Σημαντική διεθνής επιστημονική εκδήλωση για τις ιδιωτικές αξιώσεις αποζημιώσεων των θυμάτων ναζιστικών θηριωδιών επί γερμανικής Κατοχής
Στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών από την Πανελλήνια Ένωση Θυμάτων Γερμανικής Κατοχής
.jpg "Ο χρησμός του μαντείου των Δελφών, που εζήτησε ο αυτοκράτωρ Αδριανός, σχετικά με την καταγωγή του Ομήρου, και που έχει οριστικά διαλευκάνει την υπόθεση, από τότε. Ασχέτως εάν μερικοί από αφέλεια, ή σκοπιμότητα. αγνοούν! Είναι γραμμένος σε κεντρικότατο σημείο, στο Βαθύ Ιθάκης, κάτω από τηνανάγλυφο εικόνα του, για να τον βλέπουν όλοι.")
Επιστημονική διεθνή εκδήλωση με πάρα πολλή μεγάλη σημασία για το ζήτημα των ιδιωτικών αξιώσεων αποζημιώσεων των θυμάτων ναζιστικών θηριωδιών κατά την διάρκεια της γερμανικής Κατοχής διεξήχθη προσφάτως (4.6.2015) στην αίθουσα τελετών του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (ΔΣΑ).
Στην εκδήλωση, που έγινε με πρωτοβουλία της «Πανελληνίου Ενώσεως Θυμάτων Γερμανικής Κατοχής», συζητήθηκε το θέμα της προοπτικής δικαστικής επιδιώξεως των αξιώσεων των θυμάτων της γερμανικής Κατοχής μετά από την ιστορική έκδοση της αποφάσεως του ιταλικού Συνταγματικού Δικαστηρίου. Προσκεκλημένοι ομιλητές ήσαν διακεκριμένοι νομικοί από την Ιταλία και την Γερμανία με ενεργό συμμετοχή στα θέματα αυτά, στα ιταλικά, γερμανικά και ευρωπαϊκά δικαστήρια.
Στα τέλη του Οκτωβρίου του 2014 το Ιταλικό Συνταγματικό Δικαστήριο είχε κρίνει, μετά από σχετικό παραπεμπτικό ερώτημα του Πρωτοδικείου Φλωρεντίας, ότι το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του πολίτη σε παροχή δικαστικής προστασίας και προστασίας της ανθρώπινης αξιοπρέπειας υπερέχει της άγραφης αρχής δικαιοδοτικής ασυλίας των κρατών και ότι σε περιπτώσεις εγκλημάτων κατά του Διεθνούς Δικαίου τα θύματα δύνανται να ζητούν δικαστική προστασία στα δικαστήρια του τόπου στον οποίον έλαβαν χώρα τα εγκλήματα αυτά. Ως γνωστόν, μετά από την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης είχε «παγώσει» το ζήτημα της επιδιώξεως των ατομικών αποζημιώσεων των θυμάτων κατά της Γερμανίας, ως καθολικής διαδόχου του Τρίτου Ράιχ, στα δικαστήρια του τόπου όπου ετελέσθησαν τα εγκλήματα αυτά, καθώς το Διεθνές Δικαστήριο έκρινε ότι υπάρχει το προνόμιο της ετεροδικίας και της δικαιοδοτικής ασυλίας για τα κράτη και δεν επιτρέπεται να ενάγονται από ιδιώτες σε δικαστήρια άλλων κρατών. Υπό το φως της δυσμενούς αυτής νομολογίας, η τολμηρή και πατριωτική – και πάνω απ’ όλα ανθρώπινη - απόφασις του ιταλικού Συνταγματικού Δικαστηρίου έδωσε νέα ώθηση και στην δικαστική επιδίωξη των ατομικών αποζημιώσεων των Ελλήνων θυμάτων στα ελληνικά δικαστήρια.
Μετά τα εισαγωγικά του προέδρου της «Πανελληνίου Ενώσεως Θυμάτων Γερμανικής Κατοχής», κ. Βασίλη Καρκούλια, και του δικηγόρου και μέλους της παραπάνω Ενώσεως, Στέφανου Φουρτουνίδη, πρώτος κύριος ομιλητής ήταν ο διαπρεπής δικηγόρος δρ. Joachim Lau, ο οποίος συμμετείχε ως πληρεξούσιος Ιταλών θυμάτων στην δίκη ενώπιον του Ιταλικού Συνταγματικού Δικαστηρίου. Ήταν αυτός που επέτυχε την παραπομπή του θέματος στο ιταλικό Συνταγματικό Δικαστήριο. Ο κ. Λάου περιέγραψε το πώς έφθασε η υπόθεσις στο Ιταλικό Συνταγματικό Δικαστήριο μετά από ανακοπές που άσκησε ο ίδιος για λογαριασμό Ιταλών θυμάτων κατά του ιταλικού νόμου, με τον οποίον η Ιταλία, σε συμμόρφωσή της προς το διατακτικό της αποφάσεως του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, κατήργησε τις δίκες θυμάτων κατά της Γερμανίας που εκκρεμούν στην Ιταλία.
Εν συνεχεία εξήγησε το σκεπτικό της αποφάσεως του Ιταλικού Συνταγματικού Δικαστηρίου. Ετόνισε ότι το συνταγματικό δικαστήριο ουσιαστικά επανεπιβεβαίωσε την υπεροχή των συνταγματικώς κατοχυρωμένων ατομικών δικαιωμάτων (όπως η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και η παροχή εννόμου προστασίας) έναντι άγραφων αρχών του Διεθνούς Δικαίου. Εξήγησε ότι τα ατομικά δικαιώματα αποτελούν το όριο ανασχέσεως της κρατικής επεμβάσεως στον πυρήνα τους. Περαιτέρω, ο κ. Λάου, επεσήμανε τα σφάλματα της αποφάσεως του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης και ειδικότερα εξήγησε ότι το δικαστήριο αγνόησε ότι στην Συμφωνία του Λονδίνου περιέχεται σιωπηλή παραίτηση της Γερμανίας από το προνόμιο της δικαιοδοτικής ασυλίας! Απορίας άξιον όλων εντός της αιθούσης ήταν πώς το ελληνικό κράτος δεν έχει συνεργασθεί ακόμη επισήμως με αυτόν τον σοβαρό, καταρτισμένο, έμπειρο και ευγενή νομικό! Και επειδή στην εποχή που ζούμε όλα είναι και θέμα εντυπώσεων, θα έκανε μεγάλη διεθνώς εντύπωση ένας Γερμανός να διεκδικούσε υπέρ Ελλάδος κατά Γερμανίας…
Δεύτερη ομιλήτρια ήταν η Γερμανίδα δικηγόρος Γκαμπριέλε Χάϊνεκε από την ομάδα εργασίας «ΑΚ Δίστομο» η οποία έχει συσταθεί στο Αμβούργο για να ευαισθητοποιήσει την γερμανική κοινή γνώμη για το θέμα της ευθύνης της Γερμανίας για τα εγκλήματα που διέπραξε το εθνοσοσιαλιστικό καθεστώς σε τρίτες χώρες. Η κα Χάϊνεκε, που από κοινού με τον ? επίσης Γερμανό - δικηγόρο κ. Μάρτιν Κλίνγκνερ, εκπροσώπησε την οικογένεια του Διστομίτη επιζήσαντα του ολοκαυτώματος του χωριού του, Αργύρη Σφουντούρη, στα γερμανικά δικαστήρια, περιέγραψε το αδιέξοδο που προέκυψε ενώπιον της γερμανικής δικαιοσύνης, η οποία κρύφθηκε πίσω από φορμαλιστικά επιχειρήματα για να μην αποδεχθεί την βασιμότητα των αξιώσεων των θυμάτων. Η κα Χάινεκε εξήρε την σημασία της αποφάσεως του ιταλικού Συνταγματικού Δικαστηρίου κι εκάλεσε την Γερμανία ν? αναλάβει την νομική της ευθύνη έναντι των θυμάτων.
Τρίτος ομιλητής, ήταν ο δικηγόρος κ. Μάρτιν Κλίνγκνερ. Εξήγησε τις δυσκολίες που συνάντησε στα γερμανικά δικαστήρια έως και το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο. Ο κ. Κλίνγκνερ υπενθύμισε ότι και το Γερμανικό Ακυρωτικό απεδέχθη ότι η «Συμφωνία 4+2» (γνωστή ως «Συμφωνία της Μόσχας») για την επανένωση της Γερμανίας επέχει θέση συμφωνίας ειρήνης, η οποία ενεργοποιεί την υποχρέωση της Γερμανίας για καταβολή αποζημιώσεων. Ο κ. Κλίνγκνερ επέκτεινε την υποχρέωση αυτή της Γερμανίας σε όλα τα θέματα των υποχρεώσεων της Γερμανίας έναντι της Ελλάδος (κατοχικό δάνειο, επανορθώσεις, κλπ.).
Την εκδήλωση χαιρέτισε εκ μέρους του ΔΣΑ, το μέλος του Σαρ. Θεοδωρόπουλος. Παρών στην εκδήλωση ήταν ο Διστομίτης βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Γ. Σταθάς, ο αντιπεριφερειάρχης Νήσων Σαρωνικού, κ. Π. Χατζηπέρος, εκπρόσωποι από το Εθνικό Συμβούλιο για την Διεκδίκηση των Γερμανικών Οφειλών, από την Επιτροπή Διεκδίκησης Κατοχικού Δανείου και Κλαπέντων Πολιτιστικών Θησαυρών, όπως και έγκριτοι νομικοί και εκπρόσωποι του δικαστικού κλάδου που συμμετείχαν στην πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση που ακολούθησε.
Ήταν όλοι εκεί, πλην των Ελλήνων? δικηγόρων, που αδιαφόρησαν να παρευρεθούν να ενημερωθούν?
Τι σχέση έχει ο? Όμηρος με τον νόμο περί ευθύνης υπουργών?
Ο Σλήμαν, η Τροία, τα σιμωνιακά, ο Βαλασόπουλος και ο Νικολόπουλος
Εκ πρώτης ουδεμία? Αστεία πράγματα θα μου πείτε?
Αλλά ας τα πάρουμε
με την σειρά?
«Μυριάδες» (και όχι επτά, που τάχα μαθαίναμε στο σχολείο)[1] πόλεις διεκδικούν την καταγωγή του Ομήρου? Και όπως επισημαίνει η «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΚΟΠΕΥΤΙΚΗ, ΑΛΙΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΘΗΡΕΥΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΗΠΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ», «εσκεμμένως» δεν καταγράφεται η καταγωγή της μητρός του, Καλλίστης[2], θυγατρός του βασιλέως της Πύλου, Νέστορος, ο οποίος οδήγησε τα πλοία δια την εκστρατεία στην Τροία, από την Αυλίδα και μέσω του Κορινθιακού κόλπου στην Πύλο, ξεκινώντας με 90 πλοία, μαζί με τους υιούς του, Αντίλοχο και Θρασυμήδη, οι οποίοι έλαβαν μέρος στον πόλεμο. Ο βασιλεύς της Ιθάκης, Οδυσσέας, παππούς του Ομήρου, ως και ο πατήρ αυτού, Τηλέμαχος, έδωσαν με πληρότητα την ιστορία της «Ιλιάδος» στον θείο Όμηρο. Εσκεμμένως τον παρουσιάζουν αόμματο και βαρήκοο, διαδίδοντας ότι ο Τρωικός Πόλεμος ήτο φαντασία άρρωστων παραμυθάδων. Οι συκοφάντες διαψεύσθηκαν από - έναν ερασιτέχνη - τον Ερρίκο Σλήμαν, ο οποίος ιδίοις εξόδοις ανεκάλυψε 9? Τροίες, με αντάλλαγμα στους Τούρκους τις? πέτρες που ξέθαβε η ανασκαφή, μεταφέροντας κάποια ευρήματά της στην Ελλάδα. Ζήτησε - πάλι ιδίοις εξόδοις - να αγοράσει μια περιοχή στην Ελλάδα και να δημιουργήσει μουσείο με τα ευρήματα (1873). Τι ήσαν αυτά; Μια ορειχάλκινη ασπίδα, μια χύτρα, ένα αργυρό, ένα ορειχάλκινο και ένα χρυσό αγγείο, δύο χρυσά κύπελλα, ένα μικρό κύπελλο από ήλεκτρο, δύο χρυσά διαδήματα, 56 χρυσά ενώτια και 8.750 χρυσά δακτυλίδια και κουμπιά!!! Ο θησαυρός όταν ευρέθη απεκρύβη από τις οθωμανικές Αρχές και διεσκορπίσθη σε φίλους του Ερρίκου Σλήμαν και της Σοφίας Εγκαστρωμένου[3] σ? όλην την Ελλάδα, προς εντυπωσιασμό, αλλά και «για να μη δύναται να τον διεκδικήσει η τουρκική ή η ελληνική κυβέρνησις»! Έτσι οι ερασιτέχνες εξόφλησαν γραμμάτια? Δυστυχώς όμως, ο τότε υπούργος Δημ. Εκπαιδεύσεως και Εκκλησιαστικών (κυβέρνηση Δ. Βούλγαρη), Ιωάννης Βαλασόπουλος (1821-1888) «δωροδοκούμενος από κέντρα του εξωτερικού» τον διέταξε να λάβει τα λοιπά ευρήματα (που τα χαρακτήρισε «απορρίμματα» και «τενεκεδάκια») και να φύγει για την χώρα του αμέσως. Έτσι, ο Σλήμαν τα μετέφερε στην Γερμανία από την οποία έως σήμερα τα διεκδικεί και η γείτων χώρα ? σε αντίθεση με εμάς, που δεν ζητάμε κανένα κλεμμένο, ποτέ τίποτε και από κανέναν...
Και επειδή «η επόμενη πράξις του δωροδοκούμενου, είναι ο? χρηματισμός»? ο προαναφερόμενος υπούργος, που εξεδίωξε τον Σλήμαν ? μαζί με τον υπούργο Δικαιοσύνης (και γαμβρό του Δ. Βούλγαρη), Βασ. Νικολόπουλο - αργότερα (1876) ξανα-εχρηματίσθησαν από τρεις επιδόξους μητροπολίτας, οι οποίοι και εξελέγησαν με την παρέμβασή τους: Ο «άγιος Αργολίδος» Καλλίνικος Τερζόπουλος[4], ο «άγιος Κεφαλονιάς» Σπυρίδων Καμποθέκρας[5] και ο δ/ντής της Ιερατικής Σχολής Χαλκίδος, Βαρθολομαίος Γεωργιάδης[6]. (Ένας μάλιστα των μητροπολιτών, αντί για χρήματα είχε δωροδοκήσει με ένα ζευγάρι? σκουλαρίκια και μια χρυσή? καρφίτσα ? τάματα ποιος ξέρει ποιας καημένης). Πλην των προαναφερομένων, εδικάσθησαν και καταδικάσθηκαν για σιμωνία και ο Πατρών και Ηλείας, Αβέρκιος Λαμπίρης[7], και ο Μεσσηνίας Στέφανος Αργυριάδης[8]. Μαζί τους δικάστηκαν και τρεις ιδιώτες οι οποίοι κατηγορήθηκαν για δωροληψία. Εξέσπασε μέγα εκκλησιαστικό σκάνδαλο. Ο Εμμ. Ροΐδης έγραφε τον «μητροπολίτη» ως «μιτροπωλητή»? Η ελληνική Εκκλησία εστράφη εναντίον των υπούργων. Η δίκη επισπεύσθηκε από την κυβέρνηση Χαρ. Τρικούπη. Η Βουλή τους παρέπεμψε στις 22.12.1875. Οι υπούργοι προφυλακίσθηκαν! Η δίκη εξεκίνησε στις 26.1.1876. Κατέθεσαν 109 μάρτυρες! Κατά την διάρκεια της δίκης, αλληλοκατηγορούμενοι οι υπούργοι αντάλλαξαν ύβρεις και? γροθιές. Η δίκη έμεινε στην ιστορία ως τα «Σιμωνιακά» - και ήταν μέρος των «Στηλιτικών»? Ετελείωσε στις 31.3.1876, επιβάλλοντας ποινή φυλακίσεως ενός έτους τον Βαλασόπουλο, τριετή στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων, και καταβολή προστίμου 56.200 δρχ. υπέρ του πτωχοκομείου. Στον Νικολόπουλο επεβλήθη φυλάκιση 10 μηνών. Αυτή ήταν η πρώτη καταδίκη υπούργων στην Ελλάδα! Εις τους δε μητροπολίτας πρόστιμο 94.000 δρχ. Μη δυνάμενοι να το καταβάλουν εφυλακίσθησαν. Η Ιερά Σύνοδος θέλησε να ρίξει τους παππάδες της στα? μαλακά. («Κόρακας κοράκου μάτι?»). Δεν εθεώρησε τις πράξεις των αρχιερέων ως σιμωνία[9]! Απλώς τους έθεσε σε τριετή αργία. Ο βασιλικός επίτροπος (εισαγγελέας) και καθηγητής Θεολογίας, όμως, Ν. Δαμαλάς, αρνήθηκε να υπογράψει την απόφαση. Το υπ. Εκκλησιαστικών έθεσε εκ νέου το ζήτημα στην Ι. Σύνοδο. Έτσι αναγκάσθηκε να προτρέψει τους τρεις αρχιερείς της να υποβάλουν τις παραιτήσεις τους και παραιτήθησαν τελικώς στις 18.11.1877?
Όλο αυτό έγινε η αφορμή να ψηφισθεί ο νόμος περί ευθύνης υπουργών το 1877. Άλλο επακόλουθο; Παραιτήθηκε η κυβέρνησις?
Αλλά ? φευ! - η πολιτική σταδιοδρομία των καταδικασμένων δωροδοκουμένων δεν ετελείωσε εδώ? Ο Αρκάς (ή Λάκων) ιατρός και πολιτικός Ιω. Βαλασόπουλος? απεσύρθη, ακολούθησε το ιατρικό επάγγελμα, και σαν να μην τρέχει τίποτε επανήλθε στην ενεργό? πολιτική σκηνή και μάλιστα εξελέγη άλλες δύο φορές βουλευτής Λακωνίας (1879, 1885)!.. Ο έτερος Αρκάς πολιτικός ανήρ Β. Νικολόπουλος επανεξελέγη το 1877 και πάλι βουλευτής Αρκαδίας?
Οι σκοπευτικοί αγώνες, λοιπόν, που θα διεξαχθούν στις 28.6.2015 στο Σκοπευτήριο του Κάλβερτον των ΗΠΑ, θα είναι αφιερωμένοι στον Τηλέμαχο και την Καλλίστη και στο εισαγωγικό τους σημείωμα, έχουν περίληψη όλης της ανωτέρω ιστορίας?
Για περισσοτέρες πληροφορίες στο ushhfsaec@yahoo.com.
1] Βλ. Γ. Λεκάκη «Αρχαιοι σχολιαστές του Ομήρου και άλλες πηγές για τα ομηρικά», έκδ. Συλλόγου Φιλομήρων Ιθάκης «Ευχήν Οδυσσεί», 2012.
2] Γονείς του Ομήρου είναι, βάσει χρησμού του μαντείου των Δελφών, ο Τηλέμαχος (του Οδυσσέως) και η Πολυκάστη (του Νέστορος). Όμως αναφέρονται και η Ιήτις (Νιώτισσα) νύμφη Κριθεΐς/Κριθηίς, ή η Κλυμένη, ή ο Μέλης (ποταμός της Σμύρνης, εξ ου και Μελησιγενής), ή ο Απόλλων και η μούσα Καλλιόπη, ή ο Μαίων ή Μήτιος ο Λυδός και η Εύμητις (του Ευέπους)?
3] Κόρη Αθηναίου υφασματέμπορα. Δύο χρόνια μετά τον θάνατο του Σλήμαν, το 1892, η Σοφία Σλήμαν εχάρισε ένα μικρό τμήμα της «Τρωικής Συλλογής» στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.
4] Απέθανε αργότερα από μαρασμό.
5] Έδωσε «φακελλάκι» στον Βαλασόπουλο 10.000 δρχ. για να πάρει την έδρα. Για να υπογράψει το διάταγμα του έδωσε άλλες 8.000 δρχ.!
6] Έδωσε «φακελλάκι» 9.000 δρχ. σε μεσάζοντα για να μιλήσει στον? υπούργο?
7] Ή Λουκόπουλος, από την Βλασία Καλαβρύτων Αχαΐας. Μετά το σκάνδαλο, παραιτήθηκε του από τον μητροπολιτικό θρόνο και μετεγκατεστάθη στον Πειραιά. Η κηδεία του έγινε στον Πειραιά (1912) με τιμές? υποστρατήγου! Η δε σορός του ετέθη σε? προσκύνημα στον ΙΝ του Αγ. Κωνσταντίνου.
8] Από το Αίγιο Αχαΐας.
9] χειροτονία ή προαγωγή κληρικών και μοναχών σε εκκλησιαστικό αξίωμα, με προσφορά οικονομικών ανταλλαγμάτων. Πρώτος λέγεται ότι έκαμε την άνομη πράξη ο αινιγματικός Σίμων - ένας Γέτης, δηλ. θρακικής καταγωγής, εκ των ηγετών των γνωστικών, που συκοφαντήθηκε ως «Μάγος» - και έκτοτε η πράξις φέρει το όνομά του και ο ίδιος κουβαλά και αρνητική φήμη?
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
