Γεράσιμος Σκλάβος: Ίκαρος είναι η ψυχή

Αν ο Μπρανκούζι με τον «Άξονα του Κόσμου» τοποθετεί το μέτρο γης – ουρανού, ο Γεράσιμος Σκλάβος με το έργο του «Δελφικό Φως» (1965-1966), συνομιλεί με το πρώτο αποφασισμένο βήμα της ανθρωπότητας, από το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ του Καζακστάν προς τη σιωπή του ηλεκτρονικού θεού. Στο  «Σπούτνικ 1» και την 4η Οκτωβρίου 1957 ταξίδεψε η ανθρωπότητα τα αρχιτεκτονήματά της, τους πυθίους χρησμούς, τα μεταφυσικά της αισθήματα και την 16η Ιουλίου 1969 από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι τροχιοδρομεί το  «Απόλλων 11» και την ύπαρξή της την αποτελούμενη από φως και αφηρημένο χρόνο.

Έτσι θέλει το ταξίδι σε αναζήτηση του νέου και της επιστροφής στην Ιθάκη μα ποτέ στην ασφάλεια της σαρκοφάγου κιβωτού και του θεού της. Έτσι θέλησε και ο τόπος αυτός να πηγάσει από την ενόραση του Σκλάβου, το έργο των άπειρων διαστάσεων  και να στηθεί ως Δελφικό Φως ποιητική ενατένιση του ανθρώπινου είδους σε αναζήτηση του απολλώνιου Φωτός. 

Ο Γεράσιμος Σκλάβος  γεννιέται στα Ντομάτα των Σκλαβάτων Κεφαλληνίας στις 10 Σεπτεμβρίου 1927. Το τέταρτο από τα οκτώ παιδιά αγροτικής οικογένειας. Τον ήθελαν ναυτικό, ήθελε πιλότος αεροπλάνων. Το 1948 απερρίφθη από τη Σχολή Ικάρων .

1948-1950 υπηρετεί την στρατιωτική του θητεία.

1950-1956 Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών. 

1957 τριετή υποτροφία στο Παρίσι. Ε΄ Πανελλήνια Καλλιτεχνική Έκθεση Ζάππειο Μέγαρο. Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νέων Καλλιτεχνών στη Μόσχα.

1957-1960 σπουδάζει στην École Supérieure des Beaux-Arts. Επίσης, στην Académie de la Grande Chaumière.

1958 Salon de la Jeune Sculpture, Musée Rodin. Salon d’Automne, Grand-Palais.

1959 «Les élèves de Zadkine», Galerie Saint-Placide. Salon d?Art Libre Musée d?Art Moderne.Salon de Taverny Taverny. Salon des Réalités Nouvelles Musée d?Art Moderne. 

1960 τιμάται με το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας από το γαλλικό Υπουργείο Βιομηχανίας για την τεχνική επεξεργασίας της πέτρας με ασετιλίνη  και οξυγόνο. 

1961  φιλοτεχνεί το έργο «Ευφωνία». Ατομική στην Galerie Cahiers d?Arts. Biennale de Paris. Αποσπά το βραβείο γλυπτικής και το βραβείο Νέων Καλλιτεχνών με το έργο του «Ψυχή». Musée d?Art Moderne. Biennale της Αμβέρσας. Biennale του São Paolo. Biennale γλυπτικής, πάρκο Middelheim,Αμβέρσα. Συμμετέχει στη συνεργασία «Inteprétation des Arts» μεταξύ αρχιτεκτόνων, γλυπτών και ζωγράφων για τη δημιουργία του χωριού Castellaras ? le - Neuf.  

1962 αποπειράται να αυτοκτονήσει πέφτοντας από το παράθυρο, συμπαρασύροντας κάποια πράγματα που αγάπησε στη ζωή του. Ατομική Panorama Rive Gauche, στη Λοζάννη. 

1963 ατομική έκθεση στο Musée d?Art Moderne,  στο πλαίσιο της 3ης Biennale de Paris. 

1964 ταξίδια στο Μόντρεαλ και στη Νέα Υόρκη όπου φιλοτέχνησε τα έργα: «Αδελφές Αρετές» (μάρμαρο Καράρας) και «Τα Μάτια του Ουρανού». 

1965 ξεκινά την κατασκευή του γλυπτού «Δελφικό Φως» που ολοκλήρωσε το 1966 - Δελφοί.  Φιλοτέχνηση του γλυπτού «Η Περαστική». Ατομική Galerie Cahiers d?Art. Η΄ Πανελλήνια Καλλιτεχνική Έκθεση, Ζάππειο Μέγαρο. Α΄ Διεθνή Έκθεση Γλυπτικής, «Παναθήναια της Συγχρόνου Γλυπτικής», Λόφος Μουσών-Φιλοπάππου. 

1966 φιλοτεχνεί το μοιραίο γλυπτό «Η Φίλη που δεν Έμεινε» (γκρίζος γρανίτης, 233x35x23 εκ.,). Φιλοτεχνεί δύο αναμνηστικά μετάλλια για την Biennale de Paris μετά από παραγγελία του Νομισματοκοπείου. Ατομική στην Αίθουσα Τέχνης Χίλτον. 

1967  δημιουργεί το γλυπτό «Η Τελευταία Ενόραση». 

1967... «Τι είναι Ψυχή; Είναι φως. Φως - Κίνηση ? Ζωή ? Ψυχή ? Φως -Δημιουργία»… 

?Ίκαρος είναι η ψυχή και αν κοντά πλησιάσεις ή τα χέρια σου καούν, τραβάς πάνω σου 3 τόνους γρανίτη και ταξιδεύεις έκθαμβος στο πέλαγος.     

Levallois-Perret Παρίσι? Πρωί Σαββάτου 29 Ιανουαρίου 1967, χρησιμοποιεί την ηλεκτρική σμίλη, ηλεκτροπληξία. Καταφέρνει να ξεκολλήσει με τα χέρια καμένα «ως το κόκαλο» είπαν οι γείτονες.

«Πάει η δουλειά, πάει και ο Σκλάβος» ούρλιαξε. Είπαν να φωνάξουν γιατρό, αρνήθηκε κλείδωσε την πόρτα. 

Βράδυ Σαββάτου, «η φίλη που δεν έμενε» τον καταπλάκωσε συνθλίβοντας του το κεφάλι?

Στον γρανίτη μήκους 2.30 μ. και βάρους μισού τόνου βρήκαν τα ίχνη των καμένων δαχτύλων του. Τον τράβηξε πάνω του;

Οι γείτονες, άκουσαν έναν "πνιχτό θόρυβο"? Πέρασαν δυο μέρες... 

Δευτέρα 30... παραβίασαν την πόρτα, τον βρήκαν νεκρό.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ 

Ετάφη στις 14 Φεβρουαρίου 1967 στο χωριό του.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Ίκαρος και Προμηθέας ο Γεράσιμος Σκλάβος ?

Η Τελευταία Ενόραση? τηλε-γλυπτική/τηλεδιαστημική. Με τη συγκέντρωση ηλιακής ενέργειας χάρη σε σύστημα φακών (1966) ώστε να δημιουργούνται γλυπτά ή σε δύο διαφορετικά σημεία της γης είτε εξ αποστάσεως σε άλλους πλανήτες.

«ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΛΕΓΛΥΠΤΙΚΗΣ. ΣΤΗ ΓΗ Ή ΣΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ / ΜΕ ΦΩΣ ΗΛΙΟΥ / ΜΕ ΚΕΡΑΥΝΟΥΣ / ΜΕ ΦΩΤΙΑ». Το έχει προσδιορίσει χαραγμένο σε λευκό πεντελικό μάρμαρο μανιφέστο του (1965) κατονομάζει σαν σταθμούς τηλεδιεύθυνσης/τηλεκίνησης την Ολυμπία, τους Δελφούς, την Ακρόπολη.

 ο Γεράσιμος Σκλάβος έφθασε στα έγκατα της πέτρας του δεμένου ημίθεου με φωτιά οξυγόνου και ασετιλίνης για να τον απελευθερώσει. Ο ματρακάς, το καλέμι, η σμίλη είναι μέσον απεικόνισης και λατρείας των θεών? 

 Απαντώντας στις προκλήσεις του νου και  στην ενατένηση του μέλλοντος συγκλίνουν οι αγωνίες της ανθρωπότητας ?αρκεί στην πλεύση να επικρατεί η σοφία της καρδιάς.