Μια εβδομάδα 24 ώρες το 24ωρο στο Σύνταγμα το «ΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ» «Όταν οι νεκροί μπορούν να γείρουν στο πλευρό τους και να κοιμηθούν χωρίς παράπονο ξέροντας πως δεν πήγε το αίμα τους του κάκου, είναι η ειρήνη». Γιάννης Ρίτσος
Το «Κίνημα της Αξιοπρέπειας», για το οποίο σας είχα γράψει προ καιρού, που ανάμεσα σ' άλλες δράσεις[1], είχε κάνει την τριήμερη απεργία πείνας έξω από την γερμανική πρεσβεία εν Αθήναις[2], ξεκίνησε την Δευτέρα που μας επέρασε μια νέα δράση: Έστησε πανώ και μοιράζει φυλλάδια στο Σύνταγμα, έξω από την Βουλή των Ελλήνων, ενημερώνοντας τον κόσμο για το κατοχικό δάνειο και τα κλεμμένα των Γερμανών επί Κατοχής. Μαζί του συμπαραστάτης η Επιτροπή Διεκδικήσεως Κατοχικού Δανείου και Κλαπέντων Πολιτιστικών Θησαυρών. Θα μείνουν στην πλατεία («πενθήμερη καθιστική διαμαρτυρία» λέγεται αυτό από τον χώρο της καθεστηκυΐας τάξεως, αλλά στην ουσία είναι ακτιβισμός, είναι κάτι πολύ περισσότερο, είναι μια «αλογόμυγα στα καπούλια του συστήματος»), έως και την Παρασκευή. Μια εβδομάδα ολόκληρη, 24 ώρες το 24ωρο, και όποιος «καναπεδάτος» Αθηναίος ξυπνήσει... Πιστεύουν πως μια σταγόνα δράσεως είναι βαρύτερη από τόνους θεωρίας. Και έχουν δίκιο.
.jpg "Η κούραση πολλή. Λίγη ξεκούραση, από την εμβληματική φυσιογνωμία του αντιδικτατορικού αγώνος, Ν. Καρακίτσου, που συμμετέχει στην διαμαρτυρία στο Σύνταγμα.")
Έμεινα μαζί τους αρκετές ώρες και είδα αδιάφορους πολίτες να περνούν χωρίς καν να κοιτούν τι λέει ένα πανώ! Κάποιοι άλλοι αρνούνταν να πάρουν και ένα φυλλάδιο, λες και θα ήταν εμποτισμένο με τον ιό της ευλογιάς, όπως έκαναν οι Άγγλοι με τις κουβέρτες που «χάριζαν» στους ανυποψίαστους Ινδιάνους και τους γενοκτόνησαν! Κάποιοι άλλοι, όμως, ήρθαν και ζύγωσαν ευλαβικά, συζήτησαν, φωτογραφήθηκαν, φωτογράφησαν, ανέβασαν στα ιστολόγιά τους φωτογραφίες... Και, δυστυχώς που θα το πω, ήσαν κυρίως ξένοι - και κάποιοι ήσαν και Γερμανοί, που εδήλωσαν πως στην πατρίδα τους δεν έχουν ιδέα για όλα αυτά[3]!
Σας μεταφέρω το κείμενο του «Κινήματος» προς πληρέστερη ενημέρωσίν σας:
«Δεν είναι μόνον οι ζωντανοί που ζητούν δικαίωση, αλλά και οι αδικοχαμένοι νεκροί και τα γεγονότα κραυγάζουν για αλήθεια, αποκατάσταση και δικαίωση.
Το «Κίνημα της Αξιοπρέπειας» ζητά από την κυβέρνηση της Ελλάδος να θέσει επίσημα, εδώ και τώρα, αίτημα προς την Γερμανία για άμεση έναρξη διαπραγματεύσεων με στόχο:
α) την αποπληρωμή του κατοχικού «δανείου»
β) την δικαίωση και αποζημίωση των θυμάτων από τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής
γ) την αποζημίωση των καταστροφών των υποδομών (γέφυρες, λιμάνια, αεροδρόμια, σιδηροδρομικό δίκτυο, κλπ.).
δ) την επιστροφή της κλαπείσας πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
Οι θηριωδίες των τζιχαντιστών στην Συρία δεν είναι τίποτε μπροστά στις φρικαλεότητες των Γερμανών στο Δίστομο, στην Βιάννο, στον Χορτιάτη, στην Μαλάθυρο, στα Καλάβρυτα και σε άλλα 170 μαρτυρικά χωριά σε ολόκληρη την Ελλάδα. Όλη η Ελλάς μια πληγή, ένας πόνος, ένας θρήνος.
Ακόμη και όταν για πολλοστή φορά δει κανείς την συνέντευξη του Σουηδού καθηγητού Sture Linner δεν μπορεί να συγκρατήσει τα δάκρυά του. Την επομένη της τριήμερης σφαγής ο καθηγητής επισκέφθηκε το Δίστομο ως επί κεφαλής της επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού. Δεν πιστεύει στα μάτια του. Αυτό που βλέπει, του θυμίζει εικόνες από την κόλαση του Δάντη. «Τα σώματά τους τα είχαν καρφώσει πάνω στα δέντρα, είχανε βγάλει τα μάτια τους, τα στήθη των γυναικών τα έκοψαν και τα έβαλαν στα γεννητικά όργανα των γυναικών και των κοριτσιών, όπως και χώμα, πέτρες και σπασμένα ποτήρια. Είχανε ανοίξει τα σώματά τους και είχανε βγάλει τα έντερα. Στους άντρες επίσης, έκοψαν τα σεξουαλικά τους όργανα και τα είχανε βάλει στα στόματά τους» και μετά από μακρά σιωπή τελειώνει «Αυτό είδα»!!!
Αυτοί δεν ήταν εγκληματίες στρατιώτες, δεν ήταν καν κτήνη. Ήταν τέρατα της Αποκαλύψεως.
Οι καταστροφές που επέφεραν τα γερμανικά στρατεύματα σε όλη την Ελλάδα ήταν βιβλικής μορφής.
• Την περίοδο από τον Οκτώβριο του 1940 μέχρι τις 27 Απριλίου 1941 που παραδόθηκε η Ελλάς στους ναζί, είχαμε 15.000 νεκρούς στα πεδία των μαχών.
? Την περίοδο 1941-42 είχαμε 258.000 νεκρούς από ασιτία στις μεγάλες πόλεις της Ελλάδος!!!
? Την περίοδο 1941-44, κοντά στις 60.000 απλοί και αθώοι πολίτες, άνδρες, γυναίκες και παιδιά εκτελέσθηκαν.
? Πάνω από 100.000 εστάλησαν όμηροι και κατέληξαν στα φρικαλέα στρατόπεδα της Γερμανίας. Μόνον μερικές εκατοντάδες, σκιές ανθρώπινων ρακών, επέστρεψαν στην πατρίδα.
Συνολικά στο 1.000.000 υπολογίζεται η μείωση του πληθυσμού της χώρας και ενώ οι κατοχικές δυνάμεις σκότωναν, βίαζαν, έκλεβαν, κατέστρεφαν και ο ελληνικός λαός ξεψυχούσε στους δρόμους των μεγάλων πόλεων από ασιτία, η Ελλάδα «δάνειζε» στην Γερμανία και την Ιταλία!!!
«Και ένα μάρκο να ήταν . » (όπως λέει ο Μανώλης Γλέζος), εμείς θα βρισκόμασταν και πάλι εδώ γιατί «Καλύτερα να αγωνίζεσαι μάταια παρά να ζεις μάταια» (όπως λέει ο Μπέρτολτ Μπρεχτ).
«Έφυγε» ο ήρωας
και συγγραφέας
Νικηφόρος Γρ. Κοσσυβάκης
«Πλήρης ημερών» έφυγε πριν λίγες ημέρες ο Νικηφόρος Γρ. Κοσσυβάκης (είχε γεννηθεί στην Μεγαλόχαρη Άρτης, το 1917). Υπήρξε γόνος της ιστορικής οικογενείας των Κοσσυβακαίων, που είχαν πρωταγωνιστική πολεμική δράση σε όλους τους απελευθερωτικούς αγώνες της Ηπείρου, ακόμη και πριν το 1821 («Ορλωφικά», Επανάσταση Λάμπρου Κατσώνη-Ανδρούτσου, Αγώνες Σουλιωτών, κλπ.).
Εσπούδασε γεωπόνος στην Γεωργική Σχολή Κονίτσης και στον ελληνικό στρατό υπηρέτησε ως λοχίας στην ευζωνική φρουρά (1938). Ανεδείχθη πανελληνιονίκης στους αγώνες στρατιωτικού πεντάθλου, κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο!
Με την κήρυξη του ελληνο-ιταλικού πολέμου (1940-1941), η στρατιωτική μονάδα του Νικηφόρου μεταφέρθηκε δια θαλάσσης στον Βόλο και απ' εκεί, με σύντονες βάδην πορείες, μέσω Τρικκάλων-Γρεβενών-Καστοριάς και υπό συνεχείς αεροπορικούς βομβαρδισμούς, έφθασε στις αρχές Νοεμβρίου 1940 στην πρώτη γραμμή του Μετώπου, όπου και ενεπλάκη σε μάχες με τους Ιταλούς εισβολείς.
Έκτοτε, μαχόμενη και προωθούμενη συνεχώς η μονάδα αυτή (Φεβρουάριος 1941) κατείχε θέσεις στον τομέα της Κορυτσάς, στην Βόρειο Ήπειρο. Εκεί, σε αντεπίθεση των Ιταλών και πολύνεκρη μάχη στο όρος Τομόρι, ο Νικηφόρος Κοσσυβάκης, ως επί κεφαλής διμοιρίας πολυβόλων, τραυματίσθηκε επικίνδυνα από θραύσματα όλμου, αλλά - αν και αιμόφυρτος - συνέχισε μαχόμενος επί ώρες, μέχρι της υποχωρήσεως των εχθρών. Για την ηρωική δράση του στην μάχη αυτή και την εν γένει πολεμική προσφορά του, ο Νικηφόρος προήχθη επ' ανδραγαθία στο πεδίο της μάχης και έλαβε το μετάλλιο εξαιρέτων πράξεων.
Κατά την διάρκεια της γερμανο-ιταλικής Κατοχής στην Ήπειρο, η οικογένεια των Κοσσυβακαίων, με επί κεφαλής τον πατέρα του Νικηφόρου, Γρηγόρη Σωτ. Κοσσυβάκη, διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο στην συγκρότηση του στρατιωτικού ΕΔΕΣ και ο Νικηφόρος υπήρξε ο πρώτος οπλαρχηγός που έδωσε επιτυχή μάχη με τους Ιταλούς επιδρομείς στην ορεινή Άρτα, έχοντας και εν συνεχεία έντονη ανταρτική δράση (1942-43).
Κατά τις εμφύλιες διενέξεις του 1944, η οικογένεια του Γρηγόρη Σωτ. Κοσσυβάκη προσχώρησε στον ΕΛΑΣ και ο ίδιος συνετέλεσε τα μέγιστα στην δημιουργία του Τάγματος «Καραϊσκάκη», του οποίου ορίσθηκε πρώτος καπετάνιος. Παραλλήλως και ο Νικηφόρος εντάχθηκε στον στρατιωτικό ΕΛΑΣ, όπου συγκρότησε και εκπαίδευσε επιδρομική ομάδα, ως αρχηγός της οποίας έδωσε πολλές αιματηρές μάχες κατά των Γερμανών στην περιοχή του Μακρυνόρους, στην κομβική διαδρομή Αμφιλοχίας-Άρτης. Για τις σημαντικές απώλειες των Γερμανών από την δράση της συγκεκριμένης «ομάδος αυτοκτονίας» του Νικηφόρου, εκδόθηκε ειδική αναφορά της γερμανικής στρατιωτικής διοικήσεως. Εν συνεχεία των δραματικών γεγονότων της εμφύλιας συρράξεως και της επαίσχυντης δολοφονίας του πατέρα του, Γρηγόρη, στις 10.4.1947 (από παρακρατικούς «μπράβους» του Ν. Ζέρβα...), ο Νικηφόρος υποχρεώθηκε καταδιωκόμενος να επιβιώσει επί διετία στην οροσειρά του Βάλτου, παραμένοντας ένοπλος και ασύλληπτος. Τέλος, έχοντας την πρόνοια να διατηρήσει -σχεδόν καθημερινό - ημερολόγιο των ανωτέρω συμβάντων, ο Νικηφόρος Κοσσυβάκης τα κατέγραψε με ιδιαίτερη ενάργεια ως συγγραφέας στο βιβλίο του «Η ΤΡΙΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ» (εκδόσεις «Άγκυρα», 2001), κληροδοτώντας μας μία - μοναδικής διδακτικής αξίας - παρακαταθήκη ανιδιοτελούς πατριωτικής και αγωνιστικής προσφοράς, πολύτιμης στους χαλεπούς καιρούς μας.
Τον ευχαριστούμε και τον ευγνωμονούμε!!!
Ας έχει καλό κατευόδιο...
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
[1] Απεργίες πείνας στην Στοκχόλμη, μπροστά στο Σουηδικό Κοινοβούλιο (2-6 Μαΐου 2014) και στις Βρυξέλλες, μπροστά στο Ευρωκοινοβούλιο (15-18 Ιουλίου 2014).
[2] Βλ. άρθρο μου με τίτλο «Απεργία πείνας μπροστά στην γερμανική πρεσβεία. Διαμαρτυρία για την ουσιασττική κατοχή της χώρας από την Γερμανία και την μη πληρωμή του αναγκαστικού δανείου, που άρπαξε η Γερμανία από την Ελλάδα το 1942», εφημ. «Χρόνος», στις 10 και 17.12.2014.
[3] Σας έγραφα πως οι Γερμανοί είναι ανενημέρωτοι για την Ιστορία των προγόνων τους, του Γ΄ Ράιχ στο άρθρο μου με τον εύγλωττο τίτλο «Απάντηση στους ανενημέρωτους Γερμανούς πολίτες, που δεν έχουν διδαχθεί την βαρβαρότητα των παππούδων τους, αλλά και στους επίσης ανενημέρωτους Γερμανούς δημοσιογράφους της «Welt», του «Spiegel», της «Sueddeutsche Zeitung», για τα «καθαρά λόγια ντροπής» του κ. Γκάουκ.», εφημ. «Χρόνος», 12.03.2014.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
