Χρονοτοπία 14.09.2016

«Σεπτεμβριανά»:

Το οργανωμένο από την ειδική υπηρεσία του Γενικού Επιτελείου Τουρκίας πογκρόμ κατά της ελληνικής κοινότητας Κωνσταντινουπόλεως και Σμύρνης, καθώς και των άλλων μειονοτήτων?

Εν καιρώ ειρήνης? σε 9 ώρες κατεστράφησαν ολοσχερώς 1.004 σπίτια, άλλα 2.500 υπέστησαν εκτεταμένες ζημιές, 4.348 καταστήματα, 27 φαρμακεία, 26 σχολεία, 5 πολιτιστικοί σύλλογοι, οι εγκαταστάσεις 3 εφημερίδων, 12 ξενοδοχεία, 11 κλινικές, 21 εργοστάσια, 110 ζαχαροπλαστεία και εστιατόρια, 73 εκκλησίες, ενώ συλήθηκαν πάρα πολλοί τάφοι σε κοιμητήρια, καθώς και τάφοι των πατριαρχών...

61 Χρόνια από τα «Σεπτεμβριανά» του 1955 στην Πόλη. Την περασμένη Τετάρτη (7 Σεπτεμβρίου) έγιναν τα εγκαίνια στην Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιώς (Φίλωνος 29) της εκθέσεως και των εκδηλώσεων της Οικουμενικής Ομοσπονδίας Κωνσταντινουπολιτών, για την 61η επέτειο των Σεπτεμβριανών (6-7 Σεπτεμβρίου 1955), που αποτέλεσαν κορυφαία στιγμή του διωγμού των Ελλήνων της Πόλεως. «Ξεκινώντας από τον μεγάλο αποχαιρετισμό της καταστροφής του 1922, της ανταλλαγής των πληθυσμών που ακολούθησε, με μία σειρά άλλων θλιβερών γεγονότων, φθάνουμε στα Σεπτεμβριανά του 1955, όπου σε μία νύχτα, μαινόμενος όχλος, μέσα σε λίγες ώρες, κατέστρεψε ολοσχερώς όλην την ελληνική οικονομική δραστηριότητα και λεηλάτησε τα σπίτια, τις περιουσίες και τα ιδρύματα της ομογένειας», είπε η κα Κόβη, παρουσιάζοντας την έκθεση «1955 ? Σεπτεμβριανά Κωνσταντινούπολης». Μάλιστα ετόνισε ότι στην Τουρκία πολλοί εξέφρασαν την βαθειά τους ντροπή όταν αντίκρισαν τις φωτογραφίες, αλλά και κριτική στις πολιτικές διώξεων των τουρκικών κυβερνήσεων απέναντι στις μειονότητες, ενώ τα τελευταία χρόνια παρατηρείται να γράφονται άρθρα και να γίνονται έρευνες πάνω σε θέματα που αποτελούσαν ταμπού στην γειτονική χώρα. Ετόνισε ότι αν και τα Σεπτεμβριανά σημάδεψαν την πορεία του Ελληνισμού της Κωνσταντινουπόλεως, αποτελώντας την αρχή της δημογραφικής καταρρεύσεώς του, εν τούτοις ο ελληνικός λαός σε μεγάλο ποσοστό τα αγνοεί, ενώ δεν συμπεριλαμβάνονται στην εκπαιδευτική ύλη των σχολικών βιβλίων της Ελλάδος! Η έκθεσις ελληνικού, κυπριακού και τουρκικού Τύπου και οι παράλληλες εκδηλώσεις της Οικουμενικής Ομοσπονδίας Κωνσταντινουπολιτών (Οι.Ομ.Κω.), στην Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιώς, ολοκληρώθηκαν την 10η Σεπτεμβρίου 2016.

Υπενθυμίζεται, ότι, όπως αναφέρει το ειδικό ένθετο της Οι.Ομ.Κω., με την ονομασία «Σεπτεμβριανά» έμεινε στην ιστορία το οργανωμένο από την ειδική υπηρεσία του Γενικού Επιτελείου της Τουρκίας πογκρόμ [1]  της νύκτας της 6ης Σεπτεμβρίου 1955 κατά της εξαιρεθείσης από την ανταλλαγή πληθυσμών, ελληνικής κοινότητος της Κωνσταντινουπόλεως και της Σμύρνης, καθώς και των άλλων μειονοτήτων, βάσει της Συνθήκης της Λωζάννης του 1923. Μέσα σε 9 περίπου ώρες κατεστράφησαν ολοσχερώς 1.004 σπίτια, ενώ άλλα περίπου 2.500 υπέστησαν εκτεταμένες ζημιές. Κατεστράφησαν επίσης 4.348 καταστήματα, 27 φαρμακεία, 26 σχολεία, 5 πολιτιστικοί σύλλογοι, οι εγκαταστάσεις 3 εφημερίδων, 12 ξενοδοχεία, 11 κλινικές, 21 εργοστάσια, 110 ζαχαροπλαστεία και εστιατόρια, 73 εκκλησίες? Συλήθηκαν πάρα πολλοί τάφοι σε κοιμητήρια, καθώς και οι τάφοι των πατριαρχών στην Μονή Βαλουκλή. Αυτόπτες μάρτυρες θυμούνται ακόμη με φρίκη τα πεταμένα στους δρόμους της Κωνσταντινουπόλεως υποδήματα και ρούχα των Ελλήνων, οι οποίοι πετάχτηκαν, στην κυριολεξία, έξω από τα σπίτια τους εκείνη την αποφράδα νύχτα. Η εφημερίδα «Τα Νέα» της 8ης Σεπτεμβρίου 1955 αναφέρει «300 τραυματίες εκ των οποίων 90 ψυχορραγούν»?

Οι Τούρκοι νέο-βάρβαροι που τώρα εκλιπαρούν να γίνουν μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, τότε στην Πόλη εφώναζαν «Κάτω η Ευρώπη!» και «Εμπρός για την Αθήνα και την Θεσσαλονίκη»!

Σύμφωνα πάντα με το ειδικό ένθετο της Οι.Ομ.Κω., «η Οργανωμένη από την Υπηρεσία Ειδικού Πολέμου του Γενικού Επιτελείου της Τουρκίας επίθεση αποτελεί το πλέον μαζικής κλίμακας πογκρόμ του 20ού αιώνος, μαζί με την Νύκτα των Κρυστάλλων (8-10.11.1938) κατά των εβραϊκών κοινοτήτων της Γερμανίας από το ναζιστικό κόμμα». Εγώ βλέπω και πάλι να αποδεικνύεται ταύτισις, συνεργασία και ανταλλαγή «τεχνογνωσίας» και μεθόδων εξολοθρεύσεως και εκκαθαρίσεως μεταξύ των φίλων χωρών και ομοϊδεατών Τουρκίας-Γερμανίας?

Ενώ ο βασικός στόχος των λεηλασιών ήταν η εξολόθρευσις των ελληνικών κοινοτήτων Κωνσταντινουπόλεως και Σμύρνης, κατά παράβασιν της Συνθήκης της Λωζάννης και του Διεθνούς Δικαίου, η αφορμή εδόθη από αποδεδειγμένα πλέον, σκηνοθετημένη από την ίδια την τουρκική κυβέρνηση προβοκατόρικη επίθεση στο δήθεν πατρικό του Μουσταφά Κεμάλ στην Θεσσαλονίκη! Οι δε συμμετέχοντες στην προβοκάτσια αθωώθηκαν και κατέλαβαν σημαντικές θέσεις στην Τουρκία!.. Είναι τρομερό να καταλάβει κανείς πως το πογκρόμ εναντίον της ελληνικής μειονότητος προεκλήθη από την μεθοδευμένη διασπορά ψευδών ειδήσεων, σχετικώς με την επίθεση εναντίον του δήθεν σπιτιού του Μουσταφά Κεμάλ στην Θεσσαλονίκη! Είναι τρομερό για να καταλάβει κανείς την δύναμη του Τύπου και της ειδήσεως, στις αμόρφωτες μάζες, τους αφελείς, αγράμματους, ανιστόρητους και ως τέτοιους ευκολοχειρίσιμους «οπαδούς-χειροκροτητές»?

Από την επισκόπηση του ημερησίου τουρκικού και ελληνικού Τύπου (6-10.9.1955), προκύπτει η σκανδαλώδης αντίθεσις στην αντιμετώπιση των γεγονότων σε Ελλάδα και Τουρκία. Ο τουρκικός Τύπος προπαγανδίζει κατά των Ελλήνων της Πόλεως, ξεσηκώνοντας με εκτενή ανθελληνικά πρωτοσέλιδα τα πλήθη, ενώ ο ελληνικός Τύπος παρουσιάζει? καθυστερημένη αντίδραση και αργά αντανακλαστικά, εκθέτοντας τα γεγονότα, παράλληλα με άλλες ειδήσεις. Επισημαίνεται, ότι τα πρωτοσέλιδα του τουρκικού Τύπου έχουν φωτογραφίες του Κεμάλ, αναφέρονται εκτενώς στην δήθεν βομβιστική επίθεση κατά της τάχα πατρικής οικίας του και στις λεηλασίες κατά των Ελλήνων της Πόλεως και της Σμύρνης, με ανατριχιαστικές φωτογραφίες! Χαρακτηριστική δε είναι η διακήρυξις του Συλλόγου «Η Κύπρος είναι Τουρκική», στην οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρεται:
«1? Για εμάς το σπίτι του Κεμάλ και το Τουρκικό Προξενείο της ιστορικής Θεσσαλονίκης, όπως και η Δυτική Θράκη, κατά το Διεθνές Δίκαιο, είναι τουρκικά εδάφη? 4. Η ελληνική κυβέρνηση, οι απανταχού Έλληνες και οι υποστηρικτές αυτών συνέλθετε, διαφορετικά εφ? εξής θα έχετε να αντιμετωπίσετε το μίσος και την δύναμή μας που θα επισκιάσουν ακόμη και τα γεγονότα του 1922. Η Κύπρος είναι τουρκική. Θα παραμείνει τουρκική. Όποιος σκέπτεται ενάντια ή πάει να χαλάσει τον όρκο, όπου και να βρίσκεται θα το πληρώσει ακριβά» (μετάφραση ληφθείσα από το ειδικό ένθετο Οι.Ομ.Κω. σελ. 5).

Στον αντίποδα τα πρωτοσέλιδα του «καθυστερημένου» ελληνικού Τύπου είτε αγνοούν τελείως, είτε εκθέτουν περιορισμένα τις λεηλασίες στην Κωνσταντινούπολη, ενώ ταυτόχρονα παραθέτουν εκτενή ρεπορτάζ με φωτογραφίες από την επίσκεψη του? βασιλικού ζεύγους στο Βελιγράδι!!! Ενώ ο ελληνισμός της Κωνσταντινουπόλεως, της Βασιλίδος των Πόλεων, της ιδικής μας Πόλεως, εξεδιώκετο βαναύσως από τις υπερχιλιετείς εστίες του, το βασιλικό ζεύγος πραγματοποιούσε εθιμοτυπική επίσκεψη στο Βελιγράδι, την οποίαν δεν φαίνεται να διέκοψε! Ο δε ελληνικός Τύπος της εποχής ασχολήθηκε περισσότερο με αυτήν την είδηση, παρά με την γενοκτονία των Ελλήνων της Κωνσταντινουπόλεως!!! Από την επισκόπηση, τέλος, του Τύπου προκύπτει η ευθεία σύνδεσις των βανδαλισμών του 1955 στην Πόλη και στην Σμύρνη με τις εν εξελίξει συζητήσεις για το Κυπριακό?

Πάντως μνεία πρέπει να γίνει στον επίσημο φωτογράφο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, Δημήτρη Καλούμενου, ο οποίος διακινδύνευσε την ζωή του για να καταγράψει τα γεγονότα και να περάσει λαθραία τις φωτογραφίες στην Ελλάδα, με τη βοήθεια ανταποκριτή της εφημερίδος «Έθνος», Γιώργου Καράγιωργα.
Κι όποιος ακόμη κάθεται στην θέση του, είτε δεν βλέπει, είτε δεν ακούει, είτε δεν αισθάνεται. Η τότε ελληνική κυβέρνηση του Σεπτεμβρίου 1955 (ήταν του Αλ. Παπάγου), και πάλι ξεπούλησε τα γεγονότα της καταστροφής του ελληνισμού της Πόλεως και της Σμύρνης. Είναι οξύμωρο και φρικτό, αλλά τα μεγαλύτερα εγκλήματα από την Τουρκία κατά της Ελλάδος έχουν γίνει σε περιόδους έξαρσης της λεγομένης «Ελληνοτουρκικής φιλίας».

Η Νομική Κατοχύρωση των Δικαιωμάτων των Μειονοτήτων

Στα πλαίσια των προαναφερομένων εκδηλώσεως στον Πειραιά, το περασμένο Σάββατο (10 Σεπτεμβρίου) επραγματοποιήθη και ημερίδα με θέμα: «Η Νομική Κατοχύρωση των Δικαιωμάτων των Μειονοτήτων» με ομιλητές την Petra Roter, Καθηγήτρια και Πρόεδρο της Συμβουλευτικής Επιτροπής για την Σύμβαση-Πλαίσιο της Προστασίας των Εθνικών Μειονοτήτων του Συμβουλίου της Ευρώπης και τον Ρουμανο-ούγγρο δημοσιογράφο και πολιτικό, Lorant Vincze, πρόεδρο των Ηνωμένων Εθνοτήτων της Ευρώπης (FUEN). Οι εισηγήσεις έγιναν στην αγγλική με συντονισμό και μετάφραση του κ. Νικολάου Ουζούνογλου, προέδρου της Οι.Ομ.Κω. καθηγητού στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο.
Η κ. Roter, αφού έκανε μια ιστορική αναδρομή της εξελικτικής πορείας αναγνωρίσεως δικαιωμάτων στις μειονότητες, αναφέρθηκε εκτενέστερα στην Σύμβαση-Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την προστασία των μειονοτήτων του 1990, επισημαίνοντας ότι 39 κράτη την έχουν υπογράψει, αλλά 8 κράτη του Συμβουλίου της Ευρώπης είτε την έχουν υπογράψει, αλλά δεν την έχουν επικυρώσει (π.χ. Ελλάς), είτε ούτε την έχουν υπογράψει, ούτε την έχουν επικυρώσει (π.χ. Τουρκία). Συμπερασματικώς ανέφερε ότι η αντιμετώπισις των μειονοτικών ομάδων ως απειλή, απετέλεσε σπίθα συγκρούσεων μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών στην γεμάτη βία ιστορία της Ευρώπης, ενώ η υιοθέτηση των αρχών της Συμβάσεως-Πλαισίου (ισότητα, μη διάκριση, συμμετοχή των μειονοτήτων στην ευρύτερη κοινωνική ζωή), μπορεί να αποτελέσει εργαλείο για την βελτίωση των διακρατικών σχέσεων με ταυτόχρονη εξασφάλιση της διατηρήσεως της ταυτότητος των μειονοτήτων. 

Ο κ. Vincze επεσήμανε:

α) ότι τα εργαλεία για την προστασία των μειονοτήτων είναι η προαναφερθείσα Σύμβαση-Πλαίσιο του 1990, η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προστασία των μειονοτικών Γλωσσών και τα κριτήρια της Κοπεγχάγης για την εισδοχή κρατών στην Ευρωπαϊκή Ένωση,

β) ότι η Τουρκία δυστυχώς δεν επιθυμεί να αναγνωρίσει την ιστορία, και ότι η άρνησις εκ μέρους της των γενοκτονιών είναι έλλειψη δημοκρατίας,

γ) ότι ο 20ός αι. στιγματίσθηκε από βίαιες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπου όλες οι διεθνείς συμβάσεις αγνοήθηκαν,

δ) ότι η FUEN δίνει ιδιαίτερη σημασία στις μικρές κοινότητες που κινδυνεύουν, αφού μόνο σε ελάχιστες περιπτώσεις δεν έχει υπάρξει μείωση-αφομοίωση αυτών, κατόπιν μακράς και συστηματικής διαδικασίας,

 ε) ότι ειδικώς για τους Έλληνες της Τουρκίας απαγορεύθηκε με νόμο (Ιούνιος 1932) η άσκησις συγκεκριμένων επαγγελμάτων, κάτι που είχε ως συνέπεια να φύγουν από την Πόλη 13.000 Έλληνες, ενώ μετά τις λεηλασίες του 1955 έφυγαν άλλοι 80.000,

 στ) ότι κατά τον Β? Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1955 και το 1963 υπήρξε μαζικός εκπατρισμός των Ελλήνων της Κωνσταντινουπόλεως, εκ των οποίων το 80% ήλθε στην Ελλάδα, και οι οποίοι υπέστησαν συνεχή προπαγάνδα μίσους, αφαίρεση περιουσιών, και αρπαγή γης χωρίς καταβολή αποζημιώσεων,

 ζ) ότι η Διεθνής Ομοσπονδία Μειονοτικών Δικαιωμάτων, το Συμβούλιο της Ευρώπης και το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ έχουν επανειλημμένως τονίσει την ανάγκη προστασίας των μειονοτήτων,

 η) ότι η FUEN έχει απευθύνει, ήδη από το 2012, σχέδιο προς την Τουρκία για αποκατάσταση των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας των μελών των μειονοτήτων και λήψεως μέτρων προστασίας αυτών,

 θ) ότι η Τουρκία πρέπει να υιοθετήσει τις διεθνείς συμβάσεις και τις δηλώσεις της FUEN, να επιτρέψει τις εκλογές στα βακούφια, να αναγνωρίσει την νομική προστασία των μειονοτήτων και να επιστρέψει τις περιουσίες τους στα μέλη των μειονοτικών ομάδων,

 ι) τέλος, ότι η Τουρκία και η Ελλάς χρησιμοποίησαν εξ ίσου την Συνθήκη της Λωζάννης για να προβούν σε παραβιάσεις των δικαιωμάτων των μειονοτήτων: Η Τουρκία των Ελλήνων της Κωνσταντινουπόλεως, η Ελλάς των Τούρκων της Δυτικής Θράκης. Αναφέρθηκε δε σε πρόσφατη απέλαση από την Ελλάδα του Τούρκου καθηγητή Μουσταφά Καϊμακτσί, προέδρου του Συλλόγου Αλληλεγγύης Ρόδου, Κω και Δωδεκανήσων (ROİSDER).

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, πράγματι, σε μια κίνηση με πολύ παρασκήνιο, οι ελληνικές Αρχές συνέλαβαν στην Κω και απέλασαν από την χώρα (31.8.2016) τον ανωτέρω αναφερόμενο Τούρκο, που εμφανίζεται ως «προστάτης των μουσουλμάνων της Δωδεκανήσου» και που, κατά καιρούς, έχει προβεί σε καταγγελίες σε διεθνείς οργανισμούς για καταπίεση της μειονότητος στα Δωδεκάνησα, λίγες ημέρες πριν την Διάσκεψη για την Σταθερότητα και την Ασφάλεια, που έληξε στις 9.9.2016, κι ενώ είχαν συγκεντρωθεί πληροφορίες ότι ετοίμαζε επικίνδυνες για την διεθνή εικόνα της Ελλάδος, ενέργειες, αφού εις βάρος του υπήρχε σχετική απαγόρευση εισόδου, λόγω ακριβώς της ανθελληνικής του δραστηριότητος. Η δε απέλαση αυτή προεκάλεσε ανακοίνωση του Χαλίτ Χαμπίπογλου, προέδρου της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Τούρκων Δυτικής Θράκης, η οποία ευθέως θέτει θέμα τουρκικής μειονότητος στα Δωδεκάνησα, αναφέρουσα μεταξύ άλλων: «Η απέλαση του προέδρου του Συλλόγου Πολιτισμού και Αλληλεγγύης Τούρκων Ρόδου, Κω και Δωδεκανήσων, καθηγητού Δ. Μουσταφά Καϊμακτσί, είναι μια απ? ευθείας απόπειρα των ελληνικών Αρχών να εκφοβίσουν την τουρκική κοινότητα, που ζει σε Ρόδο, Κω και Δωδεκάνησα. Μέσα από αυτή την κίνηση, επιδιώκεται να απειληθούν τα μέλη της τουρκικής κοινότητος, τα οποία επί 70 περίπου έτη ζουν υπό καταπίεση?»[2] .
Εν σχέσει με τα λεχθέντα από τον L. Vincze, και στα πλαίσια της υποβολής ερωτήσεων, του υπεβλήθη η εξής ερώτηση:
«Με δεδομένα τα εξής:

α) η Συνθήκη της Λωζάννης 1932 όρισε ως μη ανταλλάξιμους πληθυσμούς τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης και τους μουσουλμάνους (όχι Τούρκους) της Δυτικής Θράκης,
β) στους μουσουλμάνους της Δυτικής Θράκης περιλαμβάνονται όχι μόνον τουρκογενείς, αλλά και Πομάκοι και Ρομά, οι οποίοι διαχωρίζουν την θέση τους από τους τουρκογενείς[3], και έχουν ιδική τους μητρική γλώσσα, την πομακική και την ρομανί, και όχι την τουρκική,
γ) δεν υπάρχει αναγνωρισμένη μουσουλμανική μειονότητα στην Δωδεκάνησο. Η συνθήκη της Λωζάννης ΔΕΝ αναγνώρισε ως μη ανταλλάξιμους πληθυσμούς τους μουσουλμάνους της Δωδεκανήσου,
δ) ότι οι τουρκογενείς μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης, ούτε μειώθηκαν, ούτε αφομοιώθηκαν, αλλά αυξήθηκαν, απολαμβάνουν δωρεάν μειονοτικής εκπαιδεύσεως από το ελληνικό κράτος, όπου διδάσκονται στην μητρική τους γλώσσα, την τουρκική, έχουν ιδικές τους τράπεζες, απολαμβάνουν θετικής διακριτικής μεταχειρίσεως με προτεραιότητα εισαγωγής στην ελληνική κρατική τριτοβάθμια εκπαίδευση, ενώ η ελληνική νομοθεσία επιτρέπει την εφαρμογή του ιερού μουσουλμανικού νόμου (σαρία[4]) για το προσωπικό καθεστώς των μουσουλμάνων[5], η δε Ελλάς είναι η μοναδική χώρα στην Ευρώπη, στην οποία ισχύει, έστω εν μέρει, και σε ένα συγκεκριμένο εδαφικό της τμήμα, την Δυτ. Θράκη, ο ιερός μουσουλμανικός νόμος (η σαρία καταργήθηκε και στην Τουρκία από το 1926),
ε) ότι η Συνθήκη της Λωζάννης όρισε στο άρ. 14 ιδιαίτερο καθεστώς αυτονομίας και ειδικής προστασίας για τους μη μουσουλμανικούς πληθυσμούς της Ίμβρου και της Τενέδου, όπου ζούσαν σχεδόν αμιγώς ελληνικοί πληθυσμοί, οι οποίοι, ωστόσο, με οργανωμένες διαδικασίες εκκαθαρίσεως του τουρκικού κράτους σήμερα έχουν εκτοπισθεί, σχεδόν ολοκληρωτικώς, οι δε εναπομείναντες Έλληνες κάτοικοι, με τουρκική υπηκοότητα, δεν δικαιούνται να κληροδοτήσουν τα ακίνητά τους στους Έλληνες συγγενείς ή οικείους τους, αλλά μόνον σε Τούρκους υπηκόους (κάτι που με σαφήνεια έχει ως σκοπό την ολοκληρωτική απομάκρυνση του ελληνικού στοιχείου), ερωτάσθε:
α) με ποιον τρόπο οι ελληνικές κυβερνήσεις χρησιμοποίησαν την Συνθήκη της Λωζάννης για να παραβιάσουν, όπως λέτε, τα δικαιώματα της μουσουλμανικής μειονότητος της Δυτ. Θράκης, και

β) τι σκοπεύει να πράξει η FUEN, προκειμένου να προστατέψει τα καταπατηθέντα δικαιώματα των Ιμβρίων και Τενεδίων Ελλήνων;».

Ο Ρουμανο-Ούγγρος δημοσιογράφος ήλθε σε δύσκολη θέση. Τον είδα να ξεροκαταπίνει. Η απάντησις στην ανωτέρω ερώτηση ήταν τα εξής: «Ο ομιλητής δεν έχει ίδια αντιμετώπιση, αλλά προσπαθεί να τηρήσει ίσες αποστάσεις μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας. (σ.σ. δηλ. μεταξύ θύματος και θύτη!). Στην Ευρώπη έχουν παρατηρηθεί και αλλού φαινόμενα απώλειας μειονοτήτων, π.χ. η Ρουμανία έχασε μειονότητα στην Γερμανία, κατόπιν όμως καταβολής χρηματικού ανταλλάγματος στα μέλη της μειονότητος, επομένως η περίπτωση διαφοροποιείται από αυτήν της Ίμβρου και της Τενέδου (σ.σ. Οπότε γιατί την ανέφερε;). Στην Βρετανία χάνονται πολλά γλωσσικά ιδιώματα και γίνεται προσπάθεια διατηρήσεώς τους (σ.σ. Άσχετο με την ερώτηση). Το γεγονός ότι η Συνθήκη της Λωζάννης μιλά για μουσουλμανική μειονότητα, δεν δεσμεύει τους γηγενείς, που εν συνεχεία διατηρούν το δικαίωμα αυτοδιαθέσεως και μπορούν να χαρακτηρισθούν, όπως θέλουν π.χ. να αυτοαποκληθούν Τούρκοι (σ.σ.: Ή ό,τι άλλο επιθυμούν, το ίδιο δε ισχύει και για τους Έλληνες της Τουρκίας, που παρέμειναν στις εστίες τους, παρά τους εκτοπισμούς και τις φρικαλεότητες). Τέλος, η εισαγωγή και εφαρμογή της σαρία είναι απαράδεκτη για οποιοδήποτε χώρα» (σ.σ.: Συμφωνώ για την οπισθοδρομικότητα της σαρία, αλλά η ισχύς της, ως προς τις προσωπικές σχέσεις των μουσουλμάνων της Δυτ. Θράκης, αποδεικνύει πάντως, ότι η Ελλάς σέβεται, και μάλιστα υπέρ το δέον, τα δικαιώματά τους).

Τέλος, έγινε αναφορά στις επιτροπές αποκαταστάσεως των Κυπρίων που έχασαν τις περιουσίες τους από την εισβολή, και στο γεγονός ότι η ελληνική μειονότητα της Αλβανίας μπορεί να στηριχθεί στο γεγονός ότι η Αλβανία έχει υπογράψει την Σύμβαση-Πλαίσιο του 1990.

Δεκάδες Πανεπιστήμια των ΗΠΑ - συμπεριλαμβανομένων και του Χάρβαρντ και του Πρίνστον - έχουν λάβει δωρεές από Τούρκους επιχειρηματίες για την δημιουργία τμημάτων μελετών τουρκικής Ιστορίας? Οπότε μπροστά στους χρηματοδότες τους δεν διστάζουν να αποσιωπούν την Ιστορία. Ή να την αγνοούν. Ή να την παραχαράσσουν. Διότι δεν είναι Πανεπιστήμια, αλλά επιχειρήσεις. Γι? αυτό και οι περισσότεροι ιστορικοί στο εξωτερικό ? αλλά, φευ, και την Ελλάδα! - δεν γνωρίζουν την καταστροφή εκείνης της νύχτας του 1955. Οι δε τουρκικές κυβερνήσεις - ειδήμονες στην συστηματική διαστρέβλωση της ιστορίας της χώρας τους - έχουν προσπαθήσει να την διαγράψουν από την συλλογική μνήμη των Τούρκων, θεωρώντας την ως ένα «μεμονωμένο περιστατικό»?
Στην όλη ιστορία δεν θα πρέπει να θεωρήσουμε εκτός θέματος την δίκη του τότε πρωθυπουργού της Τουρκίας, Αντνάν Μεντερές (γεννηθέντα στην αρχαία ελληνική πόλη Τράλλεις), που οδήγησε τελικώς στον απαγχονισμό του, το 1961! Το Ανώτατο Δικαστήριο της Τουρκίας, εκτελώντας εντολές της στρατιωτικής χούντας που κυβερνούσε, ανακοίνωσε την 1.600 σελίδων απόφασή του, σύμφωνα με την οποία 15 ηγετικά στελέχη του καθεστώτος Μεντερές καταδικάσθηκαν σε θάνατο, μεταξύ άλλων και για την οργάνωση του ανθελληνικού πογκρόμ της 6ης?7ης Σεπτεμβρίου 1955. Ωστόσο ένας «περίεργος» μηχανισμός της τουρκικής Δικαιοσύνης, αρνήθηκε στον κατηγορούμενο τα θεμελιώδη δικαιώματα υπερασπίσεώς του? Τι φοβόταν η Χούντα ότι θα απεκάλυπτε ο Μεντερές; Δυστυχώς ίσως δεν θα το μάθουμε ποτέ?
Σημασία έχει πως με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, από τους 125.000 Έλληνες που ζούσαν το 1945 στην Κωνσταντινούπολη, το 1999 έφθασαν να ζουν 2.500 και το 2006 μόλις 1.650 στην ελληνική πόλη των πόλεων? Μια γενοκτονία για την οποία στην Ελλάδα, δεν μιλάμε, και δεν τολμούμε να την χαρακτηρίσουμε ως τέτοια? Ντροπή μας!
Βλ. επίσης:
Βρυώνης Σπ. «The Mechanism of Destruction: The Turkish Pogrom of September 6-7, 1955, and the Destruction of Istanbul?s Greek Community,» εκδ. Greekworks.com, ΗΠΑ.
Akan Aysun διδακτορικό «Press Discourse in Turkey as an agent of discrimination towards the non-muslims: A critical analysis of the press coverage of the 1934 thrace events, 142 wealth tax and 6/7 September 1955 Riots», 2009, Department of Political Science and Public Administration, Middle East Technical University.
Η διπλωματική μεταπτυχιακή εργασία (του 2008) της Ανθής Λιμπιτσιούνη με τίτλο «Το πλέγμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων και η ελληνική μειονότητα στην Τουρκία, οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου 1955-1964», έχει κατέβει από τον ιστότοπο του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Όπως έχει κατέβει από το διαδίκτυο και το «Day of Shame for Turkey» μια άλλη συλλογή φωτογραφιών από το πογκρόμ της Κωνσταντινουπόλεως του 1955, του τουρκικού ειδησεογραφικού καναλιού CNNTURK.



[1] πογκρόμ (= συντρίβω, ρωσιστί): Μια μαζική και οργανωμένη βίαιη επίθεση εναντίον κάποιας συγκεκριμένης εθνικής, θρησκευτικής ή άλλης ομάδος, με ταυτόχρονη καταστροφή του περιβάλλοντός τους (σπίτια, επιχειρήσεις, θρησκευτικοί χώροι, κ.ο.κ.). Ο όρος έχει χρησιμοποιηθεί ιστορικά για να δηλώσει τις μαζικές πράξεις βίας, είτε αυθόρμητες είτε προμελετημένες, εναντίον άλλων μειονοτικών ομάδων.
[2] βλ. http://www.pronews.gr /portal /20160909 /defencenet /spy-news /69/ synelifthi-kai-apelathike-toyrkos-praktoras-poy-etoimaze, http://www.aegeanews.gr / default.asp?id=27&lg_id=1& Records=Details&_id=423845
[3] βλ. παρέμβαση της Σαμπιχά Σουλεϊμάν, μουσουλμάνας ρομά από την Θράκη, προέδρου του Συλλόγου Γυναικών Δροσερού «Η Ελπίδα», που ακούσθηκε στο 5ο συνέδριο του ΟΗΕ για τις μειονότητες στην Γενεύη, 27-28.11.2012 - Βλ. http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=588491, http://pomakohoria.blogspot.gr/2014/05/blog-post.html
[4] Βλ. Μ. Βέργου «Η εφαρμογή του ιερού μουσουλμανικού νόμου (σαρία) στην ελληνική έννομη τάξη», Αθήναι, 2013, στο http://www.nsk.gr/documents/15678/33709/722013.pdf/fe567b9a-c5e7-4a37-ac14-b1caec4e4b6a. Η κ. Μ. Βέργου είναι δικαστική αντιπρόσωπος Α? Ν.Σ.Κ., Μ.Δ.Ε. Αστικού Δικαίου, υπ. δρ. Νομικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
[5] Σύμφωνα με το άρθρο 5 παρ. 2 ν. 1920/1991 «ο μουφτής ασκεί δικαιοδοσία μεταξύ μουσουλμάνων Ελλήνων πολιτών της περιφέρειάς του, επί γάμων, διαζυγίων, διατροφών, επιτροπειών, κηδεμονιών, χειραφεσίας ανηλίκων, ισλαμικών διαθηκών και της εξ αδιαθέτου διαδοχής, εφ? όσον οι σχέσεις αυτές διέπονται από τον ιερό μουσουλμανικό νόμο». Το Συμβούλιο της Επικρατείας (αποφ. 466/2003 και 1333/2001) εδέχθη ότι η ανωτέρω διάταξις είναι συνήθους τυπικής ισχύος, γεγονός που σημαίνει ότι μπορεί να καταργηθεί με μεταγενέστερο νόμο.