Καθημερινές στιγμές

Πολιτικός λόγος συνέχεια, και μέχρι την 6η Μαΐου, θα διαβάσουμε και δούμε πολλές γνώμες και απόψεις, για τον τρόπο που πρέπει να ψηφίσουμε, για τον αν πρέπει ή όχι να ψηφίσουμε, αλλά θα βιώσουμε για ακόμα μία φορά την προσπάθεια των απανταχού επίδοξων πολιτικών να ασπαστούν την ψήφο μας. 

Σίγουρα θα έχετε παρατηρήσει ότι τις τελευταίες εβδομάδες, κανένα φακελάκι με το σήμα την Eλληνικής Δημοκρατίας δεν ήρθε σπίτι σας, σε κανένα νοικοκυριό που δεν πλήρωσε την έκτακτη εισφορά δεν του έκοψαν το ρεύμα, κανένας δεν κάνει λόγο για πληρωμές, ενώ όλες οι μειώσεις σε μισθούς συντάξεις κτλ, μετατέθηκαν για μετά τις εκλογές. 

Αντιθέτως, λεφτά δειλά δειλά εμφανίζονται, αν κρίνουμε από τις αποφάσεις τις Βουλής για τη χρηματοδότηση των κομμάτων, τις προεκλογικές εκστρατείες, ακόμη και τα αεροπορικά και όχι μόνο εισιτήρια που είναι διατεθειμένα να μοιράσουν τα εκλογικά γραφεία των κομμάτων και των βουλευτών προκειμένου να μαζέψουν και την παραμικρή ψήφο. 

Άρα τι διαφοροποιεί αυτή την εκλογική διαδικασία από τις προηγούμενες; Σίγουρα στα μάτια κάποιου που κρίνει με βάση την δημοσιογραφική ματιά και τα δελτία ειδήσεων που του πλασάρουν, πολλά. Ποιος θα ήθελε να κυβερνήσει αυτή τη στιγμή τη χώρα, σε μία στιγμή που το μόνο που προσδιορίζει τη Ελλάδα σαν χώρα, είναι τα σύνορά της. Οικονομία κατακερματισμένη, ΔΝΤ, ΕΚΤ, Ε.Ε, παίρνουν εναλλάξ τα ηνία της εξουσίας. Το φορολογικό σύστημα εγκλωβισμένο στα προεκλογικά πανηγύρια και τις μίζες των προηγούμενων ετών, το σύστημα υγείας μέρα με τη μέρα παύει να λειτουργεί, το ασφαλιστικό περιμένουμε από στιγμή σε στιγμή να «σκάσει», η ανεργία σημειώνει κάθε μέρα και νέο ρεκόρ, κτλ. κτλ. 

Και όμως, ακόμα και σε αυτή την κατάσταση, τα συμφέροντα είναι τέτοια που οι ισχυροί κομματικοί μηχανισμοί, και συγκεκριμένα πρόσωπα που τους αποτελούν θέλουν την εξουσία και θα κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να το καταφέρουν, και φυσικά θα το κάνουν αφού αυτή τη φορά, είναι ποιο εύκολο από οποιαδήποτε άλλη φορά. 

Πότε η Ελλάδα δεν χρωστούσε; Ποτέ, και μόνο το ότι η έναρξη του ελληνικού κράτους έγινε με δανεικά μας κρατά υπόχρεους από τότε. Άρα μία από τα ίδια θα έχει το μενού για την επόμενη τετραετία, αν καταφέρει η επόμενη κυβέρνηση να την ολοκληρώσει. Ομελέτα και μάλιστα με μπαγιάτικα αυγά.  

Δεν με πειράζει όλο αυτό το θέατρο που προεκλογικά στήνεται, το έχω συνηθίσει και ούτως ή άλλως δεν συμβαίνει πρώτη φορά. Με ενοχλεί περισσότερο, που ακόμα και σε αυτήν την κατάσταση, δεν βγαίνουν νέα πρόσωπα μπροστά. Μην μου πείτε ότι ο Καμμένος, η Κατσέλη ή η Χρυσή Αυγή, είναι οι διαφοροποιήσεις ή οι επιλογές που περιμέναμε. Δυστυχώς, ούτε αυτή τη φορά, τα μεγάλα κόμματα δίνουν βήμα σε νέα ταλαντούχα και διψασμένα για δουλειά στελέχη τους. Αντ’ αυτού, οι μεν αναλώνονται στο να γράψουν και να παρουσιάσουν το Ζάππειο 3, και οι δε ξεκινούν την επιλογή στελεχών με την Φώφη Γεννηματά. 

Και όχι υπομονή δεν θα κάνουμε μέχρι τις εκλογές, κρατήστε την για μετά από αυτές.