άδεια σοκάκια, ερημωμένα κτήρια, λιμό, σεισμό και καταποντισμό. 

Αντιθέτως, έχουμε κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας, των αυτοχείρων, της εγκληματικότητας, των δολοφονιών, της αποξένωσης, της οπλοκατοχής, και της κοινωνικής αδιαφορίας. Θέλετε και άλλα για να το συνειδητοποιήσετε; Όλες οι μεγάλες τηλεοπτικές παραγωγές βασίζονται σε ένα τρικ. Στη δημιουργία της εικόνας στο μυαλό του θεατή. Στο ίδιο τρικ βασίζονται και τα δελτία ειδήσεων. Δεν σε στρέφουν σε μια  ιδέα, σε αφήνουν να την καλλιεργήσεις μέσα στο μυαλό σου, γιατί έτσι είναι πιο αληθοφανές. 

Το αντίδοτο σε όλα αυτά; Η ενεργοποίηση, η αφύπνιση, η προσφορά και η εργασία. Δεν μπορεί όλο να περιμένουμε άλλους να μας λύσουν τα προβλήματα, πόσο μάλιστα όταν αυτός που περιμένουμε είναι το ίδιο το κράτος. Αυτό το οποίο ο Έλληνας θεωρεί το πλέον διαφθαρμένο πράγμα στην χώρα, ξεχνώντας ότι τους κουμανταδόρους τις καταστάσεις τους επιλέγει ο ίδιος, με γνώμονα το προσωπικό του συμφέρον. 

Λύσεις και τρόποι αντίδρασης υπάρχουν. Άλλοι νομίζουν ότι πετώντας κοτρόνια θα αλλάξει η κατάσταση, άλλοι δημιουργώντας, άλλοι ακολουθώντας, άλλοι μένοντας αμέτοχοι. Το θέμα είναι ότι αν σε ένα σύνολο υπάρχει η ανάγκη αλλαγής, το σύνολο βρίσκει τρόπο να φέρει την επιθυμητή αυτή αλλαγή με κάποιο τρόπο. Για να μην αλλάζει τίποτα στο σύνολο που ονομάζεται ελληνική κοινωνία, σημαίνει ότι οι παράγοντες που θέλουν την αλλαγή, δεν είναι τόσοι πολλοί τελικά...