Χρονοτοπία 22.04.2015

Εμείς μπορεί να χτυπιόμαστε και να λέμε ό,τι θέλουμε, και να φέρουμε επιστημονικά κριτήρια, αλλά αυτά μεθοδεύονται από υψηλότερα κλιμάκια, στα οποία - φευ! - οι επιστήμονες έχουν δείξει ανεπάρκεια στο να πείσουν και να εισχωρήσουν με τον ορθό λόγο... Εκεί εισχωρούν παρεπιστήμονες, δωτοί και πληρωμένοι. Έτσι «γεννώνται» και εφευρίσκονται κάθε τόσο και νέες «μειονότητες». Οι μειονότητες που «βλέπει» η ΕΕ (οι «εταίροι» μας, που νοιάζονται «για το καλό μας») στην Ελλάδα είναι: Οι. Αλβανοί (Albanians), οι... βλάχοι-αρωμούνιοι (Aromanians), οι... Βούλγαροι (Bulgarians), οι... «Μακεδόνες» (Macedonians), οι... Πομάκοι (Pomaks), οι... ρωμά/αθίγγανοι (Roms) και οι... Τούρκοι (Turks)!!!

Άντε τώρα ν' αποδείξεις πως δεν είσαι ελέφας, όταν το επίσημο υπουργείο σου (το Εξωτερικών), που πρέπει να έχει ειδικές υπηρεσίες, με ειδικούς νομομαθείς, διεθνολόγους, λαογράφους, κοινωνιολόγους, ιστορικούς, για ν' απαντά σ' όλα αυτά τα σαθρά και τα αστήρικτα, δεν έχει στείλει ούτε μια επιστολή διαμαρτυρίας προς την αρμόδια υπηρεσία της ΕΕ...

Επίσης, η ΕΕ «βλέπει» μειονότητες τους Aland στα Νησιά Άλαντ, τους Alba στην Σκοτία, τους Armani / Aroumanians, τους Breizh στην Βρετανία, τους Catalunya στην Καταλωνία, τους Corsica στην Κορσική, τους Cymru στην Ουαλία, τους Eire στην Ιρλανδία,  τους Ellan Vannin στο νησί του Μαν, τους Elsass στην Αλσατία, τους Euskal Herria στην Βασκωνία, τους Foroyar στα νησιά Φερόε, τους Friul στο Friuli, τους Fryslan στα νησιά Φρίσλαντ, τους Γκαγκαούζους (Gagauz Yeri) στην Γκαγκαουζία, τους Galiza στην Γαλικία, τους Kaszebe στην Κασουμπία, τους Kernow στην Κορνουάλη, τους Ladinia στην Λαντινία, τους Livomo στην Λιβωνία, τους Morava στην Μοραβία, τους Occitania στην Οκιτανία, τους Pridnestrovie στην Υπερδνειστερία, τους Rumantschs dal Grischun στην Ρωμανία, τους Rusyn στην Ρουθηνία, τους Sapmi στην Λαπωνία, τους Sardigna στην Σαρδηνία, τους Savoue στην Σαβοΐα, τους Serbja στην Σερβία, τους Slunsk στην Σιλεσία, τους Sudtirol στο Ν. Τυρόλο, τους Val d'Aouta στην Κοιλάδα Αόστα, τους Vlaanderen στην Φλάνδρα, τους Waloneye στην Βαλλονία... και κύριος οίδε ποιους άλλους...

Ψάχνοντας καλά ανάμεσα στις «άτακτες» «μεινότητες» της Ευρώπης, διακρίνουμε ψήγματα ελληνογενών...

Κράτη-μορφώματα, που καταπίεσαν λαούς και φυλές, προκειμένου να «δείξουν» μεγάλα και δυνατά, θα οδηγηθούν στο πραγματικό τους μέγεθος... Ίσως και στην ανυπαρξία τους... Θα έρθει η στιγμή που «την ασήμαντη παρουσία τους θα βλέπουν σε κάθε γωνιά»... Σύνορα που επιβλήθηκαν με το «έτσι θέλω» και όχι με τα φυσικά, ιστορικά, γεωγραφικά κριτήρια, θα αλλάξουν, ακυρώνοντας τις οιστικές «αβλεψίες» του ΟΗΕ. Ήδη στην Νότιο Ιταλία δρουν τουλάχιστον 17 αυτονομιστικά κινήματα, που δεν θέλουν να έχουν καμμιά σχέση με τους Βόρειους Ιταλούς, οι οποίοι με την σειρά τους, δεν θέλουν να έχουν καμμιά σχέση με τους «παρακατιανούς» Νότιους Ιταλούς... Αλλά και μέσα στους Βόρειους Ιταλούς υπάρχουν αποσχιστικά κινήματα και φωνές... Το ίδιο και στην Γαλλία... Βλέπω να οδηγούμεθα προς κράτη-«χαλαρές» ομοσπονδίες... Κι όλα αυτά, γιατί «δεν πάει άλλο» με τα κράτη που κατέχουν εδάφη και λαούς παρά την θέλησή τους και την ιστορική αλήθεια και πραγματικότητα (όπως λ.χ. η Αλβανία κατέχει την Β. Ήπειρο, η Τουρκία την Β. Κύπρο, τον Πόντο, κ.ά.). Υπάρχει πάντα ένα σημείο βρασμού σε κάθε καζάνι που βράζει. Και μέσα σε αυτήν την αναμπουμπούλα, θα πέσει ο πέλεκυς επί δικαίων και αδίκων, θα κερδοσκοπήσουν και πάλι τα γνωστά διεθνή συμφέροντα, που είναι πάνω από κράτη, που οι κυβερνήσεις τους νομίζουν - τρομάρα τους! - ότι κυβερνούν, και θα χαθούν λαοί, φυλές, εκτάσεις, περιουσίες, προς δημιουργίαν ενός νέου κόσμου, «καλύτερου», «δικαιότερου», για να ξαναπάρει οξυγόνο και να πιει νέο αίμα το αδηφάγο καννιβαλικό τέρας, που σκαρφίζεται την μανιοφθαρτική «παγκόσμια διακυβέρνηση»...

Είναι αυτό μια επιστροφή στον φεουδαρχισμό του σκοτεινού Μεσαίωνος, στον οποίο έφεραν την ανθρωπότητα τα δόγματα και οι εφευρέσεις, απαγορεύσεις, ανελευθερίες των θρησκειών; Μπορεί και να είναι. Με την πείρα που έχουν αποκομίσει για τους λαούς αυτούς, οι «παγκόσμιοι» ξέρουν να τους χειριστούν, πετώντας τους ένα ξεροκόμματο, χρεώνοντάς τους ένα δάνειο, αλλοιώνοντας τον πληθυσμό με αλλογενείς και αλλόθρησκες εθνότητες, δίνοντάς τους έναν κυβερνήτη, που ο κουτολαός θα νομίζει ότι τον εξέλεξε, τον επέλεξε, τον έβγαλε μέσα απ' αυτόν γι' αυτόν, πως είναι ο καθαρτήρ του. Επιστήμονες θα βγαίνουν και θα λένε πόσο μπροστά πάει ο κόσμος! Συνέδρια, βιβλία και εκπομπές θα αναφέρονται στην νέα τάξη που δημιουργείται για να είμαστε «εν τάξει». Θα επιστρατευθούν (ευκολο-αργυρώνητοι) ιατροί, βιολόγοι, πολιτικοί, παπάδες, ιστορικοί, καθηγητές, δημοσιογράφοι. Ώσπου ν' αποδειχθούν τα πρακτοριλίκια, τα χαφιεδιλίκια, τα ψεύτικα δάνεια, τα δήθεν χρέη, θα είναι αργά. Στον πλανήτη θα έχουν απομείνει μόνον οι κατσαρίδες και οι κάκτοι. Και τότε οι εμπνευστές αυτών των σχεδίων θα πεθάνουν κυβερνήτες μεν, άνευ κυβερνωμένων δε. Όμως, υπάρχει και επιδειπνίς: Οι λέσχες των παγκοσμίων, όταν δεν θα έχουν τι άλλο να φάνε, και έχοντας ανοίξει το στομάχι τους, θα φάνε ο ένας τον άλλον, διότι αυτό επιτάσσει ο νόμος της ζούγκλας, των στεππών, των ερήμων. Έτσι κάνουν οι νομάδες, που δεν μπόρεσαν ποτέ να γίνουν ομάδες.

Αναγνωρίζοντας πως κάθε λαός, κάθε άνθρωπος έχει το αναφαίρετο δικαίωμα στην αυτοδιάθεση - αλλά όχι στην προ-αποφασισμένη ένταξη και μαζο-κατηγοριοποίηση - οδηγούμεθα σε μια Ευρώπη - και σε έναν πλασματώδη κόσμο - που πάει προς διάλυση, εις τα εξ ων συνετέθη (και απ' αυτούς που τα συνέθεσαν όλα αυτά), προς μια πολυδιάσπαση κρατών και λαών, με στόχο και σκοπό, όχι τα ωφελήματά τους και τις ανάγκες τους, για ένα καλύτερο μέλλον, ούτε τα επιστημονικά-ιστορικά κριτήρια, αλλά για ευκολότερο χειρισμό τους, κατά το ρωμαϊκόν «διαίρει και βασίλευε»...

Υπάρχει διάφευξις; Πάντα υπάρχει. Και είναι αυτή που δεν υπολογίζουν. Ο αστάθμητος παράγων. Που μπορεί να είμαι εγώ, πορεί να είσαι εσύ.

Κάποιοι εργάζονται για να κυβερνήσουν τον κόσμο που θα διαλύσουν. Κάποιοι τραγουδούν για να ενώσουν τον κόσμο, κάτω από έναν πνευματικό Ηλιαπόλλωνα. Η μάχη αιώνια. Θα δούμε και πάλι ποιος θα νικήσει...

Περισσότερα δείτε εδώ:

Κάποτε κάποιος αρχαίος Αθηναίος ενοίκιασε ένα γαϊδουράκι για να μεταφέρει αυτόν και τα πράγματά του από την Αθήνα στα Μέγαρα.

Ήταν όμως καταμεσίς του καλοκαιριού και στον δρόμο το λιοπύρι κατέκαυσε και αυτόν και τον αγωγιάτη. Τότε στάθηκαν για μια μικρή ανάπαυση. Ο αγωγιάτης ξάπλωσε κάτω από την σκιά που δημιουργούσε το σώμα του όνου. Ο Αθηναίος επειδή δεν είχε άλλη σκιά, ήταν αναγκασμένος να πλαγιάσει στο καύμα του ηλίου, πράγμα ανυπόφορο. Απαίτησε τότε από τον αγωγιάτη να σηκωθεί από την σκιά του όνου, και να ξαπλώσει αυτός, με την αιτιολογία πως αφού ενοίκιασε το γαϊδούρι, ενοίκιασε και την σκιά του!

Ο αγωγιάτης βέβαια διαφωνούσε, λέγοντας πως του ενοίκιασε μόνο το γαϊδούρι και όχι την σκιά αυτού.

Γι' αυτήν τους την διαφωνία κατέληξαν στα δικαστήρια.

Έκτοτε έμεινε να λέμε για κάθε ασήμαντη αφορμή, η οποία διογκώνεται, από το ένα ή το άλλο μέρος, πως ερίζουν «περί όνου σκιάς» («επί των επ' ευτελέσι μαχομένων»-Χρυσοκέφαλος ή «περί των ενδιατριβόντων τοις μηδενός αξίοις»- Αρσένιος).

Δίδυμη παροιμία ήταν και η «περί Δελφοίς σκιά».

Αλλά το αυτό ελέγετο και για δύο Αβδηρίτες... Οι αρχαίοι περιέπαιζαν τους Αβδηρίτες ως ανοήτους, διότι δεν είχαν κάτι σημαντικό να κάμουν και έριζαν για την σκιά του γαϊδάρου! Εάν ήξευραν το περιεχόμενο του «μασαλιού», θα καταλάβαιναν ότι αυτό θέλει να εφιστήσει την προσοχή ακόμη και στα πιο ασήμαντα, διότι καμμιά φορά, από την σκιά ενός γαϊδάρου, δηλ. από κάτι φαινομενικά ευτελές, υπό προϋποθέσεις, εξαρτάται ακόμη και η πολύτιμος ζωή, όταν λ.χ. βρεθεί υπό καύσωνος... Όπως ένα ποτήρι καθαρό νερό, φθηνό αγαθό (ακόμη), σε σώζει στην έρημο...

Για περισσότερα: Αριστείδης-Δημοσθένης, Σοφοκλής («Κηδαλίων» fr. 308 N.2 = 331 P.), Αριστοφάνης («Δαίδαλος» (II 1019 M. = fr. 192 K.), Λεξικόν Σούδα, Αρσένιος, Χρυσοκέφαλος, κ.ά.