Κάποιοι δε σιωπούν μπροστά στην αδικία

Μέσα από τις τελευταίες γραμμές που γράφω ως μαθήτρια θα ήθελα να αποδώσω τον μαθητικό παλμό για τον αγώνα των εργαζομένων της ΕΡΤ, που είναι αγώνας όλων  των Ελλήνων-και όχι μόνο πλέον. Κανένας, νομίζω, δεν αμφιβάλλει ότι η εξυγίανση στην ΕΡΤ είναι αναγκαία. Φυσικά, όχι μόνο στην ΕΡΤ, αλλά σε οποιονδήποτε δημόσιο φορέα. Αλλά όχι έτσι. Αυτό είναι κατάλυση της δημοκρατίας.

Αλήθεια, πόσοι προσλήφθηκαν παράνομα; Πόσοι είχαν μέσο για να εξασφαλίσουν μια καλή θέση και έναν αξιοπρεπέστατο μισθό; Τι μισθό έπαιρναν κάποιοι «μεγάλοι»; Σε πόσα σκάνδαλα αναμείχθηκε η δημόσια τηλεόραση; Γιατί δεν υποστήριζε και εξέφραζε πάντα το λαό; Όλα αυτά είναι ερωτήματα που τριγυρίζουν στο κεφάλι μας. 

Αλλά ας το πάρουμε και αλλιώς: Πόσοι απλοί εργαζόμενοι κρύβονται πίσω από τις κάμερες, στα στούντιο, στις κονσόλες, στους υπολογιστές; Πόσοι δημοσιογράφοι αγωνίζονται για την καθημερινή μας ενημέρωση και ψυχαγωγία; Πόσες οικογένειες έχασαν το εισόδημα τους μέσα σε μια μέρα; Θα μου πείτε: Τι με νοιάζει εμένα για αυτούς. Αυτοί για μένα νοιάστηκαν ποτέ; Όταν όμως όλοι χάσουν τις δουλειές τους και υποταχθούν, τότε κανένας πια δε θα αντιδρά. Κάθε ελπίδα θα σβήσει, κάθε όνειρο θα χαθεί στην άβυσσο του μυαλού μας.

Αλλά τι είναι η ΕΡΤ; Πάντως δεν είναι μόνο τρία κανάλια στην τηλεόραση του σπιτιού μας ούτε μόνο μερικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί σκορπισμένοι ανά την Ελλάδα. Είναι η μνήμη ενός ολόκληρου λαού, είναι το αρχείο της. Όλα αυτά μαζί. Είναι οι ανάσες ενός λαού, στα εύκολα και στα δύσκολα. Πόσες εκπομπές ιστορικού, πολιτισμικού, πολιτιστικού, αθλητικού, πολιτικού περιεχομένου δεν έχετε παρακολουθήσει στις συχνότητές της; Πόσα βραδινά δελτία ειδήσεων; Πόσα ματς; Ακόμη ακόμη πόσες Eurοvision; Πόσες γοητευτικές ραδιοφωνικές εκπομπές δε σας κράτησαν συντροφιά εκείνα τα μοναχικά χειμωνιάτικα βράδια;

Τίθεται όμως και θέμα δημοκρατίας. Αυτή τη στιγμή η ΝΔ είναι ένα κόμμα που δε συγκεντρώνει την κυβερνητική πλειοψηφία, γι’ αυτό και έχουμε την τρικομματική κυβέρνηση ΝΔ-ΔΗΜΑΡ-ΠΑΣΟΚ. Πώς λοιπόν επιβάλλει μια απόφαση χωρίς οι κυβερνητικοί σύμμαχοι να συμφωνούν; Αλλά μάλλον δε μιλάμε πια για δημοκρατία, αλλά για χούντα. Λεπτομέρειες.

«Η Ελλάδα η μόνη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς δημόσια τηλεόραση», διάβασα κάπου στο διαδίκτυο. Όχι, δε θα μείνουμε για πολύ καιρό χωρίς κρατικό κανάλι, γιατί μέχρι τέλη Αυγούστου θα εκπέμπει η ΝΕΡΙΤ (Νέα Ελληνική Ραδιοφωνία Ίντερνετ) με πολύ λιγότερου εργαζόμενους φυσικά. Αναμενόμενο είναι ότι κάποιοι γνωστοί δημοσιογράφοι-παρουσιαστές δε θα χάσουν τις θέσεις τους. Αυτή τη στιγμή, όμως, η ΕΡΤ εκπέμπει διαδικτυακά με απεργιακό πρόγραμμα. Η συμπαράσταση του λαού είναι μεγάλη και το ωραίο στην όλη υπόθεση είναι ότι κινητοποιήθηκαν και οι ξένοι δέκτες. Υπήρξε μέχρι και γαλλικό κανάλι που μετέδωσε το δελτίο ειδήσεών του στα ελληνικά.

Τι να περιμένουμε αύριο; Ποια θα είναι η επόμενη κίνηση; Θα διώξουν από τις αίθουσες μερικές χιλιάδες δασκάλους και καθηγητές, θα συγχωνεύσουν και άλλα σχολεία, θα κλείσουν και άλλες υπηρεσίες… Μέτρα που μόνο την ανάπτυξη δε φέρνουν. Και όλα αυτά στο βωμό της λιτότητας. Όχι, δεν ανέχομαι αυτό να είναι το δικό μου μέλλον ούτε κανενός άλλου. Ας ξυπνήσουμε λοιπόν μια ώρα αρχύτερα! Αλλού είναι ο στόχος.

Άννα Μαυρίκου