Χρονοτοπία 29.08.2012

Πολλές ετυμολογίες έχουν αναφερθεί και προταθεί από τους αρχαίους μας συγγραφείς, σχετικά με το πώς επήρε το όνομά της η ήπειρός μας, η Ευρώπη.

Κρατούσα είναι από την ομώνυμη Αργίτισσα πριγκηποπούλα, την θυγατέρα του Αγήνορος και της Τηλεφάεσσας (ή Τηλεφάη ή Αργιόπης = αυτή η οποία βλέπει μακρυά ή αυτή η οποία βλέπει το Άργος), που είχαν αποκτήσει όταν είχε η βασιλική οικογένεια του Άργους μετακομίσει στην Μέση Ανατολή, εκείνα τα απώτατα χρόνια. Την Αργίτισσα Ευρώπη ή Ευρώπεια (= αυτή η οποία έχει ευρεία ματιά) ορέγεται ο Ζευς-Ταύρος, μεταμφιέζεται σε λευκό ταύρο, διότι ξέρει ότι η κόρη θέλγεται από ένα τέτοιο θηρίο, και την κλέβει στην Κρήτη… Από τις ερωτικές τους συνευρέσεις στην Κρήτη γεννιέται ο Μίνως, ο Ραδάμανθυς και ο Σαρπηδών (και ο Φοίνιξ, και ο Κάρνειος, και ο Δώδων). Στην Κρήτη την νυμφεύθηκε ο Αστέριος-Αστερίων (του Τεκτάμου), ο οποίος ανέθρεψε τους υιούς της, από τον Δία? (Πολλοί ταυτίζουν τον βασιλιά Αστέριο με τον Μινώταυρο). Τον Κάρνειο ανατρέφει ο Απολλων και η Λητώ (στην αρχαία κρητική πόλη Λατώ). (Αυτή η Αργίτισσα Ευρώπη, ταυτίζεται από πολλούς με την θυγατέρα του Τιτυού, που πλάγιασε με τον Ποσειδώνα και απέκτησε τον Εύφημο/Εύφαμο).

Τ’ αδέλφια της, Κίλιξ, Φοίνιξ και Κάδμος αρχίζουν ν? αναζητούν την κλαπείσα κόρη και ξεσκονίζουν την γη. Αποκαμωμένοι ο Κίλιξ και ο Φοίνιξ σταματούν τις έρευνες σε περιοχές, που διαφεντεύουν, και ονομάζονται εξ αυτών Κιλικία και Φοινίκη, αντίστοιχα, ενώ ο Κάδμος συνεχίζει την αναζήτηση, σε πολλά περισσότερα σημεία, που αργότερα συγγένεψαν και όρισαν την ήπειρο, που της έδωσαν το όνομα της κόρης?

Αυτή είναι η επικρατέστερη άποψη μεταξύ των αρχαίων μας συγγραφέων.

Άλλη άποψη είναι ότι η ήπειρος ονοματίσθηκε από μια Ωκεανίδα νύφη, κόρη του Ωκεανού και της Παρθενόπης.

Άλλη άποψη που αναφέρεται είναι ότι δεν ονομάσθηκε η ήπειρος από μια γυναίκα, αλλά από έναν άνδρα, τον Εύρωπα. Αυτός ο Εύρωψ ήταν υιός του Ιμέρου.

Άλλος υποψήφιος? νονός της Ευρώπης είναι ο Ευρωπός ή Εύρωπος (ή Ωρωπός), ο γιος του Μακεδόνα και της Ωρείθυϊας (θυγατρός του Κέκροπος / Ερεχθέως), που έδωσε το όνομά του σε μια μακεδονική πόλη, απ? όπου έλεγαν άρχιζε η φερώνυμη ήπειρος?

Τέλος, όμως, αναφέρεται και μια άλλη εκδοχή, κατά την οποία η Ευρώπη ήταν μια Θρακιώτισσα βασίλισσα, που κατάφερε και επέκτεινε το βασίλειό της πολύ πιο πάνω από την Θράκη, γι? αυτό και ονομαζόταν Ευρώπη «η προς βορράν της Θράκης χώρα». Έτσι, βάσει αυτής της εκδοχής, η Ευρώπη έλαβε το όνομά της από ένα γέννημα της Θράκης, μια Θρακιώτισσα βασίλισσα?

Όπως και να έχει, όποια και να είναι η αληθής ετυμολογία, η ουσία παραμένει, πως η Ευρώπη είναι μια ήπειρος, την οποία ονομάτισαν οι Έλληνες, μέσα από κάποια πριγκήπισσα ή βασίλισσά τους, ή μέσα από κάποιον ήρωά τους. Η Ευρώπη, εκτός από την ύπαρξή της, τα φώτα της και την σωτηρία της από τους Ασιάτες βαρβάρους, χρωστά στους Έλληνες ως και το ίδιο της το όνομα. Η ονοματοδοσία είναι μια πολύ σημαντική πράξη, που κρύβει μέσα της μεγάλη ενέργεια και δόνηση. Και ο νονός-ονοματοδότης, μπορεί να εκτοξεύσει στα ύψη το βαπτιστήρι του, ή να το καταστρέψει, να το διαλύσει? Αυτά! Και ο νοών, νοείτο?

ΠΗΓΕΣ:

Απολλόδ. (3.1.1-3), Στέφ. Βυζ., Διόδ. Σικ. (4.60.2-3), Νόννος (1.354, 2.695), Όμ. («Ιλ.», Ζ,198, Ξ,321), Παυσ. (3.13.5), σχολ. Ευρ. («Ρήσος» 29), σχόλ. Λυκόφρ. («Αλεξ.» 431, 1284), σχολ. Πλάτ. («Τίμ.», 24e), Τζέτζης, Υγ. («Μύθ.», 178.1).

Λεκάκης Γ. «Ήπειρος, η γωνιά που πέτρωσε στο 5...», έκδ. «Πολυμέσα Εκπαιδευτική Μηχανική», 1998.

Λεκάκης Γ. «Ευρωπός: Η αρχαία ελληνική πόλις στην οποία χρωστάει το όνομά της η Ευρώπη και το ευρώ», στην εφημ. «Ελευθερία» Λονδίνου, σε 5 συνέχειες (2, 9, 16, 23, 30 Μαΐου 2002).

Η ευδαιμονία που καταστρέφει τους Έλληνες από την αρχαία εποχή?

 Συνώνυμο της ευδαιμονίας και της πλέον τρυφηλής ζωής είναι η λέξη συβαριτισμός, η οποία προέκυψε από την πόλη Σύβαρι, μια αποικία Αχαιών και Τροιζηνίων στην Μεγάλη Ελλάδα της Κάτω Ιταλίας, η πλουσιότερη πόλη της Λευκανίας. Περιώνυμος επί πολυτελεία και τρυφηλότητι ήταν ο Συβαρίτης Αλκισθένης? Η πόλη αυτή έπεσε από την τρυφηλότητα των κατοίκων της? Οι Συβαρίτες εφηύραν ένα δικό τους έμβαμμα (που αργότερα έγινε γνωστό ως μαγιονέζα), αλλά και τις τέντες ηλίου. Αλλά έφθασαν την κοινωνία τους και σε βαθμό «ανέκδοτου». Λ.χ. είχαν «εξορίσει» τα κοκόρια από την πόλη τους, γιατί τους ενοχλούσαν με τις φωνές τους! Ήταν οι πρώτοι που είχαν καθορίσει ώρες κοινής ησυχίας! Έστρωναν άχυρα στους δρόμους για να μην κάνουν φασαρία οι ρόδες των διερχομένων αμαξών και των αρμάτων! Κάποτε ένας Συβαρίτης δεν μπόρεσε να κοιμηθεί όλη νύχτα, γιατί ένα ροδοπέταλο, από αυτά που παραγέμιζαν το στρώμα του, ήταν τσακισμένο και τον ενοχλούσε στην πλάτη!.. Μια Συβαρίτισσα που σέβεται τον εαυτό της, έλεγαν, μπορεί να νοιώσει ένα βρασμένο ρεβύθι, ακόμη κι αν αυτό είναι καταπλακωμένο από επτά στρωσίδια, στα οποία κοιμάται? Οι γείτονες Κροτωνιάτες κατέλαβαν και ισοπέδωσαν την πόλη τους, γιατί κανείς Συβαρίτης δεν είχε μάθε να πιάνει όπλα?

Στην Ιταλία υπήρξε κι άλλη διαβόητος «επί τη τρυφηλότητι και εκδιαιτήσει των κατοίκων της», η Καπύη – στην ελληνική χώρα της Καμπανίας?

Άλλη πόλη που παρομοίως κατεστράφη, για τον ίδιο λόγο, ήταν η Κολοφών, μια των 12 ιωνικών πόλεων της Μ. Ασίας. Οι Κολοφώνιοι καμάρωναν και γίνονταν προκλητικοί για τα πολυτελή ενδύματά τους? Γίνονταν άσωτοι στο φαΐ? Υπερηφανεύονταν για τις καταχρήσεις τους?

Αλλά και οι Κορίνθιοι κάπως έτσι την? πάτησαν! Η 35χρονη δυναστεία των Ηρακλειδών Βακχιαδών, παρά το ότι έφθασε σε μεγάλη ακμή και δύναμη, εν τούτοις κατελύθη και αυτή, τον 7ο αι. π.Χ. από την υπέρμετρα τρυφηλή και φιλήδονη ζωή των αρχηγών και των μελών της οικογενείας του Βάκχιδος, του γιου του Προύμνη? Έμεινε εξ αυτών «βακχίδας» να λέγεται κάθε άνθρωπος που του άρεσε η καλοζωή και η καλοπέραση? Αυλήτριδες και εταίρες σε Σάμο και Μίλητο έπαιρναν αυτό το όνομα (Βακχίς), κι όλοι έκαναν γλωσσοπαίγνια με το επίθετο Βάκχος του Διονύσου?

Και οι Θράκες έχουν να επιδείξουν έναν τρυφηλότατο και πλουσιώτατο βασιλιά, τον Ισάνθη?

Η ευδαιμονία, αν και ως όρος είχε υψηλότερη έννοια στους αρχαίους Έλληνες - και δη τους στωικούς φιλοσόφους - απ? ό,τι σημαίνει η ίδια η λέξη σήμερα, χρειάσθηκε να περάσουν πολλά χρόνια, να έλθουν οι φιλόσοφοι (πυθαγόρειοι, Σωκράτης, στωικοί, Πλάτων και ειδικά ο Αριστοτέλης, ο αρχηγέτης της επιστημονικής ψυχολογίας), και να δώσουν νέο ορισμό της αρετής, την οποία «ενόμιζον αυτάρκη προς ευδαιμονία και αχώριστον ταύτης σύντροφον». Έτσι ο Αριστοτέλης αποκήρυξε την ιδεολογία του Πλάτωνος και είπε: «Αρετή, έξις, δι? ης ο άνθρωπος γίνεται αγαθός»? ενώ οι στωικοί την «έξι» την είπαν «διάθεση ψυχής»?

 Για περισσότερα: Θερειανός Διον. (πρόκειται για τον βιογράφο του Αδ. Κοραή, Ζάκυνθος, 1834-Τεργέστη, 1899) «Διάγραμμα στωικής φιλοσοφίας», 1892.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ:

Kύριε Πρόεδρε,

Με την ευκαιρία της συναντήσεώς σας με την κ. Μέρκελ, σας παρακαλούμε θερμά, εκτός των τόσων άλλων μεγάλων θεμάτων που ασφαλώς θα συζητήσετε, να θυμήσετε στην Γερμανίδα καγκελάριο αυτά που μας χρωστά το κράτος της εδώ και 70 ολόκληρα χρόνια:

1. Την αποζημίωση που μας επιδίκασε η Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων (1946) για την αποκατάσταση των ζημιών που προκάλεσαν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής στην οικονομική υποδομή της Χώρας μας (7,1 δισεκ. δολ. ΗΠΑ αγοραστικής αξίας 1938).

2. Το ληστρικό «κατοχικό δάνειο» (3,5 δισεκ. δολ. ΗΠΑ αγοραστικής αξίας 1938).

3. Τις αποζημιώσεις των θυμάτων της γερμανικής κατοχής.

4. Την επιστροφή των αρχαιολογικών θησαυρών, που λεηλάτησαν Γερμανοί αξιωματικοί και στρατιώτες από τα μουσεία μας και τους αρχαιολογικούς μας χώρους.

Είναι γνωστές όλες οι αποφάσεις που στοιχειοθετούν το αίτημά μας.

Και όλες οι υπογραφές εκατομμυρίων Ελλήνων και φιλελλήνων, σ? όλον τον κόσμο, που απαιτούν εδώ και τώρα τα δισεκατομμύρια των οφειλών της Γερμανίας. Για να συνειδητοποιήσει ότι, με σημερινή αγοραστική αξία, αυτά τα ποσά μπορεί να πλησιάζουν και το 1 τρισεκατομμύριο ευρώ!.. Και, προ πάντων, να της επιδώσετε οπωσδήποτε, αυτό το ιστορικό ντοκουμέντο του Διεθνούς Δικαστηρίου, το 1938: «Το 1936, η Ελλάδα αρνήθηκε να συνεχίσει την εξυπηρέτηση του δανείου που είχε συνάψει με την βελγική τράπεζα Societe Commerciale de Belgique. Στο υπόμνημά της, η ελληνική κυβέρνηση έλεγε: Η κυβέρνηση της Ελλάδος, ανήσυχη για τα ζωτικά συμφέροντα του ελληνικού λαού και για την διοίκηση, την οικονομική ζωή, την κατάσταση της υγείας και την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια της χώρας, δεν θα μπορούσε να προβεί σε άλλη επιλογή. Όποια κυβέρνηση κι αν ήταν στην θέση της, θα έκανε το ίδιο» (βλ. σχ. Yearbook of the International Law Commission, 1980, v.l., σελ. 25).

Το επιστέγασμα ήλθε με το υπόμνημα που κατέθεσε στο Διεθνές Δικαστήριο ο νομικός εκπρόσωπος της ελληνικής κυβερνήσεως το 1938, όπου τόνισε τα αυτονόητα:

«Ενίοτε μπορεί να υπάρξει μια έκτακτη κατάσταση, η οποία κάνει αδύνατο για τις κυβερνήσεις να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους προς τους δανειστές και προς τον λαό τους. Πρέπει να επιλέξουν ανάμεσα στα δύο. Και φυσικά, το καθήκον του κράτους να εξασφαλίσει την εύρυθμη λειτουργία των βασικών δημοσίων υπηρεσιών, ΥΠΕΡΤΕΡΕΙ έναντι της πληρωμής των χρεών του. Στην περίπτωση που η αποπληρωμή των χρεών θέτει σε κίνδυνο την οικονομική ζωή και την διοίκηση, η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να διακόψει ή και να μειώσει την εξυπηρέτηση του χρέους». Μ? αυτά τα επιχειρήματα, λοιπόν, το Διεθνές Δικαστήριο δικαίωσε την Ελλάδα, δημιουργώντας νομικό προηγούμενο, στο οποίο μάλιστα το 2003 στηρίχθηκε η Αργεντινή και ο πρόεδρος της, Νέστωρ Κίχνερ, ο οποίος επέλεξε να διαγράψει μονομερώς το μεγαλύτερο μέρος του δημοσίου χρέους της χώρας του, αντί να την υποδουλώσει στο ΔΝΤ.

Κύριε Πρόεδρε,

Αν, παρ? όλα αυτά, η κ. Μέρκελ συνεχίσει την σκληρή πολιτική της και τα γνωστά ακραία στελέχη της επιμείνουν στις προσβλητικές για τον ελληνικό λαό δηλώσεις τους, να την αποχαιρετήσετε, μεταφέροντας το μήνυμα του Ε.Σ. που είναι απόφαση του λαού μας.

«Για την Ελλάδα δεν υπάρχει πλέον παρά ένας μόνον δρόμος: Να πάρει στα χέρια του αυτό το μέγιστο εθνικό πρόβλημα, ο ίδιος ο ελληνικός λαός. Και θα τα καταφέρει να το λύσει. Επειδή είναι ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ πρόβλημα που προσβάλλει βαρύτατα την αξιοπρέπεια ΟΛΩΝ των Ελλήνων, ενώνει ΟΛΟΥΣ τους Έλληνες και μπορούν να δώσουν και την ζωή τους ακόμη ΟΛΟΙ οι Έλληνες. Μ? ένα και μοναδικό σύνθημα: ΜΑΣ ΧΡΩΣΤΑΝΕ? ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ..».

Το «Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα», που παλεύει μόνο και αβοήθητο εδώ και 20 χρόνια, σας θυμίζει την εγκληματική αδράνεια όλων των μεταπολεμικών ελληνικών κυβερνήσεων έναντι της Γερμανίας, η οποία έχει αποζημιώσει όλες τις άλλες κατεχόμενες χώρες εκτός της Ελλάδος.

Και σας ζητά, ως εκπρόσωπο ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ του ελληνικού λαού, να δώσετε ένα τέλος στον πρωτοφανή αυτό εξευτελισμό μας και να απαιτήσετε αμέσως την εξόφληση των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα».

 Αθήνα, 20.8.12

ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

 Μια δημοπρασία στην οποία συμπεριλαμβάνονται και σπάνια βιβλία για την Θράκη γίνεται 4 Σεπτεμβρίου 2012 από τις Frattis Auctions (στην οδό Λαμπόβου 3, ΤΚ 10443 Αθήναι). Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στα τηλ. 210-51.47.168, 211-40.10.085, στο τηλ/πο 210-51.47.168 ή ηλεκτρονικά στην διεύθυνση (mail) frattsauctions@yahoo.com και στις ιστοσελίδες www.frattisauctions.com και www.frattis.gr.

Πρόκειται λοιπόν για τα βιβλία (κατά συγγραφέα): 

ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ ΙΩΝ «ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ - ΤΟ ΝΗΣΙ», εκδ. ''ΔΩΔΩΝΗ'', Αθήναι, 1975, σελ. 136, φωτογραφική ανατύπωση από την β΄ έκδ. του 1926 του εκδ. καταστήματος ''Νέα Ζωή" Αλεξάνδρειας.

BΙRARD V. «ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ, οδοιπορικό στην Μακεδονία: Έλληνες - Τούρκοι - Βλάχοι - Αλβανοί - Βούλγαροι ? Σέρβοι», μτφρ.: Μ. ΛΥΚΟΥΔΗΣ, εισαγωγή-σχόλια: Θ. ΠΥΛΑΡΙΝΟΣ, β΄ έκδ. εκδ. ''ΤΡΟΧΑΛΙΑ", Αθήναι, 1987.

ΓΕΡΑΓΑΣ ΚΩΣΤΑΣ «ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΕΚ ΘΡΑΚΗΣ 1920-1922», έκδ. τυπογραφείο Εστίας, Αθήναι, 1925.

ΓΕΩΠΟΝΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ-ΘΡΑΚΗΣ «ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΚΛΙΠΟΝΤΑΣ ΓΕΩΠΟΝΟΥΣ», Θεσσαλονίκη, Δεκέμβριος 1957.

ΓΕΩΠΟΝΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ «ΓΕΩΠΟΝΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ», σελ. 544, Θεσσαλονίκη 1960, Γεωπονικός Σύλλογος Μακδονίας-Θράκης.

ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ ΑΓΓ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ «ΔΙΑΚΡΙΘΕΝΤΕΣ ΤΟΥ ΞΕΡΡΙΖΩΜΕΝΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, Μ. Ασίας - Πόντου - Αν. Θράκης ? Κωνσταντινουπόλεως», τόμος δ΄, έκδ. Ενώσεως Σμυρναίων-Οργανώσεως Εθνική Μνημοσύνη & Φαρμακοβιομηχανίας ΦΑΡΑΝ, Αθήναι, 1980.